The Prophecy

CHAPTER 10: BACK TO THE IMMORTAL WORLD

ALTHEA’S POV

“Hidden way to the magical world which only appears when it is called‚ I‚ Prince of the Sapience Kingdom‚ command you to show yourself‚” seryosong sabi ni Kaiden sa harap ng isang napakalaking puno.

Awtomatikong napaangat ang isang kilay ko dahil sa kaadikan ng kasama ko. Ngunit sa halip na pagsabihan at singhalan siya ay napairap na lamang ako.

Habang panay ang irap ko sa kasama ko ay bigla na lamang namilog ang mata ko kasabay ng pagsinghap ko nang mapansin kong may isang malaking gintong bato ang unti-unting lumilitaw sa tabi ng punong nasa harapan namin. Sa ibabaw ng malaking gintong bato na bigla na lang sumulpot mula sa kung saan ay mayroon ding nakapatong na isang maliit na gintong bato na parang button na maaaring lumubog kapag pinindot mo. Ang kaibahan nga lang ng batong nasa ibabaw ng malaking bato ay nababalutan ito ng isang nakakasilaw na liwanag at parang may nakaukit dito na mga lumang letra na hindi ko maintindihan.

“Anong ginagawa mo?” naguguluhang tanong ko kay Kaiden nang mapansin kong dahan-dahan niyang inilalapat ang palad niya sa maliit na gintong batong nasa ibabaw ng malaking bato.

Sa halip na sagutin ang tanong ko ay itinuloy ni Kaiden ang kung anumang balak niya. Walang pag-aalinlangan niyang inilapat ang magkabila niyang kamay sa maliit na batong nakapatong sa malaking bato na para bang alam na alam na niya ang kaniyang ginagawa saka buong lakas niya itong pinindot.

Napatakip na lamang ako sa mata ko gamit ang kanang kamay ko dahil sa liwanag na nilikha ng bato nang tuluyan na itong mapindot ni Kaiden. Kung kanina ay nagliliwanag ito at nakakasilaw‚ mas dumoble pa ang nakakasilaw na liwanag na nagmumula rito nang mapindot na ito ni Kaiden.

Nang mawala ang liwanag na bumabalot sa batong pinindot ni Kaiden ay saka ko lamang inalis ang pagkakatakip ng kamay ko sa mga mata ko. Nang muli kong ibaling kay Kaiden ang atensyon ko ay hindi ko na napigilan pa ang muling mapasinghap dahil sa bumungad sa akin. Hindi ko alam kung nananaginip lang ba ako o nababaliw na rin ako katulad niya.

Kung nakakahawa man ang kabaliwan ay baka baliw na nga ako katulad nitong kasama ko dahil kung ano-ano na lang na mga kakaibang bagay ang nakikita ko.

“What’s that?” nagtatakang tanong ko habang hindi ko inaalis ang tingin ko sa bagay na basta na lang lumitaw sa harapan namin.

Hindi ko sigurado kung portal ba iyong bagay na basta na lang lumitaw sa harapan namin. Basta isa siyang oval na kulay puti na kasya ang tao. Para itong isang malaking salamin na may lining na gold sa gilid nito. Kaya nga lang ay wala kang makikitang repleksyon dahil ito ay nababalutan ng hiwaga at liwanag na para kang hihigupin sa sandaling makalapit ka rito.

Kung ganoon ay tama nga ang hinala ko na button ang maliit na batong nasa ibabaw ng malaking bato at sa oras na pinindot mo siya ay lalabas ‘yong portal. Wow! Just wow! Nananaginip ba ako? Ito na ba ang epekto ng kababasa ko ng mga fantasy story? Nasobrahan naman yata.

“Get inside‚” seryosong utos sa akin ni Kaiden na akala mo naman ay isa akong bata at siya ang babysitter ko para diktahan niya ako ng dapat kong gawin.

“No way!” mariin kong pagtanggi sa gustong mangyari ni Kaiden na may kasama pang pag-irap.

“Get inside‚” ulit niya sa maawtoridad na boses.

“I said no!” pagmamatigas ko.

“For Pete’s sake‚ Althea Gwyn Rose Gutierrez! We are running out of time! Anumang oras ay darating na sila!” nawawalan na ng pasensyang singhal sa akin ni Kaiden habang sinasabunutan na niya ang kaniyang sarili dahil sa katigasan ng ulo ko.

Mukhang naiirita na siya. Tsk! Buti nga sa kaniya. Anong akala niya‚ mapapasunod niya ako nang gano’n-gano’n lang? Malay ko ba kung anong naghihintay sa akin pagpasok ko sa portal? Pero sinong sila ang tinutukoy niya? Sinong parating? Iyong mga lalaking nakaitim ba? Bakit naman nila kami susundan hanggang dito?