Regrets from the past

Regrets : part 2

"Poknat! Anak ng tinapa. Lahat ng tao sa buong mundo gising na. Ikaw nalang ang nakahiga diyan...bangon na!" Sabay hila ko sa kumot nito.

"Poknat naman. It's Saturday. What do you expect"  reklamo nito sabay takip ng pillow sa mukha nito.

"It's Saturday at ngayon darating ang kapatid mo. Sino susundo don? Tumayo ka na..tanghali na" naupo ako sa tabi nito at niyugyog ang katawan nito.

Sinong mag aakala na ang dating baboy kong kaibigan eh macho na ngayon. Kaya lalong habulin ng chickas eh.

"Can you drive for me. Samahan mo si mama" utos nito.

"Poknat. Ngayon lang ulit uuwi kapatid mo. Tapos hindi mo pa masusundo. Anong klase kang kapatid. Alam mo, sigurado ako mis na mis ka na niya. Tapos ikaw, mas pipiliin mo pang amagin ang sarili mo sa kama. Pero pag mga kaibigan mo at mga babaeng haliparot...mabilis ka pa sa alas kwatro kung kumilos. Anong.. .

"Oo na" singhal nito.

"Ah sinisigawan mo ako ha" tumayo ako at kinuha ang unan niya saka ko siya tinabunan sa mukha.

"Mama....mama....she's killing me" sigaw nito.

"Oo. Papatayin talaga kita. Pag di ka bumangon diyan" Hindi ko inaalis ang unan sa mukha niya.

"I'll sue you. You're trying to kill me" sabi pa nito habang pinipigilan ang mga kamay kong naka hawak sa unan.

Inalis ko ang kamay ko na naka hawak sa unan at saka ko siya kiniliti. Alam na alam ko kung nasan ang kiliti niya kaya sigurado akong babangon din ito.

"Mamaaaa! " sigaw nito.

"Ernest ano ka ba? Kalalaki mong tao kung makasigaw ka" sita ni tita ng pumasok sa kwarto ni Ernest.

"Si poknat kasi, she's trying to kill me" saka ito naupo sa kama.

"Hmmm Ernest. Sa lahat ng pinapatay ikaw lang ang nakangiti" panunukso ni tita.

"Tara na. Maligo ka na at nakaluto na ako. Nak,  Lika na sa baba at kumain na tayo. Hoy Ernest bilis bilisan mo at baka mauna pa sayo ang kapatid mo" utos nito, sumunod naman ako kay tita. Pagtapat ko pinto. Lumingon ko sa kanya saka ko siya inasar 😛

Mabilis niyang binato sa akin ang pillow pero mas mabilis akong umilag.

---

"Hi mom. Hey bro. Hi Micah" bati ni Loraine nang makita niya agad kami.

Beauty runs in their blood. Ang ganda kasi ni Loraine.  Simple pero hindi maitatangging maganda talaga. Matangkad lang ako ng konti.

"Hi baby. How's flight? " tanong ni tita habang nakamasid lang ako. I wish buo pa ang pamilya ko. Or sana man lang, may kapatid ako kahit isa lang. Para naman masabi kong may pamilya talaga ako. Oo nandiyan si lola, pero hindi ko naman siya pwedeng hilahin sa mga lakaran. Buti nga, nandiyan si Poknat na nakakasama ko. Pero I know, one time, pag nag settle down na siya, or nagka girlfriend, hindi ko na siya makakasama. I'm  all by myself na naman.

"Oy ano ine emote mo diyan?" Hindi ko napansin na kanina pa pala ako kinakausap ni Poknat.

"Wala!" Pagsisinungaling ko.

"I know you. Iniisip mo na naman sila tita at tito ano. How many times I will tell you, we're here. We're your family right?" sabay akbay nito sakin.

"Micha...don't be sad ok. You're part of our family remember" sabi naman ni tita. Nakosensya naman ako dahil ako pa ang inaalala nila. Kara rating lang ni Loraine pero nag e- emote pa ako.

"Sorry tita. Tara na po, baka gutom na si Loraine. Welcome home nga pala Loraine" nakangiting sabi ko. She hugged me, smile plastered on her lips.

"I miss you sister" sabi nito in between our hugs. Yeah...she called me sister. They treat me as part of their family kaya hindi naman na nga siguro ako dapat pang malungkot. I have two siblings on Ernest and Loraine. Parents on tita and tito. I still have a family...

"I miss you too. Let's go. I have so many story for you" habang palayo kami kila tita at Ernest.

Ernest

"They're more like siblings right ma. She forget me na" reklamo ko.

"She's really a nice girl Ernest. If I were you,  ligawan mo kaya" utos ni mama.

"Ma! She's my bestfriend remember" I replied. It's not that I  don't like her. But she's my bestfriend and ayaw kong masira yon dahil lang sa pagtutulak sa akin ni mama na maging kami.

"Bestfriend can be lover" sabi pa nito habang sumusunod kami kina Loraine and Micah.

"Bestfriend can be lover and it won't be the same once we broke up" I say. And she's just shakin her head. She's really pushing me kay Micah since then. Pero ayaw ko. I'm scared. For what it is? I don't know yet.