Fleva Forever After

Hoofdstuk 132

Wolfs

Er kriebelt iets in mijn nek, ik schud mijn hoofd en draai me om. Het is nog veel te vroeg om op te staan. 'Psst slaapkop, wakker worden', fluistert een stem in mijn oor. Ik grom iets onverstaanbaars terug. Plots voel ik een elleboog in mijn zij porren, geïrriteerd open ik mijn ogen. 'Goeiemorgen schone slaper', glimlacht Eva, ze staat nieuwsgierig over me heen gebogen.

'Wat is er', brom ik schor. 'Je hoeft niet zo moeilijk te kijken', plaagt ze. Ze smoort mijn tegenargument met een zoen. Ik sla mijn arm om haar middel en trek haar terug het bed in tegen me aan. Ze slaakt geschrokken een gilletje, 'wat doe je'. Grijnzend kijk ik haar aan en trek haar hoofd naar me toe, 'een vervolg maken op gisterenavond'.

Blozend kijkt ze me aan, 'oké, maar eerst..'. Zuchtend onderbreek ik haar, 'geen gemaar Eef, alsjeblieft'. Ze steekt een doosje in de lucht, 'ik wilde eerst dit doen'. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes om de letters op het doosje te kunnen lezen. 'Huh, ben je zwanger', vraag ik verbaasd, ik ben in één keer klaarwakker. Ze schudt lachend haar hoofd, 'misschien, daar gaat deze test duidelijkheid over scheppen'.

'Van gisteren, dat zou wil heel erg snel zijn', plaag ik. Ze stompt tegen mijn schouder, 'tuurlijk niet idioot', sist ze. Grinnikend druk ik een zoen op haar lippen, dan kruis ik mijn vingers over elkaar. 'Ik hoop het', zeg ik zachtjes. 'Ik ook', grijnst ze. 'Het is nog wel heel vroeg hoor, ik had gisteren ongesteld moeten worden en mijn borsten doen zo'n pijn', voegt ze nog snel toe.

'Heb ik je pijn gedaan gisteren', vraag ik bezorgd, 'we zijn best wel ruw geweest, niet echt voorzichtig'. Ze schudt haar hoofd, 'tuurlijk niet, anders had je het wel gehoord hoor. Gisteren was fijn'. Ik druk een kus op haar hand, 'gelukkig maar. En wat betreft die test, we nemen gewoon het zekere voor het onzekere'. Ze knikt en kruipt het bed uit, 'ik ben zo terug', gebaart ze. Ik knipoog naar haar, 'spannend'.

Eva verdwijnt in de badkamer en ik laat mezelf terugzakken in de kussens. Mijn hand glijdt door mijn haar. Bizar om zo wakker te worden. Over een paar minuten weten we gewoon of er nog een klein Wolfsje aankomt. Een nieuw persoontje, een nieuwe aardbewoner. Absurd eigenlijk dat een nieuw leventje zo ogenschijnlijk makkelijk gecreëerd kan worden.

Zo'n ingewikkeld en uniek wondertje, kan binnen een paar minuten ontstaan. Je hebt geen diploma of toestemming nodig om daarover te kunnen beslissen, er is geen toets die je moet halen om te bewijzen dat je geschikt bent. Je kunt zomaar op elk moment van de dag besluiten om een kind te verwekken, zonder daar enige verantwoording aan wie dan ook over af te leggen.

Eva komt de badkamer weer uit, ze heeft het teststaafje bij zich. 'En', vraag ik nieuwsgierig. Ze haalt haar schouders op, 'we moeten nog even wachten'. Ze steekt haar telefoon in de lucht, 'ik heb een timer gezet', verduidelijkt ze. Met één hand kruipt ze over het dekbed naar me toe en nestelt zich tegen me aan, de test legt ze op z'n kop op het dekbed.

'Wat was je aan het doen', vraagt ze. 'Ik zat te denken', antwoord ik. Ze kijkt me aan, 'waar aan'. 'Over hoe gek het eigenlijk is dat iedereen zomaar kan besluiten een kind te krijgen. Het is zoiets bijzonders en groots, en je hoeft daar tegenover niemand verantwoording over af te leggen of te bewijzen dat je een goede ouder zult zijn', vertel ik.

Eva knikt bedachtzaam, 'ja dat is eigenlijk best wel vreemd. Weet je wat ik gek vind'. 'Nou', vraag ik. 'Dit moment. Het is een doodgewone zaterdagochtend en over een paar minuten kan je leven helemaal veranderen. Door een klein streepje op een plastic staafje', zegt ze zachtjes, 'wie weet hoeveel andere stellen, ergens op de wereld, nu ook zo zitten te wachten op de uitslag van hun test'.

'Ja dit is ook gek', beaam ik, 'maar je leven verandert niet door een streepje hè. Je leven verandert door hetgeen dat het streepje veroorzaakt en bovendien bestaat het baby'tje dan ook al een paar weken. Er groeit misschien al een paar weken iemand - een mensje - in je, zonder dat je het wist'. 'Dat is ook gek', mompelt Eva. De timer van haar telefoon gaat af, als in een reflex schieten onze ogen naar het staafje.