Fleva Forever After

Hoofdstuk 60

*De volgende dagen zijn een soort waas. Alles staat in het teken van voeden, verschonen en slapen. Tussendoor komt er een hoop rumoerige visite langs die allemaal een hele berg cadeautjes meebrengen. Desalniettemin verlopen de eerste dagen van de meiden voorspoedig, ze drinken goed en de gebroken vallen gelukkig mee. Rafael en Fleur logeren op hun kamer in 'De ponti' en ontfermen zich over het huishouden als Gijsje er niet is. 

Wolfs, Eva en Sepp kunnen dus even helemaal lekker cocoonen met hun kersverse dochters en zusjes. Als Sepp een beetje extra aandacht nodig heeft, wordt hij liefdevol opgevangen door zijn zus en haar vriend. Eva hersteld vrij snel van de bevalling en loopt alweer rond alsof er niets gebeurd is. De geboortekaartjes worden gedrukt en kunnen de vijftiende op de bus.

Ga de wereld in met verwondering

Laat je verassen door wat je ziet

Bloemen, vogels, zon en regen

Omarm het leven en geniet

Uitzinnig van vreugde en met heel veel trots kondigen wij de geboorte van onze prachtige dochters en lieve zusjes aan.

Pippa Lena Jasmijn en Zus Lauren Juliëtte

Op 12-05-2020 om 20:00 en 20:02

Floris en Eva Wolfs-van Dongen, grote broer Sepp en hele grote zus Fleur

Die heerlijke verwondering telkens als ik naar je kijk. Vreugde, verliefdheid en verwarring tegelijk, dat gevoel, voelt oneindig rijk.

Vandaag is de tweeling vijf dagen oud, ze krijgen straks de gehoortest en de hielprik dus dat wordt wat.*

Eva

Het 6:35 en ik draai me nog even om in bed. De voeding van de meiden is net achter de rug en ze liggen nog even heerlijk te slapen, ook Wolfs is weer in slaap gevallen. Ik kijk naar zijn vredige gezicht, zijn neusvleugels bewegen onrustig bij iedere ademhaling. Met mijn vinger veeg ik een verdwaalde haarlok van zijn voorhoofd en zachtjes aai ik over zijn borstelige wenkbrauwen. 

Hij bromt wat in zijn slaap, geschrokken trek ik mijn hand terug maar hij wordt niet wakker. Ik vouw mijn hand onder mijn hoofd en laat mijn ogen over zijn gezicht glijden. Zijn lange wimpers, stoppelige baardje en zijn smalende glimlachje, dat zelf in zijn slaap op zijn gezicht tevoorschijn komt. Het bezorgt me kriebels in mijn buik. 

Eigenlijk bezorgt alles van hem, me vlinders in mijn buik. Het zonnetje schijnt al vrolijk door de gordijnen de slaapkamer binnen, lekker weer om te gaan hardlopen, flitst het door mijn hoofd. Snel zet ik het idee weer van me af, nu hardlopen lijkt me niet zo verstandig voor het herstel van mijn lichaam. 

Net als ik mijn ogen weer dicht wil doen hoor ik een harde bons in de kamer hiernaast, waar Sepp slaapt. Ik zit meteen weer rechtop in bed. Ik aarzel geen moment en schiet mijn bed uit, Sepps kamer in. Hij klimt de laatste tijd wel vaker uit zijn bed, sinds kort heeft hij dus weer een slaapzak aan in bed, om het klimmen te bemoeilijken. 

Maar Sepp had binnen de kortste keren door hoe je de rits van die zak open moest peuteren. En bevrijdde zichzelf zonder enige moeite uit zijn slaapzak om vervolgens zijn nachtelijke klimavonturen weer voort te zetten. Toen hebben we een goed gesprek gevoerd met hem en toch duidelijk uitgelegd dat het niet de bedoeling is om uit bed te klimmen, maar daar had meneer geen boodschap aan.