Fleva Forever After

Hoofdstuk 9

Eva

Als we in de auto zitten, blader ik door de echofoto's. 'Ah kijk Wolfs, hier kan je zijn gezichtje al heel goed zien', wijs ik en ik laat de foto zien. 'Aahh zo klein nog', glimlacht Wolfs, 'echt een model baby hoor en hij lijkt me toch een partijtje op zijn knappe moeder en grote zus', hij drukt een kusje op mijn neus. 

'Kom we gaan Fleur even bellen', zegt hij terwijl hij zijn mobiel uit zijn broekzak trekt, 'ze heeft me eindeloos geappt om te vragen of er al nieuws was'. Wolfs toetst haar nummer in en verbindt zijn telefoon met de carkit. 'Met Fleur', klinkt het door de auto. 'Hallo lieverd', antwoord Wolfs, 'Eva en ik hier'. 'Heyy, hoe was het bij de verloskundige', vraagt ze nieuwsgierig. 

'Alles gaat helemaal zoals het hoort', zeg ik trots, 'de baby doet het super goed'. 'Wat fijn, ik ben zo benieuwd naar de baby', zegt Fleur enthousiast. 'We hebben een paar hele mooie echofoto's, waarop je het kindje heel goed kunt zien', antwoord Wolfs. 'Heb je ook gefilmd', vraag Fleur hoopvol. 'Een klein stukje', antwoord Wolfs glimlachend.

'Enn... tromgeroffel alsjeblieft... we weten ook of het een jongetje of een meisje wordt', zeg ik door de telefoon. 'Écht, mag ik het alsje..alsjeblieft weten', smeekt Fleur. Wolfs en ik kijken elkaar glimlachend aan, 'vooruit dan', zegt Wolfs. 'Gefeliciteerd Fleur, je krijgt een broertje', roepen we in koor, door de telefoon. Er klinkt enthousiast gejuich aan de ander kant van de lijn. 

'Oh wat leuk', roept Fleur dan. 'Maar mondje dicht', zeg ik snel, 'dit is ons geheimpje'. 'Ik zeg niks', antwoord Fleur plechtig aan de andere kant van de lijn. Ik knik tevreden. 'Maar schatten, ik moet hangen want mijn college begint bijna', jubelt ze dan door de telefoon. 'Is goed, ga maar lieverd. Tot vanavond', zegt Wolfs. 'Toedeloe', horen we nog door de telefoon en dan wordt de verbinding verbroken.

'Nou volgens mij is ze wel blij', grinnik ik. 'Joh die is in de zevende hemel', glimlacht Wolfs terug. 'Laten wij dat wiegje maar eens op gaan halen, voor onze kleine vent', zegt Wolfs en hij aait even over mijn buik. Terwijl ik het adres invoer op de navigatie, rijdt Wolfs de straat vast uit. 'Ik kan niet wachten om mijn beide mannen in mijn armen te kunnen sluiten', zeg ik grijnzend en ik geef Wolfs een zacht klopje op zijn bovenbeen. Hij legt zijn hand op de mijne en knijpt er zachtjes in, 'je wordt de beste moeder ooit, Eef', zegt hij lief.

*****

*Het is een paar weken later, Eva is ongeveer 24 weken zwanger. Wolfs en Eva genieten nog even volop van hun tijd met zijn tweetjes, maar kunnen tegelijkertijd niet wachten op het moment dat ze hun zoontje eindelijk gaan ontmoeten. Het babykamertje is al zo goed als af en eigenlijk staat alles al helemaal klaar voor de baby.*

Wolfs

'Wolfs, psst slaapkop'. Ik voel gekriebel in mijn nek, kreunend draai ik me om en doe voorzichtig mijn ogen open. Ik kijk recht in Eva's blauwe ogen. 'Hey', brom ik schor. 'Zó, jij moest echt ver uit dromenland komen zeg', glimlacht ze vrolijk, ze zit al klaarwakker tegen het hoofdeinde van het bed. 'Wat is er', vraag ik met mijn raspende stem. 'Kom eens met je hand', zegt ze geheimzinnig. 

Ik hef mijn hand omhoog, voorzichtig legt ze hem tegen haar buik en vouwt haar eigen hand om de mijne. Even begrijp ik niet waar ze naar toe wil, maar dan voel ik het opeens. Een zacht schopje tegen mijn hand, 'voelde je dat', vraagt ze stralend. 'Ja', stamel ik, 'is dat..'. Ze knikt grijnzend, 'dat is je zoon'. 

Ik ga wat rechterop zitten en duw mijn hand wat steviger tegen haar buik, opnieuw voel ik een schopje. 'Leuk hè', zegt ze vrolijk, 'nu kan jij hem ook voelen. Ik dacht dat ik je daar wel wakker voor kon maken', glimlacht ze. 'Dat heb je goed ingeschat', knipoog ik en ik druk een zoen op haar lippen. 'Dit is zo bijzonder', mompel ik. 

Ik leg mijn oor op haar buik, Eva woelt zachtjes door mijn haren. Ik voel de baby zachtjes schoppen tegen mijn wang, 'ik kan wel uren zo blijven liggen Eef', mompel ik zachtjes. 'Ik weet het. Ik vind het heerlijk geruststellend die schopjes de hele dag', mijmert ze. 'Het is ook zo gezellig, hij is een beetje mijn "wingman" nu', grinnikt ze. 

