Ep - 80

2.2K 186 3
                                        

Unicode

အခန်း(၃၁) အရိပ်

ရင်းရှောင်ရွီး အထိန်းအသိမ်းခံရပြီးကတည်းက ဟယ်လီယာ၏ဘဝအဆင့်အတန်းသည် အောက်သို့ ထိုးကျသွားသည်။ သူမရဲ့ credit card မှာ အေးခဲနေပြီး သူမအပြင်ထွက်သည့်အခါ အိမ်နီးချင်းများက လက်ညိုးထိုးကြသည်။ သူမသားရဲ့သူငယ်ချင်းတွေကလည်း သူမအကြောင်းပြောနေကြပြီး ဇိမ်ခံစတိုးဆိုင်က အရောင်းမိန်းကလေးတွေတောင် သူမဆီ ထုတ်ကုန်အသစ်ကြော်ငြာတွေ ထပ်မပို့လာတော့ဘူး။

ဟယ်လီယာသည် ဤမျှ မတရားမှုမျိုးကို အရင်က တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။ သူမသည် ရင်းရှောင်ရွီး ပြန်လာတာကို နေ့တိုင်း စောင့်မျှော်နေခဲ့၏။

သူမ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပေမယ့် သူမရလိုက်တာက တရားရုံးမှ ပိုင်ဆိုင်မှု သိမ်းခြင်းတဲ့။

"စည်းမျဥ်းတွေအရ ငါတို့ အိမ်ကိုချိပ်ပိတ်ဖို့လိုအပ်တယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်, ခင်ဗျား ဒီမှာနေလို့မရတော့ဘူး"

ဟယ်လီယာက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ "မဟုတ်ဘူး၊ ရှေ့နေပြောတာက ချိပ်ပိတ်လိုက်ရင်တောင် ကျွန်မတို့ဒီမှာနေလို့ရတယ်တဲ့။ ခဏစောင့်ပါဦး, ကျွန်မဖုန်းတစ်ကောလောက်ဆက်ချင်လို့"

သူမ အကွာအဝေးခပ်လှမ်းလှမ်းကို လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ရှေ့နေ့ကိုဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ အခြေအနေကို နားလည်ပြီးနောက် ရှေ့နေက သူမကိုတောင်းပန်ကာ ပြောလာလေတယ်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါက ပုံမှန်အမှုတွဲကို ကိုယ်တွယ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဥ်ပါပဲ။ ကွန်တော် ဒါနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ဘာမှလုပ်ပေးလို့မရပါဘူး"

ဟယ်လီယာ အားကိုးရာမဲ့နေခဲ့၏။

"ကောင်းပြီ, ကျွန်မ ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးလိုက်မယ်....ရှင် ကျွန်မရဲ့နောက်ကို ဘာလို့လိုက်နေတာလဲ? အဖမ်းခံထားရတာက ကျွန်မရဲ့ယောက်ျားရှင့်၊ ကျွန်မ,မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မမှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ဟယ်လီယာက သူမ ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ပိုးဖို့ အပေါ်ထပ်သို့တတ်ချင်ခဲ့ပေမာ့် ရဲတွေက သူမအနောက်ကိုလိုက်ကာ ငြင်းဆိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဇာတ်လိုက်နဲ့စေ့စပ်ပွဲပျက်ပြီးနောက် သူ့ဦးလေးနဲ့လက်ထပ်လိုက်တယ်Where stories live. Discover now