The Prophecy

CHAPTER 49: A MERMAID TAIL

ALTHEA’S POV

Kinaumagahan ay maaga akong gumising para masimulan na namin ang pagsasanay ng aking water charm which is sa tingin ko naman ay hindi na ako mahihirapan dahil nakagawa na naman ako dati ng tubig sa pamamagitan ng pagtunaw ng ice na likha ng ice charm ko gamit ang fire charm ko. Pero aminin ko man o hindi‚ alam ko namang challenge pa rin ito para sa ‘kin dahil iba pa rin ang tunay na tubig kumpara sa tubig na nagmula sa yelo.

Maaga pa lamang ay nagtungo na kami ni Kaleb sa isang ilog kasama si Ali. Ewan ko nga kung bakit kasama pa si Ali. Halos atakihin na nga ako sa puso sa isang baliw pa lang‚ dinagdagan pa ng isa. Baka mapasugod ako nito sa mental nang wala sa oras. Haist! Sana lang talaga ay huwag sumpungin ng kabaliwan ang dalawang kasama ko. Mahal ko pa buhay ko.

“Anong tinatanga mo riyan? Umpisahan mo na ang pagsasanay‚” seryoso at puno ng awtoridad na sikmat sa akin ni Kaleb na pumukaw ng atensyon ko.

Lihim na lamang akong napangiwi dahil sa pagiging seryoso at bossy ni Kaleb. Parang gusto ko yatang bawiin ang hiling ko kani-kanina lang. Parang mas gusto ko na lang yatang sumpungin ng kabaliwan si Kaleb kaysa maging ganito siya kaseryoso. Nakakatakot e.

“Bago ang lahat ay lumusong ka muna sa ilog at subukan mong huminga sa ilalim nito. Isa ito sa mga kakayahan natin bilang isang water charmer at ito ang kailangang una mong matutunan‚” seryosong utos sa akin ni Kaleb na ikinabilog ng mga mata ko.

Seryoso ba si Kaleb sa pinapagawa niya sa ‘kin? E daig ko pa ang sirena niyan e. Saan ka ba nakakita ng taong nakakahinga sa ilalim ng tubig nang walang oxygen?

“Ano pang hinihintay mo? Lumusong ka na sa tubig at nang marami pa akong maituro sa ‘yo‚” pag-uulit ni Kaleb sa gusto niyang ipagawa sa ‘kin.

“Teka lang. May tanong lang ako‚” may pagmamadaling wika ko bago pa maisipan ni Kaleb na kaladkarin ako palapit ng ilog dahil sa katigasan ng ulo ko.

Sa halip na sumagot ay umarko lamang ang kilay ni Kaleb at pinanatili niya ang tingin niya sa ‘kin na para bang pinag-aaralan niya ang ekspresyon ng mukha ko. Ngunit makalipas lamang ang ilang segundo ay bumalik na sa pagiging seryoso si Kaleb at binigyan niya ako ng nagbabantang tingin na para bang binabalaan niya ako na huwag akong gagawa o magtatanong ng kahit anong kalokohan.

“Pwede ba akong magkaroon ng buntot ng isang sirena? Noong nag-training kasi kami ni Jane ay nagawa kong magkaroon ng pakpak na gaya sa isang fairy‚” puno ng kuryusidad kong tanong kasabay ng pagningning ng mga mata ko.

Hindi ko na naitago pa ang pagkapanabik kong marinig ang sagot ni Kaleb sa tanong ko dahil noon pa man ay nangarap na talaga ako na maging isang sirena kahit isang araw lang para maranasan kong huminga sa ilalim ng tubig at para makaya kong maabot ang pinakamalalim na parte ng ilog o dagat.

“Bilang isa kang makapangyarihang charmer ay hindi malabong magawa mo iyon sa takdang panahon. Pero sa ngayon ay gawin mo muna kung anong pinagagawa ko sa ‘yo‚” tila siguradong-siguradong tugon ni Kaleb na para bang ngayon pa lang ay nakikinita na niyang magagawa ko ngang magkaroon ng buntot ng isang sirena.

Dahil sa kasiguraduhang mababakas sa boses ni Kaleb ay mas lalo pang tumindi ang excitement na nararamdaman ko‚ dahilan para excited akong tumakbo patungo sa ilog. At nang marating ko ang ilog na sadya ko ay mabilis akong lumusong dito para gawin ang pinagagawa sa akin ni Kaleb.

Dahil sa excitement na nararamdaman ko ay hindi ko na naisip pa ang maaaring mangyari kung sakaling mabigo akong magawa ang pinagagawa ni Kaleb. Kaya naman ay agad akong lumangoy patungo sa pinakamalalim na parte ng ilog nang hindi nag-iisip. Ngunit bago pa man ako makarating sa pinakamalalim na parte ng ilog ay bigla ko nang naalalang wala nga pala akong sapat na hangin sa katawan. Kaya naman ay pumaitaas muna ako para kumuha ng sapat na hangin.