'Hey kleine man, ik ben jouw papa', babbel ik zachtjes tegen haar buik, 'ik kan niet wachten tot ik je eindelijk vast kan houden'. 'Nou ik hoop dat hij nog even blijft zitten hoor', zegt Eva. Ik leg mijn hoofd op haar schoot, 'ik heb er zo'n zin Eef', zeg ik dromerig. 'Ik ook', zegt ze, terwijl ze glimlachend voor zich uit staart. 

Nog even blijven we zo liggen, allebei in onze eigen gedachten verzonken. Ik koester deze eindeloos slome momentjes met zijn tweeën nog eventjes, voor we straks met zijn drieën zijn. Met mijn vinger teken ik figuurtjes op haar buik en zij kriebelt met haar vingers door mijn haar. Heerlijk wakker worden zo, op deze woensdagmorgen. 

Zachtjes neurie ik, 'sweet child o' mine', tegen haar buik. 'Serieus', vraagt ze spottend, 'guns 'n roses'. 'Ja tuurlijk', knik ik serieus, 'het is mijn persoonlijke verantwoordelijkheid dat hij straks een goede muziek smaak heeft'. 'Idioot', fluistert ze grinnikend. 'Hé dat hoorde ik', zeg verontwaardigd. 'Dat was de bedoeling', zegt ze droog en ze blaast een handkusje naar me. 

'Maar maak je geen zorgen hoor, gelukkig hou ik van gekken', zegt ze glimmend en ze geeft me een klopje op mijn schouder. 'Mooi zo', zeg ik tevreden, 'anders hadden we toch een probleem gehad'. 'Lekker wakker worden hoor zo, met mijn twee mannen', grijnst ze en ze wrijft zachtjes over mijn borst. Terwijl ik met mijn hoofd op haar schoot lig en mijn oor tegen haar buik. 

Na een minuut of twintig, besluit ik dat het wel mooi is geweest. Ik werp een schuin oog op de wekker, nog een uurtje voor we weg moeten zie ik. Ik heb zo'n vermoeden dat zo lekker rustig wakker worden, er over een paar maanden niet meer in zit. Ik ga rechtop zitten en druk een kus op Eva's voorhoofd, 'ik ga lekker een ontbijtje maken', zeg ik, 'kom je ook zo'. 

'Hmm, lekker. Ik ga eerst snel even douchen dan kom ik eraan', glimlacht ze. Ik trek snel mijn kleren aan. Eva duwt ondertussen ongeduldig op haar buik, 'hallo, is daar iemand', grinnikt ze. Haar vraag wordt schoppend beantwoord door het ventje in haar buik. Vertederd werp ik een laatste blik op het hartverwarmende plaatje, dan loop ik de slaapkamer uit op weg naar de keuken.

Eva

Ik hoor hoe Wolfs beneden ontbijt aan het maken is, terwijl ik boven mijn buik in mijn skinny jeans probeer te proppen. Het gekletter van pannen, wordt weerkaatst door de stenen muren van de kelder en echoot door de gehorige wanden van het pension. Ik hou mijn adem in en maak mijn buik zo plat mogelijk, ik zie in de spiegel dat de knoop bijna dichtzit. 

Zo hard als ik kan trek ik aan de band van mijn jeans, er zit behoorlijk veel rek in maar ergens houdt het op. Helaas, het past echt niet meer. 'Pfff', ik blaas mijn ingehouden adem weer uit en hap naar adem. Dikke pech, ik kan nu echt niet meer om mijn buik heen. Ik trek de spijkerbroek weer uit en loop in mijn ondergoed richting de babykamer. 

Als ik het kamertje inloop, krijg ik kriebels in mijn buik. Het kamertje is eigenlijk al zo goed als af. Er zit een stoer junglebehangetje op de muur en boven het wiegje in de hoek hangt een schattig okergeel hemeltje. De opgeknapte schommelstoel staat in de andere hoek van de kamer en de commode staat tegen de muur naast de deur. 

Het kamertje is al schattig aangekleed met dierenknuffels en boekenplankjes, en er hangen kleertjes aan een lijntje boven de commode. Ik laat mijn hand even over de kleine broekjes en shirtjes gaan, zo zacht allemaal. Ik blijf staan voor het wiegje met mijn handen op mijn blote buik. Even droom ik weg en stel me voor hoe het over een paar maanden is. 

Als er een klein jongetje in dit bedje ligt. Kleine trappelende voetjes, spartelende beentjes en hoge, piepende geluidjes. Dan bedenk ik me weer wat ik eigenlijk kwam doen. Ik trek de deur van de inbouwkast in de kamer open en rommel wat tussen de spulletjes. Ik schuif een doos met flesjes en hydrofiele doeken aan de kant, duw de Tummy Tub opzij, verplaats een stapel dekentjes en dan vind ik wat ik zoek. 

Ik trek de zware doos naar voren, "zwangerschapskleding" staat er met keurige zwarte letters op de zijkant. Ik til de zware doos op. In mijn hoofd hoor ik Wolfs al zeggen, 'Eva niet te zwaar tillen, dat mag niet van de verloskundige'. Ik grinnik zachtjes, hij is zo bezorgd en lief voor me sinds ik zwanger ben. Met een plof zet ik de zware doos op de grond en duw hem door de gang, naar onze kamer.