The Prophecy

CHAPTER 53: THE IMPOSTOR

FLORA’S POV

Nawala na lamang na parang bula ang mga sumugod sa akademya ngunit napakalaking pinsala ang idinulot nila. Kaya naman lahat ng mga mahuhusay na charmer at maging ang konseho ay nagtutulong-tulong upang ayusin ang lahat ng mga nasira. Hinigpitan na rin nila ang seguridad ng paaralan upang wala ng mga kaaway pa ang makapasok ng akademya. Naglagay sila ng barrier sa buong akademya at may mga ipinadala ring kawal ang iba’t ibang kaharian upang magbantay sa tarangkahan ng akademya at sa palibot nito.

Hindi kami kasama ni Yael sa mga nag-aayos ng akademya dahil hindi pa kami gaanong bihasa sa paggamit ng aming kapangyarihan. At dahil wala naman kaming magawa ay mas pinili na lamang naming hanapin si Thea dahil hindi pa namin siya nakikita magmula nang iwan niya kami sa battle arena.

Hindi naman kami nahirapang hanapin si Thea dahil agad namin siyang nakita sa training field‚ mag-isang nakaupo sa isa sa mga upuang nakapalibot dito habang tila malalim ang kaniyang iniisip.

Agad naming nilapitan si Thea matapos namin siyang makita at nang makalapit kami sa kaniya ay hindi ko na napigilan pa ang sarili ko. Mahigpit ko siyang niyakap dala ng labis kong pag-aalala sa kaniya.

“Nandito ka lang pala. Kanina ka pa namin hinahanap. Alalang-alala na kami sa ‘yo‚” sambit ko habang nakakulong pa rin sa mga bisig ko si Thea na hindi man lang tumugon sa yakap ko.

“Oo nga‚ Thea. Hindi ka na bumalik kaya akala namin kung ano na ang nangyari sa ‘yo‚” pagsegunda ni Yael.

“Pasensya na kung pinag-alala ko kayo. Masyado lang talaga akong maraming iniisip. Patawad‚” matamlay na paghingi ni Thea ng paumanhin na nakaagaw ng atensyon ko‚ dahilan para agad ko siyang pakawalan mula sa pagkakakulong ko sa kaniya sa aking mga bisig.

Matapos kong dumistansya kay Thea ay mabilis akong umayos ng tayo at pinasadahan ko siya ng nagtatakang tingin. Agad ko namang napansing tila wala siya sa kaniyang sarili dahil masyadong malayo ang tingin niya at para din siyang may malalim na iniisip. Kumbaga‚ kaharap ko siya ngunit tila hindi naman namin siya kasama dahil malayo ang nilalakbay ng kaniyang isipan.

“Wala ‘yon. Ang mahalaga ay nasa maayos kang kalagayan‚” tanging nasabi ko kahit pa gustong-gusto kong tanungin si Thea kung may problema ba o kung anong iniisip niya. “Siya nga pala‚ alam mo na ba kung anong sadya ng mga sumugod sa akademya? Masyado kasi kaming naging abala sa paghahanap sa ‘yo kaya hindi na kami nakapagtanong pa sa konseho‚” biglang pag-iiba ko ng usapan para kunin ang atensyon ni Thea.

Isa pang dahilan kung bakit ko iniba ang usapan namin ay dahil kanina pa talaga namin gustong alamin kung anong sadya ng mga kaaway sa pagsugod nila sa akademya. Ngunit dahil hindi na nga kami binalikan ni Thea sa battle arena ay mas pinili na lamang naming hanapin siya kaysa makiusyoso pa kami. Makakapaghintay naman kasi ang pagiging tsismosa namin. Saka mas mahalaga pa rin ang kaligtasan ng kaibigan naming si Thea.

“Mas mabuti pa ay iba na lang ang tanungin ninyo. Wala rin akong alam sa nangyari kaya hindi ko masasagot ang tanong ninyo. Patawad‚” matamlay pa ring tugon ni Thea.

“Anong ibig mong sabihing wala kang alam sa nangyari? E hindi ba nandoon ka sa mismong pinangyarihan ng gulo?” naguguluhang tanong ni Yael na hindi na nakatiis pa na makinig lang sa usapan namin ni Thea.

“Kasi—”

“Yael! Flor!” sigaw ng kung sino mula sa aming likuran na nakaagaw ng atensyon namin ni Yael.

Halos sabay kaming napaharap ni Yael sa aming likuran para alamin kung sino ang tumawag sa ‘min. At ganoon na lamang ang gulat namin nang biglang sumulpot sa harapan namin si Luna gayong base sa sigaw niya kanina ay nasa malayo pa siya.