Fleva Forever After

Hoofdstuk 139

Wolfs

'Ik weet wat beters', glimlach ik en ik ga rechtop zitten. 'Draai eens om', commandeer ik, terwijl ik Eva zachtjes op haar buik duw. Gewillig laat ze zich omdraaien, 'en nu ontspannen', glimlach ik. Ik buig me over haar heen en grabbel in de la van haar nachtkastje. 'Hebbes', zucht ik opgelucht als mijn hand het kleine flesje waar ik naar opzoek ben vindt.

Zachtjes veeg ik Eva's haren van haar nek en schouders. De dop maakt een ploppend geluid als ik het flesje massageolie openduw. Zorgvuldig druppel ik een rondje met de olie op Eva's rug. Dan berg ik het flesje weer op. Met mijn handpalmen verdeel ik de glibberige olie gelijkmatig over Eva's blote rug.

Ik begin met het masseren van haar schouders. Met de muis van mijn hand oefen ik geleidelijke druk uit op haar gespannen spieren. Ze zucht genietend en ik voel langzaam hoe haar spieren ontspannen. Met mijn duimen maak ik kleine rondjes op haar schouderbladen en nek. Mijn vingertoppen kneden haar gespierde rug en volgen haar ruggengraat naar beneden.

Ik schuif haar string een klein stukje naar beneden zodat ik meer ruimte heb. Ik voel haar eventjes verstijven. 'Rustig Eef, dan kan ik er wat beter bij', sus ik. 'Sorry, het was een reflex', mompelt ze beschaamd. 'Het geeft niet, ik weet het. Probeer maar om te ontspannen', antwoord ik kalm. Langzaam merk ik hoe de spanning in haar lichaam afneemt.

Eva schrikt bijna nooit meer als ik haar plotseling aanraak. Het heeft lang geduurd voordat ze die reflex kon onderdrukken. Stukje bij beetje leerde haar lichaam mij vertrouwen, totdat de automatische respons mij niet meer als bedreiging zag. Ze schrikt eigenlijk alleen nog maar van mij, als ze niet op haar gemak is. Als ze ziek is of zich niet lekker voelt. 

Als haar lichaam niet volledig kan vertrouwen op Eva's eigen oordeel, dan neemt haar lijf haar weer over en zijn plotsklaps alle zelfbeschermende reflexen weer terug. Voorzichtig begin ik haar onderrug te masseren, mijn vingers maken kleine cirkelende bewegingen net boven haar bekken. 'Fijn', vraag ik voor de zekerheid. Ze knikt, 'heel fijn'. 

Ik laat mijn ogen over haar lichaam glijden, haar lichtgebruinde rug en gespierde bovenarmen. Zachtjes buig ik naar voren om een kus op haar kruin te drukken, 'wat ben je toch prachtig'. Ze draait haar hoofd opzij en er glijdt een flauwe grijns over haar gezicht. Met mijn vinger schrijf ik "ik hou van jou" tussen haar schouderbladen. 

Ze focust op de figuurtjes die mijn vinger maakt op haar rug en in haar hoofd vormt ze de letters. Als ik de laatste U heb opgeschreven, glimlacht ze. 'Ik hou ook van jou', fluistert ze terug. Ik laat me weer naast haar op het matras zakken, ook op mijn buik. We kijken elkaar aan. Het is stil maar vertrouwd. Haar hand zoekt naar de mijne en ze speelt met mijn vingers. 

Haar grote blauwe ogen lijken me wel op te slokken, in stilte verdrink ik in haar oceaanblauwe irissen. 'Heb je nog een beetje geslapen na vannacht', doorbreekt ze dan de stilte. 'Beter dan ooit', knipoog ik. Er verschijnen voorzichtige blosjes op haar wangen en ze laat haar vinger over mijn wenkbrauwen en mijn kaak glijden. 

Dan kruipt ze naar me toe en drukt zachtjes haar lippen op die van mij. 'Ik ga nog even rennen voordat iedereen hier wakker wordt, goed', vraagt ze, 'hopelijk helpt dat ook tegen mijn rug- en buikpijn'. Ik knik, 'ga maar, I'll hold down the fort'. Ze schiet in de lach. Dan rolt ze soepel het bed uit.

'Eef', mijn hand vangt haar vingers. 'Ja', ze draait zich om en kijkt me met twinkelende ogen aan. Haar haren zitten door de war op precies de goede, sexy manier. En ze lijkt zich niks aan te trekken van het feit dat ze, op haar string na, niks aan heeft. Haar plotselinge zelfverzekerdheid windt me op. 'Goeiemorgen', knipoog ik. Ze glimlacht.

Er verschijnt een ondeugend kuiltje in haar rechterwang en haar wenkbrauwen wiebelen vrolijk. 'Goeie..', begint ze, dan valt haar oog op iets op het matras. De grijns op haar gezicht vervaagd. 'Oh kut, ook dat nog', mompelt ze dan en ze laat haar hoofd dramatisch achterovervallen. 'Wat is er', ik sla het laken vlug van me af, zodat ik kan zien waar Eva naar kijkt.