The Billionaire's Girl

CHAPTER SIXTY - DEEP THOUGHT

Lucas's POV

Something's wrong.

Something's different.

Kana's acting so weird simula nung nalaman niya ang plans ko about sa ipapatayo kong mall sa skwaters area. I know doon siya nakatira before, peru wala din naman siyang kamag anak doon, at higit sa lahat she doesn't live there anymore.

"Am I doing the right thing Anna?" tanong ko bigla kay Anna na naghahanda ng gagamitin namin para sa meeting with the inventors mamaya.

"About what sir?"

"About the squaters area, my plans."

"In my opinion sir what you're doing is good for your business, but not that good for Kana." diretso niyang saad.

"She doesn't have relatives there and she doesn't live there anymore." paglilinaw ko.

"Yeah you're right she doesn't have relatives there, but the she considers the people there her family since she's an orphan." whatever Anna says always makes sense and is always right.

"But I can't stop this project anymore, we have spent so much for this." napahilot nalang ako sa ulo ko dahil sa dami ng iniisip ko.

"This project is nothing compared to Kana's worth to you right? But yeah, it's always up to you sir."she's damn right!

Kana's so important to me and i can't afford to lose her, but this project is the biggest leap of my business career that I can't miss. This project will surely make history with my name and my family name on it.

"What if I talk to Kana about it and make her understand about the situation and what I will lose if I stop the project." bigla kong naisip.

"Bago mo sabihin sa kanya kung ano ang mawawala sayo, naisip mo rin ba kung ang mawawala kay Kana kapag pinagpatuloy mo ang project?" taas kilay na saad niya sa akin. Why do women loves to raise their eyebrows when they know what they are saying makes sense or is right?

"Urgh! It's confusing, it's hard Anna." napahilot na naman ako sa aking noo.

"It's not that hard if you know what's more important to you." saka siya umalis bitbit ang mga copies ng papeles para sa meeting.

Naiwan akong malalim ang iniisip, naguguluhan at hindi alam ang gagawin. Para akong bumalik sa pagkabata na hindi ko alam ang tamang pipiliin sa mga bagay, hindi ko alam kung ano ang mas mabigat at may tunay na halaga.

"Sir, everyone is waiting in the conference room." hindi ko namalayan bumalik pala si Anna. " and Kana is outside." dagdag niya.

"Bakit hindi siya pumasok?" she's been acting really strange, inilalayo niya sarili niya sa akin.

"I don't know." agad akong lumabas para puntahan si Kana.

Nasa waiting lounge siya sa labas lang ng opisina ko, nakaupo at busy sa cellphone niya. Nakakunot ang noo marahil sa binabasa o pinapanood niya sa kanyang cellphone. She looks so beautiful, her blonde hair, green eyes, red lips and everything about her is beautiful and it makes me weak. Mukha lang siyang palaban at matapang peru deep inside she's innocent and fragile. Pinagpala lang talaga siya ng malalakas na kamao na kayang magpatumba ng kahit sino kaya hindi nakikita ng iba ang pagka inosente niya. Hindi muna ako lumapit sa kanya at patuloy ko lang siyang tinitigan.

Noon hindi mo siya makikitang nakaupo diyan, dahil kapag wala siyang work at tapos na ang online school niya ay nasa opisina ko siya at iniistorbo ako. She loves annoying me, bothering me, make fun of me at higit sa lahat suntukin ang braso ko kapag nagagalit or napipikon siya. I find it cute though kaya hinahayaan ko, baka sa panga pa ako masuntok kapag pinigilan ko.

"Matunaw ako hoy!" biglang saad niya.

"Bakit hindi ka pumasok?" Curious kong saad.

"Dito nalang kasi aalis din naman ako kaagad. Pumunta lang ako to remind you sa fashion show mamaya." she's not even smiling, her eyes isn't sparkling and it lacks excitement.

"Got my suit ready for tonight na, hinding hindi ko makakalimutan ang first fashion show mo." nakangiti kong saad at ngumiti din siya peru hindi umabot sa kanyang mga mata.

"Oh, okay. I'll see you after the fashion nalang kasi doon na kami sa venue maghahanda nila Brandon." pagkatapos niyang magsalita ay niyakap ko siya ng mahigpit.

"I love you okay?" bulong ko sa tenga niya.

Naghintay akong marinig ang sagot niya peru tanging tango lang ang natanggap ko pabalik. Saka niya nagmamadaling umalis, susundan ko pa sana siya peru tinawag na ako ni Anna para sa meeting.

Dalawang oras akong nasa loob ng conference room, nasa mga investors ang tenga ko peru kay Kana naman ang utak ko. Bigla pang pumasok sa utak ko at nakisingit si Elliot na medyo naging malapit na kay Kana at lagi nitong kasama lately. Hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng selos dahil di hamak na mas mayaman sa akin si Elliot at mas napapangiti niya si Kana ngayun na hindi ko nagagawa. She makes Kana laugh hard over things that isn't really funny, samantalang pang professional na yung quality ng joke ko peru hindi ko mapatawa si Kana nitong mga nakaraang araw, ngumingiti mga pilit naman.

"Sir?" napatingin ako kay Anna, habang halos lahat ng investors ay sa akin naman nakatingin.

"What?" saad ko na hindi na alam kung ano ang pinag-usapan ng mga investors.

"Should we reschedule this meeting Mr. St-Pierre? It seems like you aren't feeling well today." saad ng singkit na matanda na hindi ko na matandaan ang pangalan.

"Yeah, I'm sorry everyone. We'll call you for another schedule and continue what we have started today." hindi ko na sila hinintay na makasagot at agad ko silang iniwan.

I need to talk to Kana, I can't function well kapag ganun siya. Nawawala ako sa katinuan, hindi ako makapag-isip ng maayos, nawawalan ng silbi ang utak ko. I need her, I need my Kana.

Peru lumalayo siya sa akin, gusto ko siyang lapitan peru lagi siyang naglalagay ng distansya pagitan naming dalawa at hindi ko alam ano gagawin ko para alisin yun, hindi ko rin alam kung bakit siya nagkakaganito.

Hindi ko a