Fleva Forever After

Hoofdstuk 59

Dit deeltje is wat korter dan normaal, ik zit midden in mijn tentamens en heb absoluut geen tijd om te schrijven. Sorry, het volgende deeltje zal weer net zo lang als normaal zijn, maar beter iets dan niets. Veel leesplezier!

Wolfs

'We hebben nog een cadeautje trouwens', verbreekt Romeo de stilte. Danai geeft een grote ingepakte tas aan Eva die enthousiast het papier eraf scheurt. Ondertussen ruilen Romeo en Danai van kind en mag Danai eindelijk knuffelen met Zus. Er komen een heleboel kleertjes tevoorschijn uit de tas, wollige berenpakjes, spijkerjasjes en jurkjes. 

Onderop in het pakket liggen twee boeken. Nieuwsgierig bladert Eva door de boeken, 'wat is het', vraag ik. 'Mam & pap vertellen over jou', leest Eva de titel hardop voor. 'Het is een invulboek, voor de eerste paar jaar', legt Danai uit. 'Wat leuk', glimlach ik, 'we zijn inmiddels halverwege die van Sepp geloof ik'. 'Bedankt jongens, superleuk allemaal', grijnst Eva. 

Marion zwaait met een tasje door de lucht, 'ik heb natuurlijk ook nog een cadeautje'. Ze geeft het zakje aan mij, 'pak jij deze maar uit, het is nog een beetje op de groei', waarschuwt ze. Ik haal het eerste pakje uit de tas en scheur het papier eraf, er komt een boeven verkleedpak tevoorschijn. 'Oh wat leuk', roept Eva, 'vind Sepp ook te gek denk ik, eindelijk een echte boef om te vangen'. 

In het tweede pakje zit een wolven verkleedpak, 'voor het allerkleinste Wolfsje', glimlacht Marion. Ik schiet in de lach, 'heel erg leuk, Marion, dankjewel'. Pip begint een beetje te jengelen en Marion probeert haar nog te sussen, 'ze heeft honger denk ik', mompelt Eva. Marion legt Pip bij Eva neer en zonder enige schaamte legt Eva, Pip aan de borst. 

Trots kijk ik naar haar, ze is zo'n goede moeder. Hoe ze daar zo ontspannen en fris op de bank zit, haar kersverse dochter te voeden. Je zou niet zeggen dat ze een paar uur geleden bevallen is. 'Het staat je goed weer hoor Eva, zo'n kleintje', knipoogt Marion. 'Ze zijn wel snel gekomen trouwens', merkt ze op, 'om elf uur appte je me nog dat er niks aan de hand was'. 

'Het begon vlak daarna te rommelen en het laatste stuk ging heel snel', legt Eva uit, 'de verloskundige was te laat. Ik kon het niet meer tegenhouden en Pip piepte zo naar buiten. Wolfs heeft ze opgevangen'. Romeo's ogen rollen bijna uit zijn kassen, 'de verloskundige te laat', roept hij bijna, 'wat een nachtmerrie, ik was totaal in paniek geraakt denk ik'. 

'Dat weet ik wel zeker', giechelt Danai naast haar vriend. 'Je had erbij moeten zijn', grinnik ik, 'ik heb nog nooit zoveel stress gehad, maar Eva heeft het heel goed gedaan'. 'We hebben het samen gedaan', zegt Eva lief, 'het was echt teamwork'. 'Jeetje wat een verhaal. Mechels kan zeer trots zijn op haar koningskoppel', grijnst Marion. 

'Staat vast goed op je CV, competenties: zelfstandig bevallen van een tweeling, zonder verloskundige'. Eva schiet in de lach, 'wie weet, maar ik was niet van plan om binnenkort te solliciteren naar een andere baan'. 'Als je het maar uit je hoofd laat', knipoogt Marion, 'het is veel te gezellig met jullie op de werkvloer'. Felice begint te huilen bij Romeo op schoot. 

'Wij gaan maar weer eens op huis aan', glimlacht hij, 'dit meisje moet naar bed'. Marion staat ook op, 'je hebt gelijk, ik moest ook maar eens gaan. Geniet van jullie heerlijke dochters, ik kom heel snel weer langs om te knuffelen', glimlacht ze. We nemen afscheid en met Marion, Romeo en Danai vertrekt ook Gijsje. 

De kraamverzorgster, die morgen rond tien uur weer bij ons op de stoep staat. Het loopt tegen elf uur en heel anders dan bij Sepp, die 's nachts geboren is, kunnen we nu nog redelijk op tijd naar bed. Gijsje heeft onze slaapkamer opgeruimd dus dat is heel fijn. De schone lakens op het bed knisperen een beetje en ruiken lekker fris. 

