Ep - 87

1.8K 170 11
                                        

Unicode

ဖူဟန်က စက္ကူဘောလုံးကို အရင်ချလိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့ကို အမိအရဖမ်းလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ?"

"ထမင်းစားမလို့!"

"....."

ယွီကျစ်ယွီက အမှန်တကယ် ထိုအတိုင်းပဲဟု ဖူဟန်တွေးမိသောကြောင့် လျစ်လျူရှုလိုက်တော့ကာ မျက်ခုံးတို့ကို ပွတ်သပ်နေခဲ့ရင်း စိတ်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်နေရ၏။

ယွီကျစ်ယွီ ချောမွေ့စွာ ထွက်ခွာပြီးနောက် တံခါးကို ဒုန်းခနဲ ပိတ်ခဲ့လေသည်။

တံခါးပိတ်သံ အကျယ်ကြီးကို ဖူဟန်ကြားလိုက်ရသည်။ သူ ဒေါမထွက်,သွားသော်လည်း ယွီကျစ်ယွီမှာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ခွန်အားရှိသည်ကို တော်တော်လေး အံ့သြမိ၏။ သူ စိတ်လျှော့လိုက်ကာ ယွီကျစ်ယွီ သူ့ကိုပစ်ပေါက်ခဲ့သည့် စာရွက်အပိုင်းအစသုံးခုကိုဖွင့်လိုက်ကာ တစ်ခုချင်းစီကိုဖတ်လိုက်၏။

ဖတ်ပြီးတာနဲ့ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားလေတယ်။

ယွီကျစ်ယွီ၏စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းလဲသွားတာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ဘူး။ ယွီကျစ်ယွီချစ်တဲ့အဖွားကို ရှာမတွေ့တာလည်း အံ့သြစရာမဟုတ်တော့။ ယွီကျစ်ယွီ နှုတ်မှလွတ်ခနဲထွက်လာတဲ့ မွေ့နေ့ရက်ကလည်း IDကတ်ထဲကနဲ့ မတူတာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့။ ပြီးတော့ သူ့လက်ရေးကလည်းပဲ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာပင်။

ဖူဟန် ယွီကျစ်ယွီနှင့် စကားပြောချင်တာကြောင့် အခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်လာလိုက်သည်။

ထမင်းစားခန်းထဲမှာ ရှန်ကျူးယွင်တစ်ယောက်ထဲသာ ရှိ၏။

"အန်တီ, ရှောင်ယွီရော?"

"သူ milk tea ဝယ်ဖို့ဆိုပြီး အပြင်ထွက်သွားတယ်"

ရှန်ကျူးယွင်က အပြုံးနဲ့အတူ ပြောလာတယ်။
"ဒီကလေးကလေ တခြားနေရာတွေမှာဆို အရသာမတူဘူးလို့ပြောပြီး  ကျောင်းနားက ဆိုင်ဟောင်းမှာပဲ သွားဝယ်မယ်ဆိုပြီး မရမကတောင်းဆိုတယ်လေ"

ဖူဟန်က အားလုံးနားမထောင်ဘဲ "အပြင်ထွက်"ဆိုတဲ့ စာလုံးကိုပဲ သတိပြုမိလေတယ်။ သူ သက်တော်စောင့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယွီကျစ်ယွီနှင့်အတူ သက်တော်စောင့်တစ်ဦးပါသွားကြောင်းကြားလိုက်ရမှ စိတ်သက်သာရာရသွား၏။

ဇာတ်လိုက်နဲ့စေ့စပ်ပွဲပျက်ပြီးနောက် သူ့ဦးလေးနဲ့လက်ထပ်လိုက်တယ်Where stories live. Discover now