Fleva Forever After

Hoofdstuk 18

Eva

Maurice pakt iets van de grond en overhandigd Wolfs en mij twee cadeautjes. Wolfs scheurt het papier open. Er komt een knal oranje, zingende hamster tevoorschijn. Met opgetrokken wenkbrauwen inspecteert Wolfs het stuk speelgoed. 'Leuk hè', zegt Maurice opgewekt, 'hij maakt ook muziek'. 

Wolfs laat het labeltje aan me zien, voor kinderen van zes jaar en ouder, lees ik. 'Heel lief van je Maus, daar gaat hij later vast veel mee spelen', zeg ik snel. 'Nu jouw cadeautje Eva', knikt hij ongeduldig naar het pakje op mijn schoot. Ik peuter het papier open en ik trek Maurices teddybeer uit het cadeautje. Verbaasd kijk ik hem aan. 

Die teddybeer heeft hij al sinds zijn geboorte. Hij kan niet zonder die knuffel. Het is het enige wat hem rustig maakt als hij overstuur is. 'Maus, deze is van jou'. Hij knikt trots, 'dat klopt en nu is hij voor Sepp'. 'Dat is heel lief van je, maar weet je wat Maus. Je neemt je beer weer lekker mee naar huis straks. En als wij dan met Sepp bij jou op bezoek komen, dan kan hij daar met je beer spelen. Dan is de beer van jullie samen, goed', vragend kijk ik mijn broer aan. 

'Oké', knikt Maurice schouderophalend en hij frunnikt aan het oor van de teddybeer. No way, dat hij ook maar één dag zonder dat ding zou kunnen. Het is heel lief van hem dat hij zijn geliefde beer aan zijn pasgeboren neefje wil geven, maar dat lijkt me niet zo'n goed idee. Ik voel hoe ik steeds harder moet vechten tegen de slaap en ik wrijf in mijn ogen. 

Marion die mij als geen ander kent, merkt dat ik echt dood op ben inmiddels. 'Wij moesten maar weer eens gaan', zegt ze tegen Danai en Romeo, 'het wordt hoog tijd om dit gezinnetje weer lekker te laten genieten van elkaar'. Romeo en Danai knikken en maken ook aanstalten om te vertrekken. 

Marion legt haar hand op de schouder van Maurice, 'ga je ook mee Maurice, dan kunnen Eva en Sepp nog even slapen', zegt ze zachtjes. Mijn broer kijkt op, 'oké', mompelt hij. Ik krijg twee dikke zoenen en een knipoog van Marion, 'ik breng Maurice even thuis', fluistert ze in mijn oor. Ik knijp even in haar hand, 'dankje', zeg ik zachtjes. 

Romeo en Danai geven me een dikke knuffel en Maurice wrijft over mijn hoofd, 'dag zusje', zwaait hij. 'Ik zal jullie even uitlaten', zegt Wolfs en hij maakt aanstalten om ze naar de gang te volgen. 'Ben je gek', zegt Marion en ze wuift zijn aanbod weg, 'jij blijft lekker hierboven cocoonen, wij komen er zelf wel uit'.

Ze duwt Romeo en Danai voor zich uit de gang in. Voor ze de deur dichttrekt, steekt ze haar hoofd nog even om de hoek, 'geniet van jullie lieve Sepp', en dan valt de deur dicht. Als om vier uur na de laatste visite ook Gijsje vertrekt, zijn we alleen met zijn viertjes en een berg met cadeaus. 

Fleur heeft besloten vannacht hier verder te slapen en ligt boven op haar eigen kamer. Wolfs en ik zijn helemaal in de wolken. Samen leggen we Sepp in zijn wiegje, naast ons bed en vallen uitgeput in slaap.

*****

*De eerste dagen zijn nog wat onwennig, maar Sepp is een makkelijke baby hij drinkt goed, en poept en plast naar hartenlust. De eerste dagen komt er visite. Familie en vrienden, die allemaal staan te popelen om kennis te maken met Sepp. Fleur is niet meer in haar eigen huis geweest na de geboorte van haar broertje en zit bijna 24/7 aan het ventje vastgeplakt. 

Wolfs geniet ontzettend van het kereltje en ook Eva, die normaal gesproken altijd haar hoofd koel houdt, is helemaal hoteldebotel op haar zoon. De gebroken nachten vallen Wolfs zwaar. Elke drie uur voeden en luiers verschonen is behoorlijk vermoeiend, vooral de nachtvoedingen hakken erin. Maar ze zijn dolgelukkig met zijn viertjes en Fleur staat te springen om te helpen met haar broertje, zelfs om drie uur 's nachts. 

Langzaam settelt het gezin een beetje en dringt het besef door dat ze écht een baby hebben. Alles wordt geregeld rondom Sepps geboorte. Wolfs geeft hem aan bij de gemeente, hij krijgt de hielprik en een gehoortest, en scoort gelukkig goed op beide. Na drie dagen gaan de geboortekaartjes op de post.