Hilal camı açtı.Hava biraz serindi.Bu hava ona iyi geliyordu.Belki de biraz Leon'la oturdukları geceyi hatırlatıyordu.Ne ara bu kadar aklından çıkmaz olmuştu Leon.Bu kadar kısa sürede neden hayatının merkezine oturmuştu.
"Yeter Hilal kapat artık pencereyi üşüdüm."
"Tamam.Kapatıyorum."
"Nereye? Artık gelip uyusana."
"Tamam ben birazdan geliyorum.Sen uyu."
"Uf senle uğraşılmaz."
Çıktı Hilal.Askerler ön kapıdan çıkmasına izin veremezdi.Bu yüzden duvarlarından atlamaya karar verdi.Sessizce duvardan atladı.
Leon camdan dışarıyı seyrediyordu.Duvardan birinin ağladığını gördü.Hem de askerlerin ruhu bile duymamıştı.Çabucak aşağı indi.
"Teğmen Leon nereye gidiyorsunuz?"
"Siz karışmayın bana."
Leon hızla koşmaya başladı.
Hilal Mehmet'in dediği yere gelmişti.Mehmet'i bekliyordu.Son zamanlarda gazeteye gidemediği için Mehmet son alınan kararları örgütleri anlatacaktı.
"Hilal.Orda mısın?"
"Mehmet sen misin?"
"Evet benim Hilal."
"Nasıl herkes iyi mı gazetede ki?"
"Hepimiz iyiyiz asıl sen nasılsın?Uzun zamandır geldiğin yok."
"Sorma Albay Cevdet evden ve hastaneden başka yere gitmemize Yunan askerleri olmadan izin vermiyor.Birde tabii beni Leon'la sözledi."
"Şu teğmenle mı?Hilal bu çok işimize yarayabilir.Ondan Yunanların yaptığı planları öğrenebiliriz.Ama önce senin güvenini kazaman lazım."
Leon bu duydukları karşısında şaşkındı.Ama Hilal'in cevabını bekliyordu.
"Ben böyle bir şey yapmam."
"Neden?Bu vatanın kaderini değiştirir.Vatanın kurtulması için bir şeyler yapmak istemez misin?"
"İsterim.Hemde çok.Ama vatanı böyle bir alçaklıkla kurtaramayız."
"Ama onlar bizi alçakça işgal ettiler.Sen şimdi yapmaz mısın?"
"Hayır.Ben onlar gibi alçakça davranamam.Ayrıca Leon'u tanımıyorsun."
"Sen bana o Yunan teğmeni mı savunuyorsun?Yapma Hilal sen böyle biri değilsin."
"Neyse ben böyle bir şey yapmayacağım.Başka söyleyeceğin bir şey var mı?Yoksa gideceğim.Evden zor çıktım."
"Başka bir şey yok.Ama yine de sen bir düşün."
"Ben karar verdim düşünmeme gerek yok.İyi geceler sana."
"İyi geceler."
