Unicode
ယွီကျစ်ယွီသည် အန်တီနှင့်အတူ သက်သက်လွတ်စားကာ တုန်ရှန်းဘုရားကျောင်းတွင် နေ့တိုင်း ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းဂန်ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။ ဒီမှာ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေက သိပ်တော့မကောင်းလှ။ လျှပ်စစ်မီးလည်းမတည်ငြိမ်လေဘဲ ညဘက်တွင် ဓာတ်အားပြတ်တောက်နိုင်ပြီး ဖုန်းလိုင်းလည်းမကောင်းဘူး။ ပြင်ကမ္ဘာကို နားလည်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့်ဖြစ်သည်။ တောအုပ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မနက်စောစော ကြက်တွန်သံကြောင့် နိုးထရလိမ့်မယ်။
လမ်းလျှောက်တဲ့အခါမှာလည်း လမ်းရှိအမည်မသိအစိုင်အခဲတွေကို ရှောင်ကျဥ်ရမည်ဖြစ်ကာ ထိုအပေါ်ကိုမတတ်နင်းမိအောင်လည်း သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။
ရှန်ကျူးယွင်သည် ယင်းကဲ့သို့သောနေရာများကို မကြာခဏလာရောက်လေ့ရှိပြီး ကျင့်သားရနေပြီပင်။ ယွီကျစ်ယွီတစ်ယောက်ထဲကိုသာ သူမ,စိတ်ပူတာဖြစ်သည်။
"အဆင်မပြေဖြစ်ရတယ်မလား? မင်း ပြန်ချင်လား?"
ယွီကျစ်ယွီ ခေါင်းခါလိုက်ကာ "ကျွန်တော်ကတော့ တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ထင်တယ်"
"မင်းက အရမ်းတော်တာပဲ။ မင်း မြို့ကြီးထဲမှာပဲ အမြဲနေခဲ့ပေမယ့် ဒီကိုလာတဲ့အခါမှာလည်း မညည်းညူဘူး"
"မဟုတ်ဘူး, ကျွန်တော် ကျေးလက်မှာ နေဖူးတယ်။ အဲ့ဒီက အိမ်တွေကလည်း ဒီမှာလောက် မကောင်းဘူး။ လေပြင်းတိုက်ရင်အောင် ကြွေပြားတွေပြိုကျတယ်။ ဗို့အားကလည်း ဒီထက်တောင် ပိုဆိုးသေး၊ ပြီးတော့ ခဏခဏလည်း ဓာတ်အားပြတ်တောက်တတ်သေးတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ် ဝယ်လိုက်ပေမယ့် အလုပ်မဖြစ်ပါဘူးလေ။ အဲ့ဒါကို ပိုးဟပ်တွေရန်က ကာကွယ်ဖို့ သိုလှောင်ဗီရိုအဖြစ်ပဲ သုံးလိုက်ရတယ်"
ရှန်ကျူးယွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အဲ့လို နေရာရော ရှိသေးတယ်လား?"
"အင်း, ဒါပေမယ့် အခု ကျေးလက်တွေက ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးနေပြီဆိုတော့ အန်တီမမြင်နိုင်တော့ဘူး"
"မင်း...ဘာလို့အဲ့ဒီကိုသွားတာလဲ? ကျေးလက်ဒေသ အတွေ့အကြုံတစ်ခုကြောင့်လား?"
YOU ARE READING
ဇာတ်လိုက်နဲ့စေ့စပ်ပွဲပျက်ပြီးနောက် သူ့ဦးလေးနဲ့လက်ထပ်လိုက်တယ်
Romanceဖူဟန် × ယွီကျစ်ယွီ
