Unicode
အခန်း (၄) ရွေ့လျားခြင်း
ယွီကျစ်ယွီလည်း အကျယ်ကြီးအော်ဖို့ကြောက်မနေတော့ပေ။
"မဟုတ်ဘူး! ကျွန်တော် ဖူဟန်ကို ကြိုက်နေတာ ကြာပြီ"
အသံက ကျယ်လောင်သော်လည်း သူ့ ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးကတော့ တုန်နေခဲ့သည်။
ယွီကျစ်ယွီ၏ အရပ်အမောင်းသည် မပုပဲ 180cm ရှိ၏။ ဒါပေမယ့် သူကပိန်ပါးပြီး ဖောင်းဖောင်းမို့မို့လေးပါးလေးနှစ်ဖက်နဲ့ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးရှိ၏။
ရင်းရှောင်ရွီးသည် ယွီကျစ်ယွီတစ်ယောက် ကတ်ကစားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ကြမ်းကြုတ်စွာ အော်လာခဲ့သည်။
"ငါ ယုံမယ်လို့မင်းထင်နေတာလား?"
ရင်းရှောင်ရွီး သူ့လက်ကိုမြှောက်ပြီး ဆေးရုံကုတင်ကိုညွှန်ပြကာ "ဖူဟန်ရော ယုံမယ်လို့မင်းထင်နေတာလား"
ယွီကျစ်ယွီ လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး တောက်ပနေသော သူ့မျက်လုံးများက ရုတ်ချည်း ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တလတ်လတ်တောက်ပလျက်။
"သူ လှုပ်နေတယ်!"
"ဟမ်"
ရင်းရှောင်ရွီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဖူဟန်က ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာ လဲနေတုန်း။ ဒါပေမယ့် ဘေးမှာချထားတဲ့ သူ့လက်ချောင်းလှုပ်သွားခဲ့လို့ ဆေးပိုက်ကညှပ်တံကို နှစ်ကြိမ်တောင် တုန်ခါလာစေသည်။
ရင်းရှောင်ရွီး အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး "ဖူဟန်..ငါ့အသံကြားရလား?"
ဖူဟန်က မတုံ့ပြန်ပေ။ ဆေးပိုက်ကညှပ်တံ တုန်ခါနေတာလည်း တဖြည်းဖြည်းရပ်သွားတော့၏။
ရင်းရှောင်ရွီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားပြီး သက်တော်စောင့်ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မင်းလည်း ဖူဟန်လှုပ်တာ အခုမှမြင်တာလား?"
"ဟုတ်တယ်"
သက်တော်စောင့်ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ဖုန်းခေါ်တဲ့ခလုတ်နှိပ်ပြီးသွားပြီ၊ မကြာခင် ဆရာဝန် ဒီကို ရောက်လာတော့မှာပါ"
ရင်းရှောင်ရွီး သူကြားလိုသောအဖြေကို ကြားရသော်လည်း မပျော်ရွှင်သေးပေ။ ဖူဟန် လှုပ်ရှားတာကို သူ့မျက်လုံးနဲ့သူ မြင်ချင်သေးသည်။ သူ့လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့တင် လုံလောက်၏။
YOU ARE READING
ဇာတ်လိုက်နဲ့စေ့စပ်ပွဲပျက်ပြီးနောက် သူ့ဦးလေးနဲ့လက်ထပ်လိုက်တယ်
Romanceဖူဟန် × ယွီကျစ်ယွီ