Ze heeft het bevalbad leeg laten lopen, dus die kan ik morgen opruimen en terugbrengen naar de verhuur. Ik leg Pip die net lekker gegeten heeft met tegenzin in haar wiegje op onze slaapkamer. Ik kan wel uren met haar knuffelen. Ik help Eva het bed in met Zus op haar arm. Als ze geïnstalleerd is, is het Zus' beurt om te drinken. 

Soepel legt Eva haar aan de borst en even later ligt het meisje tevreden te drinken. 'Lukt dat zo', vraag ik aan Eva. Ze knikt zelfverzekerd, 'tuurlijk'. 'Ik ga even bij Sepp kijken dan', glimlach ik. Zachtjes duw ik de deur van Sepps kamertje open. In de oranje gloed van zijn nachtlampje zie ik hoe Fleur en Rafael over zijn ledikantje gebogen staan en zachtjes een slaapliedje zingen.

Looking like today is something good, the sun is shining only like it should. Don't no one know what tomorrow is gonna bring, but whatever it is I am gonna sing. Oh my what a wonderful feeling. Oh I've got to be dreaming. It feels so good all I can do is smile. It feels so good all I can do is smile

Ik gluur door de spijlen van het bedje en zie dat mijn zoon al tevreden ligt te slapen. 'Volgens mij slaapt hij', fluister ik zachtjes. Rafael en Fleur draaien zich betrapt om, 'hij lag zo lief, ik kon geen afscheid van hem nemen', fluistert Fleur. Ik aai even over haar haren, zij en Rafael sluipen de kamer uit de gang op. 

Ik sluit zachtjes de deur, 'fijn dat jullie hem zo goed hebben opgevangen vandaag', bedank ik Rafael en Fleur. 'Graag gedaan pap', glimlacht ze. 'Jullie kunnen gewoon hier slapen hè', wijs ik naar boven, 'het bed is gewassen én opgemaakt'. Fleur kijkt haar vriend vragend aan, hij knikt voorzichtig. 'Dat zou wel fijn zijn', grijnst Fleur. 

Ik strijk met mijn hand over haar wang, 'slaap lekker lieverd, tot morgen'. 'Welterusten pap', glimlacht ze terug, dan draait ze zich om en trekt haar vriend mee aan zijn hand, richting de trap naar boven. Ik kijk ze na totdat ze verdwijnen op de trap, het voelt fijn om iedereen thuis te hebben vanavond. 

Mijn hart maakt een sprongetje en een gelukzalig gevoel trekt van mijn kruin naar mijn tenen. Ik loop weer naar de slaapkamer, waar Eva net klaar is met voeden. 'Zal ik haar wegleggen', vraag ik met uitgestoken handen. Ze schudt haar hoofd, 'nog heel eventjes knuffelen', ze staart naar haar dochter. 'Allemachtig wat ben je prachtig', mompelt ze zachtjes. 

'Eef', zeg ik wat dwingender, 'wij moeten ook even rust pakken nu'. Ze kijkt me aan, 'ik kan wel uren naar ze kijken', glimlacht ze gelukzalig. Ik druk een kus op haar slaap, 'ik ook', beaam ik, 'maar nu gaan we even slapen. Het boek zegt het ook, als ouders moet je tegelijkertijd met je baby slapen'. 'Ja, je hebt gelijk', knikt Eva en voorzichtig hevelt ze de inmiddels slapende Zus over, van haar armen, in mijn handen. 

Ik pak het minimeisje zachtjes aan en leg haar in haar eigen bedje naast dat van haar zusje, die ook in slaap is gevallen. Ik buig me over de wiegjes in de hoek van onze kamer, 'welterusten Pip. Slaap lekker Zus', fluister ik. Dan kruip ik naast Eva onder de dekens. 'Hoe was het bij Sepp', vraagt ze. 'Goed, die is echt geen aandacht tekortgekomen vandaag', glimlach ik. 'Fijn', zucht Eva opgelucht. 

Samen staren we in het donker naar de wiegjes in de hoek van de kamer. 'Het is zo gek dat ze er nu gewoon zijn', mompelt Eva. Ik knik, 'ja maar tegelijkertijd voelt het ook heel gewoon ofzo'. 'Het is heerlijk', zucht Eva tevreden. 'Kom', mompel ik, 'we gaan lekker slapen, straks moeten we weer aan de bak'. Eva kruipt dicht tegen mij aan en begraaft haar gezicht in mijn hals. 'Ik ben trots op ons', murmelt ze. Ik druk een kus op haar haren, 'ik ook Eef, ik ook'.