Fleva Forever After

Hoofdstuk 111

Sorry, sorry, sorry *laat zich op haar knieën vallen en smeekt om vergeving*. Ik was na mijn nachtdienst gisteren helemaal vergeten te uploaden en omdat ik vandaag ook moest werken is het er gewoon bij in geschoten. Bij deze ook vast een waarschuwing de komende week heb ik drie tentamens en moet ik een praktische opdracht inleveren dus wees voorbereid op nog wat meer upload vertraging. Daarna ga ik lekker een weekje op vakantie waarna ik hopelijk het oude uploadschema weer een beetje bij kan houden. Voor nu wel een vrolijk deeltje, voor Romeo en Danai in ieder geval. Veel leesplezier!

Wolfs

Nadat we een uur of drie op pad zijn geweest, stappen Eva en ik het bureau weer binnen. Een gebitsidentificatie gaat jaren duren, dus gaan we eerst maar even alle recente vermissingszaken langs. In de hoop dat dat misschien sneller een naam oplevert, monnikenwerk maar het is niet anders. Zuchtend plof ik tegenover Eva achter mijn bureau, ze zit al driftig te tikken op haar toetsenbord. 

Ik kijk fronsend om me heen, de normaal zo drukke kantoortuin is nu bijna uitgestorven. 'Waar is iedereen heen', vraag ik verbaasd. 'Ze hebben drie fuiken met scootercontroles gezet vandaag, daar is nogal wat mankracht voor nodig', antwoord Eva zonder op te kijken. 'Ik vind het wel een beetje stil zo', mompel ik. 

Verstoord kijkt ze me aan. 'Zeg chef, ga jij nog wat doen, of ga je maar een beetje voor je uitstaren en levensvragen beantwoorden. Ik heb al drie zaken bekeken en jij moet nog beginnen met het opstarten van je computer', moppert ze. 'Jaja', brom ik, 'ik ga al aan de slag, ik ben gewoon niet zo gemotiveerd vandaag'. 'Dat merk ik ja', mompelt Eva. 

Ik zie Marion die een eindje verderop ook zit te tikken aan haar bureau. 'Moet jij niet naar die fuiken', roep ik naar haar. Ze schudt haar hoofd, 'Romeo en ik zijn bezig met een reeks inbraken in Biesland. Dat heeft meer prioriteit dan die scootercontroles volgens Mechels'. 'Is Romeo er weer dan', bemoeit Eva zich met het gesprek. 'Nee nee, hij is er niet. Ik ben alleen aan het werk', antwoord Marion. 

Op dat moment horen we haar telefoon afgaan, ze kijkt op het schermpje. 'Ah daar zal je hem net hebben', roept ze verbaasd, 'ik ben benieuwd waarom hij er niet is'. Ze neemt op, 'hey Romeo, met Marion'. Eva en ik kijken gespannen naar Marion, ze knikt wat en humt af en toe. Dan verschijnt er een brede glimlach op haar gezicht. 'Echt waar', roept ze enthousiast, 'gefeliciteerd, wat geweldig'. 

In mijn hoofd begint er iets te dagen, over wat de reden van Romeo's afwezigheid is. Danai is bevallen, hij is weer vader geworden. Hij wel. Ik slik de brok in mijn keel weg en probeer mijn tranen weg te duwen. Ik forceer een vrolijke glimlach op mijn gezicht. Ik kijk even naar Eva en zie dat zij ook begrijpt wat er aan de hand is. Ze probeert een glimlach over haar lippen te persen, maar dat gaat moeizaam. Er staan tranen in haar ogen. 

Ze klikt nerveus met de pen die op haar bureau ligt, ik vouw mijn hand om die van haar. Ze kijkt me niet aan, maar stopt wel met klikken. Ik hoor Marion jubelend de verbinding verbreken. 'En', vraagt Eva, ik hoor een verkapte snik in haar stem. Marion kijkt ons aan, ze knikt alleen maar, en dat bevestigt ons vermoeden. Haar opgewektheid van zojuist is verdwenen, haar blik staat vol medelijden. Ze ziet dat Eva en ik worstelen met het vrolijke nieuws en schraapt haar keel, 'ehm ja, hij belt jullie zo'. 

Ik hoor de beltoon van Eva's mobiel overgaan. Ze kijkt me aan, haar ogen staan kwetsbaar. Ik knik haar bemoedigend toe, met trillende vingers neemt ze de telefoon op, 'met Eva'. Ze zet haar mobiel op de luidspreker, 'Wolfs luistert mee', zegt ze. 'Ik weet niet zo goed hoe ehm..', hakkelt Romeo door de telefoon. 'Het geeft niet Romeo, zeg het maar', probeert Eva hem gerust te stellen. 

'Danai is bevallen vanochtend. We hebben er een dochtertje bij', aan zijn stem hoor ik hoe Romeo probeert zijn blijdschap in te houden. Ik knijp even in Eva's hand, ze knijpt hard terug. 'Gefeliciteerd, wat heerlijk voor jullie', perst Eva over haar lippen, haar stem trilt. 'Een meisje, wat leuk. Dat zal Felice ook gezellig vinden', zeg ik door de telefoon. 'Felice vindt het geweldig', antwoord Romeo.