Hoofdstuk 105

235 8 1
                                        

Eva

Ik schiet hijgend rechtop in bed, ik haal diep adem en schud de spanning uit mijn lijf. Ik voel tranen in mijn ogen prikken. Het overhemd dat ik aan heb, plakt aan mijn zweterige lijf en ik probeer mijn razendsnelle hartslag onder controle te krijgen. Mijn ogen staren verwilderd in het donker, terwijl ik mijn tranen wegduw en de brok in mijn keel weg probeer te slikken. 

In mijn hoofd maak ik een lijstje, één voor één ga ik de letters van het NAVO-alfabet af. Alpha, Bravo, Charlie, Delta, Echo, Foxtrot. Het helpt om ergens op te focussen, dat zorgt voor rust in mijn lichaam en leidt af van het verdriet. Golf, Hotel, India, Julliet, Kilo, Lima. Langzaam wennen mijn ogen aan het donker en ontwaar ik de contouren van de spullen in de slaapkamer. 

De grote kledingkast en de fauteuil in de hoek. Mike, November, Oscar, Papa, Quebec, Romeo. De deur naar badkamer, de hoopjes met vieze en schone was op de vloer. Sierra, Tango, Uniform, Victor, Wiskey. Langzaam voel ik hoe mijn hartslag weer rustig wordt. X-ray, Yankee, Zulu. Ik adem diep in door mijn neus en veeg mijn haren van mijn bezwete voorhoofd.

Dan werp ik een blik op de wekker op mijn nachtkastje. 04:17, de felle rode cijfers dansen voor mijn ogen en ik knijp met mijn ogen tegen het scherpe licht. Het is al de derde keer vannacht dat ik wakker word. Sinds Thom heb ik nog geen één nacht echt doorgeslapen

Ik blijf even zitten voordat ik me weer achterover laat zakken in de kussens. Naast me vraagt Wolfs zachtjes of het met me gaat. Ik knik, niet dat hij dat kan zien in het donker. 'Ja ik ben oké', mompel ik. 'Nachtmerrie', vraagt hij lief, terwijl hij over mijn been wrijft. 'Nee.. of nou ja, zoiets', zeg ik hees, 'maar het was eigenlijk heel fijn', verbeter ik mezelf. 

'Wil je erover praten', vraagt hij schor, terwijl ik voel hoe hij zich op zijn zij naar me toe draait. Ik schud mijn hoofd en fluister bijna onhoorbaar, 'nee'. Ik voel hoe zijn hand de mijne stevig vastpakt. Het blijft even stil tussen ons. 

'Hij was hier', haper ik dan. 'Wie', vraagt Wolfs. 'Thom', zeg ik, 'ik droomde dat hij leefde en een gezonde baby was. Ik droomde over ons gezin. Ons leven met zijn zessen'. Wolfs blijft even stil, dan trekt hij zich naar mij toe, 'oh Eefje toch', fluistert hij door mijn haren. 'Het was niet erg', mompel ik en mijn stem breekt. 

'Het was fijn.. het was, zoals het had moeten zijn', fluister ik terwijl er een eenzame traan over mijn wang glijdt. Ik voel Wolfs' borst schokken en hoor hoe er een zachte snik uit zijn keel ontsnapt, ik leg mijn hand op zijn wang en voel dat hij ook huilt. 'Het spijt me', zeg ik zacht. Hij antwoord niets, ik hoor hem alleen maar hevig snikken en voel zijn schokkende ademhaling. 

Mijn hand glijdt via zijn nek naar boven en ik woel zachtjes met mijn hand door zijn haar. 'Huil maar', zeg ik zachtjes, 'kom maar.. gooi het er maar uit'. Ik sla mijn armen stevig om hem heen. De normaal zo sterke en zelfverzekerde Wolfs, ligt nu gebroken in mijn armen en huilt als een klein kind. Het voelt als een soort geruststelling. 

Hij heeft zich de afgelopen dagen zó sterk gehouden voor mij en ik vroeg me af of hij zijn verdriet wel echt toeliet. De afgelopen week heb ik een paar keer een ontsnapte traan over zijn wang zien glijden, maar echt huilen heeft hij niet gedaan. Ik voel hoe zijn lichaam hevig schokt, 'ik mis hem zo Eef', snikt hij. 'Ik weet het.. ik mis hem ook', zeg ik zachtjes. 

Mijn hart breekt als ik voel hoe hij hier nu tegen mij aanligt, totaal verslagen en verscheurd door zijn verdriet. Terwijl ik zachtjes heen en weer wieg, merk ik dat hij langzaam bedaart en hoe zijn ademhaling weer rustiger wordt. Ik voel hoe zijn hand de mijne zoekt en hoe zijn vingers zich verstrengelen met die van mij. 

Ik druk zachtjes een kus op zijn wang, hij gloeit en ik proef het zout van zijn tranen. 'Hoe voel je je', vraag ik voorzichtig. 'Moe. Verdrietig.. maar opgelucht', zegt hij hees. Ik zucht opgelucht, 'ga nog even proberen te slapen', zeg ik sussend. 'Kom', zegt hij en hij trekt me tegen zich aan. Ik lig met mijn rug tegen zijn borst en voel hoe hij zachtjes een kus in mijn nek drukt. 

Fleva Forever AfterWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu