Fleva Forever After

Hoofdstuk 123

Eva

Met mijn verstand op nul stap ik naar buiten en laat me in de koude sneeuw vallen. De ijzige sneeuwkristallen voelen als speldenprikjes op mijn huid en ik moet op mijn tanden bijten om te voorkomen dat er een gil uit mijn keel ontsnapt. Naast me hoor ik Wolfs grommend door de sneeuw banjeren, 'godsamme wat koud', huivert hij.

Met stramme ledematen hijsen we onszelf in de hot tub. De plotselinge warmte maakt me licht in mijn hoofd en laat mijn huid tintelen. Ik beweeg mijn koude spieren rustig door het hete water en warm langzaam weer een beetje op. Ik adem een paar keer diep in en uit om te voorkomen dat ik flauwval. Wolfs' hand klemt zich om mijn bovenarm en houdt me stevig vast, 'ben je oké', vraagt hij bezorgd.

'Tuurlijk', knik ik glimlachend, 'alleen een beetje duizelig door de warmte'. Grijnzend kijkt hij me aan, 'het is min zeven graden en jij bent duizelig door de warmte, hoe kan dat nou'. Schouderophalend kijk ik hem aan, 'dat is een van de geheimen van Eva van Dongen denk ik'. 'Tsja dat is dus één van de mysteries die ik nooit zal ontrafelen vrees ik', mompelt hij zachtjes.

Ik stomp zachtjes tegen zijn schouder, 'pestkop', sis ik. 'Enigma', kaatst hij terug. 'Hoe kan het nou dat jij altijd en overal zo'n irritant, pesterig weerwoord op hebt', zucht ik. 'Hoor wie het zegt', knikt hij grijnzend, 'en om even op je vraag terug te komen, ik denk dat dat geheim is van Floris Wolfs'. Triomfantelijk kijkt hij me aan. Ik steek mijn tong naar hem uit en dan drukt hij resoluut een zoen op mijn lippen.

Wolfs

Ik word wakker van zacht gekriebel in mijn oor, ik lig op mijn buik diep weggedoken onder mijn dekbed. Met enige tegenzin open ik één oog. Zonder te bewegen neem ik de ruimte om me heen in me op. Dan verschijnt plots Eva's gezicht in mijn blikveld, 'goeiemorgen', glimlacht ze opgewekt. 'Hey', kras ik schor. 

Ik duw mezelf wat omhoog en probeer me om te draaien, maar mijn been zit vast. Ik wrijf de slaap uit mijn ogen en gluur onder het dekbed om te kijken waarom ik klem zit. 'Wat is er', vraagt Eva. 'Ik zit vast', mompel ik. 'Vast, hoe kan dat nou', fronst ze. Ik trek het dekbed naar beneden en Eva schiet in de lach. Mijn been is tussen de twee bedden door naar beneden gezakt en zit klem tussen de matrassen. 

'Wat heb jij nou weer gedaan', grijnst Eva. Ik wrik met mijn been tussen de bedden om de opening wat groter te maken en hijs dan opgelucht mijn been weer omhoog. 'Ik wilde vannacht lekker tegen jou aan liggen denk ik, maar daar dachten deze bedden dus mooi een stokje voor te steken', knipoog ik. Eva bloost en schuift haar matras weer tegen dat van mij aan, dan slaat ze haar armen om me heen. 'Mag ik nu dan nog eventjes tegen je aanliggen', vraagt ze. 

'Jij mag altijd tegen mij aanliggen', grijns ik en ik trek het dekbed weer over ons heen. We liggen op onze zij tegen elkaar aan, neus tegen neus. Ik kijk recht in haar fonkelende blauwe ogen. Ze stralen vrolijk. Ik laat mijn vinger over haar wenkbrauwen glijden en dan via haar wang over haar kaaklijn, langs haar lippen. Eva kruipt wat dichterbij en plant voorzichtig haar lippen op die van mij. 

Haar lichaam drukt tegen het mijne en ze zuigt zachtjes aan mijn onderlip. Ik voel hoe mijn onderlichaam reageert op haar nabije aanwezigheid. Aan de ondeugende twinkeling in Eva's ogen zie ik dat zij dat ook heeft opgemerkt. Verliefd kijkt ze me aan, 'ik hou van jou', fluistert ze. Ik voel haar hete adem in mijn oor, 'en jij ook van mij zo te voelen', mompelt ze. 

Een beetje beschaamd kijk ik haar aan, 'vanavond hebben we weer privacy', knipoogt ze en ze bijt verleidelijk op haar lip. Dan kruipt ze het bed uit, 'ik ga nog één laatste keer ijskoud douchen', glimlacht ze en ze verdwijnt achter het gordijntje van onze nis. Mijn ogen blijven hangen bij het gordijntje, het wiegt nog zachtjes heen en weer. Als ik mijn ogen dicht doe zie ik weer voor me hoe Eva het hokje uitloopt.