Een wat langer deeltje vandaag, om vast in de stemming voor oud en nieuw te komen. Ik wens iedereen een gelukkig, gezellig, coronavrij, voorspoedig en inspirerend 2023. Succes met alle goede voornemens, ik heb mijzelf voorgehouden me dit jaar écht aan die van mij te gaan houden (;
Ik wil jullie ook nog even bedanken voor het lezen van dit verhaal, in september ben ik begonnen en ik had nooit durven hopen, dat mensen het daadwerkelijk zouden lezen. Het schrijven is voor mij echt een uitlaatklep geworden en is iets wat ik steeds leuker ben gaan vinden.
2022 is het jaar waarin ik mezelf weer terug heb gevonden, waarin mijn veilige muur stukje bij beetje is afgebroken en waarin het me eindelijk lukte om uit een heel diep dal te klimmen. Ik leerde om weer van het leven te genieten, van mezelf te houden en bovenal om weer plezier te hebben en om te lachen.
Voor mij kan 2023 alleen maar beter worden dan 2022, dus ik kan niet wachten. Dan rest mij alleen nog te zeggen: pas op met vuurwerk en je kan nooit genoeg oliebollen eten! En voor de laatste keer in 2022, veel leesplezier!
Wolfs
Als de dames na een tijdje weer uit de hottub komen, wordt er binnen fanatiek cluedo gespeeld. Nieuwsgierig loopt Eva een rondje om de tafel en blijft dan even achter mij staan. Over mijn schouder gluurt ze mee op mijn briefje, 'was het lekker even opwarmen' mompel ik. Ze drukt een kus in mijn hals, 'mmm heel lekker', murmelt ze instemmend.
Dan grabbelt ze naar mijn potlood op tafel en omcirkelt vlug een moordwapen, locatie en verdachte op mijn papiertje, 'probeer dit eens', fluistert ze. Verbaasd kijk ik haar aan. 'Probeer nou maar', knikt ze zelfverzekerd. Als het mijn beurt is, doe ik even alsof ik heel diep moet nadenken. Dan lees ik de omcirkelde dingen op mijn blaadje op, 'ehm ik denk dat van Geelen het heeft gedaan, in de badkamer met.. de loden pijp'.
Ik hoor Eva achter me zachtjes grinniken, 'overtuigend geacteerd hoor, met denkrimpel en al, chapeau'. Ik por zachtjes in haar zij, 'stil nou', sis ik en kijk afwachtend de tafel rond, niemand maakt aanstalten om een kaartje te pakken. 'Nou, dan ga ik maar eens kijken in de gele envelop', mompel ik en ik pak het ding van het midden van het spelbord.
Eén voor één komen de kaartjes tevoorschijn. Eerst de badkamer, dan van Geelen en dan inderdaad de loden pijp. Grijnzend draai ik de kaartjes om naar de rest van de spelers, 'tadaa'. 'Hoe wist je het', vraagt Romeo. 'Oh gewoon goed opgelet', zeg ik schouderophalend. 'Knap hoor, pap', prijst Fleur, 'ik was nog lang niet zo ver'.
Frits kijkt ondertussen onderzoekend van mij naar Eva. Ik geef hem een snelle knipoog en leg mijn vinger op mijn lippen. Hij knikt glimlachend en draait met een gebaar zijn mond op slot, hij speelt het spelletje mee. 'De verliezers ruimen op', roep ik snel en ik schuif mijn stoel naar achter. Eva loopt richting de keuken, vlug loop ik achter haar aan en grijp haar pols.
'Eef wacht even, hoe wist je het', vraag ik nieuwsgierig. 'Het is mijn werk', glimlacht ze geheimzinnig. 'Kom op Eef, alsjeblieft', smeek ik. Ze grijnst, 'ik liep toch een rondje om de tafel voor ik achter jou ging staan, ik heb gewoon op de briefjes van de anderen gekeken'.
'Stiekemerd', glimlach ik en ik druk een zoen op haar lippen. Ik voel hoe haar mondhoeken omhoog krullen, dan maakt ze haar lippen los. 'Ik ga even omkleden, mag ik straks op de bank naast je zitten', vraagt ze. 'Heel graag', ik strijk met mijn vinger over haar wang, dan draait ze zich om en loopt de gang in.
Eva
Ik ren met twee treden tegelijk de trap op, uit de kamer van Marion hoor ik stromend water en zacht gezang komen, ze is aan het douchen dus. Vlot loop ik mijn eigen kamer in en trek mijn natte bikini uit, ik trek een sportlegging aan en een grote capuchontrui van Wolfs, mijn lange natte haren waaieren over mijn schouders.
JE LEEST
Fleva Forever After
Fiksi PenggemarEva en Wolfs zijn, na jaren om elkaar heen draaien, eindelijk samen. Hoe zal hun leven buiten het bureau als stel verlopen..? Komt er een mini Eva of een klein Wolfsje, wie zal het zeggen..? Hoe zijn ze samen als stel, vullen ze elkaar net zo goed a...
