Fleva Forever After

Hoofdstuk 43

*Het is 30 december, vanavond arriveren de laatste mysteryguests, dus vandaag is de laatste dag met zijn vijven. Ze zijn met zijn allen onderweg naar Aywaille, niemand behalve Eva is op de hoogte waar ze naar toe gaan. Fleur en Rafael zitten op de achterbank naast Sepp die veilig in zijn autostoeltje gesnoerd zit. Wolfs zit op de bijrijdersstoel en probeert uit de bewegwijzering op te maken wat de geheime bestemming is.*

Eva

We zitten met zijn vijven in de auto. Ik en Wolfs voorin en Sepp, Fleur en Rafael op de achterbank. Terwijl ik hoor hoe op de achterbank een spelletje wordt gespeeld, neurie ik zachtjes mee met de autoradio, ondertussen kijk ik op de borden boven de weg welke kant ik op moet. Ik heb gisterenavond de route uit mijn hoofd geleerd, zodat ik geen navigatie hoef te gebruiken. 

Op die manier kan Wolfs niet spieken waar we heen gaan. Terwijl ik het gaspedaal wat verder intrap zie ik hoe Wolfs oplettend om zich heen kijkt. 'Ben je er al uit speurneus', vraag ik grinnikend. Hij schudt zijn hoofd, 'nou nee, niet echt'. 'Nog even geduld, over een kwartier zijn we er', glimlach ik. Ik voeg uit op de snelweg en zie dan vanuit mijn ooghoek een grote banner van de activiteit die ik gepland heb. 

'Hey kijk Eef', wijst Wolfs, 'ze hebben ook giraffes hier'. Terwijl hij de woorden uitspreekt zie ik hoe in zijn hoofd de puzzelstukjes op zijn plaats vallen. 'Gaan we naar een safaripark', vraagt hij lachend. Betrapt kijk ik hem aan, 'uhhm misschien', stamel ik maar ik voel mijn wangen rood worden. 'Hahaha ik heb het mysterie ontrafelt', juicht Wolfs. 

'Daar had je niet op gerekend hè', lacht hij. Ik sla mijn ogen neer, 'nee', murmel ik binnensmonds, 'het was eigenlijk de bedoeling dat je er pas op de parkeerplaats achter zou komen'. 'Sorry', grijnst hij schouderophalend, 'ik ben ook gewoon briljant natuurlijk'. Even blijft het stil, dan mompelt hij, 'dus dit was de hint met de giraffe'. 

Ik knik, 'ik begreep er echt niks van', lacht hij. 'Vandaag doen we een dagje safaripark dus', zeg ik. 'Leuk hoor, ik ben benieuwd', zegt Wolfs terwijl hij met zijn hand over mijn bovenbeen wrijft. Ik glimlach stilletjes en gluur door de achteruitkijkspiegel naar de achterbank waar vrolijk gegiecheld wordt. 'Ahem Eef, moeten we er hier niet af', klinkt er plotseling naast me. 

Ik schrik op en probeer snel de borden te lezen. 'Daar', wijst Wolfs naar een bord met de afslagen. 'Shit ja', sis ik, snel werp ik een blik in mijn zijspiegel waarna ik abrupt drie banen opschuif naar links. Ik zie vanuit mijn ooghoek hoe Wolfs, geschrokken door mijn plotselinge actie, zijn hand stevig om het portier heeft geklemd. 

'Soepel Eef', perst hij over zijn lippen terwijl hij moeite doet om koeltjes over te komen. Ik schiet in de lach, 'sorry, bedankt dat je oplette'. 'Tsja, je hebt me al een dag of vier lekker zitten te maken met een giraffe. Nu wil ik dat beest zien ook', zegt hij schouderophalend. Na vijf minuten draai ik de parkeerplaats van het park op. 

'We zijn er jongens', zeg ik tegen de achterbank. Fleur werpt een blik uit het raam, 'gaan we naar een safaripark', roept ze verrukt. 'Jazeker', grijns ik. 'Oeh leuk, het is echt een eeuwigheid geleden dat ik in een dierentuin ben geweest', antwoord ze. Als we alle spullen uit de auto hebben gehaald lopen we het park in. 

Sepp zit in de kinderwagen en klapt opgewonden in zijn handjes, 'leeuw, leeuw', kirt hij. 'Wil je eerst naar de leeuwen, konijn', vraagt Wolfs. Sepp knikt wild, vragend kijkt Wolfs ons aan, 'zullen we maar dan'. Ik knik, 'prima'. Met zijn allen zetten we koers richting de leeuwen. 

Wolfs duwt met één hand de kinderwagen en zijn andere arm slaat hij om mijn middel. 'Gezellig hoor, zo met zijn allen', mompelt hij zachtjes. Ik druk me wat dichter tegen hem aan, 'je bent lekker warm', zeg ik. Dicht tegen elkaar gedrukt lopen we achter Fleur en Rafael aan die hand in hand vooruit zijn gelopen.