Fleva Forever After

Hoofdstuk 65

Nog twee nachtjes slapen...

Wolfs

'Hoi, ik ben er', roept Fleur van boven naar beneden. Ze rommelt wat in de gang en dan hoor ik de hakken van haar laarzen op de trap. 'Pap, Eva', klinkt het vragend. Dan stapt ze de keuken in, haar mond valt open en er ontsnapt een verbaasde, 'huh', uit haar keel. Overal staan kaarsjes die een zwak, flikkerend licht door de keuken verspreiden en dan loopt Rafael naar voren. 

'Hey Fleur', zegt hij aarzelend. 'Hey what are you doing here', antwoord Fleur een beetje bozig, ze vouwt haar armen over elkaar en kijkt hem stuurs aan. 'I am here because I want to apologize and because I want tell you something. Will you listen to me please', vraagt Rafael smekend, hij wipt zenuwachtig op en neer. 

Fleur twijfelt even maar knikt dan toch, hoewel ze probeert haar gezicht in plooi te houden, vervaagt de frons op haar voorhoofd toch. Rafael slikt, tokkelt een melodietje op zijn gitaar en begint dan te zingen.

It's just another sunrise, on another day. It's just another rainbow, well they're all the same. Let me guess a sunset, followed by the moon. I think I'm ready for something new.

It's just another love song, about another girl. It's just another movie, where they save the world. And every rollercoaster, does a loop-de-loop. I guess I'm ready for something new.

I'm not saying life is boring just predictable sometimes. When you know the end of every other line is gonna rhyme. After every eight you're always gonna find a nine. And February 2nd will be cold outside.

I predict a summer, that isn't very long. Then before you know it, we're singing Christmas songs. And then we get another, April, May, and June. I think I'm ready for something new.

I'm not saying life is boring cause it's beautiful sometimes. Like the feeling when you're falling, it's like walking on the sky. There will come a morning, you won't open up your eyes. But it's what you do until that day arrives.

You wanna touch a mountain, or taste the waterfall. You only have to see one, then you've seen them all. I'm gonna bet tomorrow, that the sky is blue.

I guess I'm ready. I think I'm ready. I hope I'm ready. For something new.

Eerst trilt zijn stem nog, maar hoe verder hij komt, hoe vaster zijn stem wordt. Steeds zelfverzekerder zingt hij de tekst. Bij Fleur stromen de tranen al over haar wangen, nog voor het einde van het liedje. Na de laatste zin gaat Rafael op één knie zitten en uit zijn zak haalt hij een doosje met een kettinkje waar, you're my lobster, op gegraveerd staat. 

'Lieve Fleur, wil jij please my girlfriend zijn weer', vraagt hij grijnzend. 'Yes baby', glimlacht Fleur door haar tranen heen, ze trekt Rafael omhoog en zoent hem innig. Hij slaat zijn armen stevig om haar heen, Fleur kruipt diep weg in zijn armen. 'I missed you, I'm so sorry about what I said', zegt ze voorzichtig. 'I missed you too', zegt Rafael, 'I should not have walked away, I am sorry too'. 

'Lief', kirt Sepp, 'sshht, konijntje', probeer ik nog maar tevergeefs ze hebben ons gehoord. Fleur draait zich om, 'wie is daar' vraagt ze verbaasd. Haar ogen staren in het schemerdonker recht onze kant op. Dan komen wij uit onze schuilplaats tevoorschijn, 'tadaa', roept Sepp vrolijk. Hij zit parmantig op mijn arm en klapt opgewonden in zijn handjes. 

'They helped me', knikt Rafael naar ons. 'Echt waar', vraagt Fleur ongelovig, hij knikt. Er volgt een groepsknuffel, waarin Sepp zich vakkundig in het midden wurmt, dan schuiven we aan tafel. Na het eten brengen we met z'n allen Sepp naar bed en zingen de meiden in slaap.