Unicode
ယွီကျစ်ယွီ တကယ်ကို စိတ်ဆိုးနေတာပင်။ ဖူဟန်ကိုရော၊ သူ့ကိုယ်သူပါ ပို စိတ်ဆိုးနေတာ ဖြစ်သည်။
ဖူဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သက်တော်စောင့်တွေ အနီးအနားမှာ ရှိနေတာ သေချာမှ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကိုယ့် ဘေးနားမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေ"
"ခင်ဗျားဘေးနားမှာ ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်ငြိမ်နေရမှာလဲ?"
ယွီကျစ်ယွီက ဖူဟန်ရဲ့လက်ကို ရုန်းလိုက်၏။
ဖူဟန်ကလည်း ထိုကောင်လေး ထိခိုက်မိမှာစိုးသောကြောင့် ဆက်မဆွဲထားတော့ပေ။
"ဒါဆို အိမ်ပြန်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်နေ။ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးမနေနဲ့"
ယွီကျစ်ယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒီအချိန်ထိ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးနေတုန်းပဲလား?"
"အမိန့်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ အကြံဉာဏ်ပေးနေတာ"
"ခင်ဗျား အကြံဉာဏ်ပေးတာက ဖြောင်းဖျတာရော တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား? ဒါဆို အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အမြီးသုံးဖို့ ဖြောင်းဖျနေဦးမှာလား? ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောပြီးသွားပြီ။ မလိုချင်ဘူးလို့။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်စကားကို နားမထောင်တာလဲ?"
ဖူဟန်သည် သူ့လုပ်ရပ်က မသင့်လျော်ဘူးဆိုတာ သိတာကြောင့် တောင်းပန်လိုက်လေသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ"
ဒီတစ်ခါ ပိုပြီး စိတ်ရင်းမှန်လာတဲ့အတွက် ယွီကျစ်ယွီလည်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ သူ ထွက်ပြေးရင်လည်း ပြေးစရာနေရာ မရှိကြောင်း သိသဖြင့် "ကားက ဘယ်မှာလဲ?" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။
ဖူဟန် ဖုန်းထုတ်လိုက်ပြီး "ကိုယ် မေးကြည့်လိုက်မယ်"
ယွီကျစ်ယွီတစ်ယောက် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ လက်ပိုက်ကာ ဒေါသတကြီးရပ်နေလိုက်၏။
"လမ်းဆုံမှာတဲ့၊ ခဏနေရင် မောင်းဝင်လာတော့မှာ"
ဖူဟန်မေးပြီးသွားတော့ ခေါင်းငုံ့ကာ ညင်သာစွာ ချော့မော့လိုက်သည်။
"စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့၊ ဟော့ပေါ့ သွားစားရအောင်လေနော်? မင်းစားချင်တာ စားလို့ရတယ်"
YOU ARE READING
ဇာတ်လိုက်နဲ့စေ့စပ်ပွဲပျက်ပြီးနောက် သူ့ဦးလေးနဲ့လက်ထပ်လိုက်တယ်
Romanceဖူဟန် × ယွီကျစ်ယွီ
