Fleva Forever After

Hoofdstuk 80

Wolfs

Ik sluip over de gang, naar Sepps kamertje. Als ik de deur open, staat meneer al vrolijk te springen in zijn bedje. 'Morghu Seppie', brom ik met mijn rasperige ochtendstem. 'Hoi papa', grijnst hij vrolijk terug. Ik til hem uit zijn bedje en krijg een dankbare knuffel terug. 'Het wordt binnenkort wel tijd voor jou om in een grote jongensbed te slapen, dan kun je zachtjes spelen als je 's ochtends wakker wordt. In plaats van springen en roepen dat we je kunnen komen halen', mompel ik.

Hij kijkt me niet-begrijpend aan, 'wat'. Ik schiet in de lach, 'niks konijntje', en zet hem op de grond. Mijn hand glijdt door zijn rossige haardos, zijn haren pieken alle kanten op. De peuter danst energiek in enkel zijn luier door de kamer, glimlachend kijk ik naar het enthousiaste ventje, 'wat lijk je toch op je moeder', mompel ik. Op zijn blote voetjes rent hij naar zijn kast, het klinkt een beetje als een waggelende eend, ik grinnik zachtjes.

'Ik wil dino', roept hij en hij wijst naar het pluizige, blauwe pak op de bovenste plank. 'Wil je een dinosaurus zijn vandaag', vraag ik, hij knikt stellig en stoot een luide brul uit. 'Oké dan', besluit ik, 'T-rex Sepp dan maar'. Ik pak zijn blauwe dino onesie uit de kast, mijn zoon springt enthousiast door zijn kamer, 'jippie'. 'Kom dan, even aankleden', glimlach ik, het jochie huppelt naar de commode. Gewillig laat hij zich optillen. 

Ik zet hem op het aankleedkussen en trek zijn nachtluier uit. 'Hé', merk ik op, 'je bent helemaal droog. Goed gedaan Sepp'. Trots knikt hij, 'nu sticker plakken'. 'Ja zeker, die gaan we straks beneden plakken', zeg ik, 'ik ben trots op jou, konijn', prijs ik. 'Welke onderbroek wil je aan vandaag', vraag ik. 'Zelluf kijken', kirt het ventje. Terwijl hij in z'n onderbroeken la woelt, glimlach ik tevreden.

De zindelijkheidstraining lijkt zijn vruchten af te werpen, overdag heeft hij geen luier meer om en 's nachts heeft hij ook bijna geen ongelukjes meer. 'Deze wil ik', vanuit mijn ooghoek zie ik een kleine vuist omhoogkomen. Ik probeer nog om hem te ontwijken maar ik ben te laat en Sepps vuist knalt genadeloos hard tegen mijn kin. 'Auww', kreun ik. 'Oeps, sorry papa', giechelt Sepp. Ik wrijf over mijn pijnlijke kin.

'Geeft niet, kerel', pers ik eruit, 'papa's reflexen zijn ook niet meer wat ze zijn geweest. Doe je de volgende keer wel een beetje voorzichtiger'. Hij knikt braaf, 'kusje erop', vraagt hij dan. Nog voor ik kan antwoorden drukt hij parmantig een slijmerig kusje op mijn gebutste kin. Ik trek het ventje even tegen me aan en omhels hem stevig. 'Hmm, het doet meteen al minder pijn Sepp', mompel ik.

Terwijl ik mijn zoon in zijn onderbroek hijs, zingt hij vrolijk één of ander kinderliedje. 'Je hemd erbij en dan hoeft alleen je dino pak nog aan', zeg ik ondertussen hardop. Ik trek de rits van de onesie omhoog. 'Hupsakee', zeg ik tevreden en ik steek mijn hand omhoog voor een high five. Uitgelaten slaat mijn zoon met zijn hand tegen de mijne.

Van top tot teen gehuld in pluizig blauw fleece staat hij tevreden op het aankleedkussen. Op de capuchon van het pak zitten twee grote ogen genaaid en aan de rand hangt een rij witte tanden. Van Sepps rug tot en met zijn billen loopt een rij zachte, rechtopstaande stekels. En aan zijn billen bungelt een puntige staart.

Het ventje begint gevaarlijk van de commode te klauteren, 'zal ik even helpen', probeer ik. 'Nee, zelluf', bromt Sepp, zijn stem trilt van de inspanning. Ik besluit om zijn klimavontuur maar even aan te kijken, maar blijf wel in de buurt om hem op te vangen, mocht hij onverhoopt vallen.

Even later bereikt hij veilig de vloer en huppelt vrolijk door zijn kamertje. Ik pak nog een paar sokken uit de kast, die ik nog even snel bij hem aan trek. 'Kom Sepp, gaan we je haar even doen. Papa aankleden en vast naar beneden', zeg ik terwijl ik mijn hand uitsteek. Tevreden pakt mijn zoon mijn hand vast en huppelt achter me aan.

Eva

Ik open slaperig mijn ogen en hoor hoe Wolfs, in de kamer hiernaast, probeert Sepp aan te kleden. Ik werp een schuin oog op de wekker, nog anderhalf uur voordat we weg moeten zie ik.  Dat klinkt als veel tijd, maar met drie kleintjes vliegt de tijd voorbij. Ik kijk op de babyfoon en zie op de monitor dat de baby's nog slapen, snel stap ik uit bed voor een frisse douche.