Fleva Forever After

Hoofdstuk 143

Even een wat korter deeltje tussendoor vandaag. Het volgende hoofdstuk is namelijk onderdeel van een nieuw verhaallijntje en anders gaat het zo door elkaar lopen. Dus veel leesplezier en morgen staat er weer een nieuw hoofdstuk voor jullie klaar!

Eva

Mijn mobiel trilt in mijn broekzak. Een berichtje van Marion, 'geen zorgen maken om die baby hè. Het komt echt wel goed met haar, daar zorg ik voor. Lekker genieten van je weekend nu, maak jij je maar zorgen om je eigen kleintjes'. Er glijdt een kleine glimlach over mijn gezicht en ik berg mijn telefoon weer op, Marion is echt een schat. 

Wolfs rolt de bal naar Sepp en komt dan op een drafje mijn kant op. Hijgend laat hij zich naast mij op de grond zakken, 'kan ik je nog verleiden tot een potje voetbal'. Ik haal mijn schouders op, 'straks misschien'. Bezorgd slaat hij zijn arm om me heen, hij kriebelt door mijn haren en drukt een kus op mijn hoofd. 'Wat gebeurt er toch allemaal hierboven', zijn stem klinkt voorzichtig.

'Te veel', brom ik, 'ik weet niet waar ik moet beginnen'. 'Zware dag', begint hij dan maar. Ik knik, 'een drugsverslaafde baby, bij de ontruiming van een drugspand. Een meisje. Nog geen week oud, lag daar zomaar moederziel alleen'. 'Jezus', ik hoor de verontwaardiging in zijn stem.

'Ik wist dat ze naar jeugdzorg zou gaan, dat het moest. Maar voor een paar minuten hoopte ik gewoon dat ze..', mijn stem stokt. Wolfs kijkt me aan en leest feilloos mijn gedachten. 'Oh Eef, we kunnen toch niet zomaar een baby adopteren', mompelt hij. 'Weet ik', antwoord ik fel.

Ik voel Wolfs schrikken door mijn uitval. Ik laat mijn hoofd in mijn handen vallen, 'ik weet dat het niet kan', zeg ik opnieuw maar nu zachter, 'het was opeens gewoon heel dichtbij, de mogelijkheid..'. Hij knijpt zachtjes in mijn schouder, zwijgend kijken we voor ons uit naar de drie kleine mensjes die joelend voor onze neus door het gras rennen.

'Wat zijn ze mooi hè, ik ben zo blij dat ze van ons zijn', mompelt Wolfs. 'Ik ook', zucht ik, 'wij hebben ook wel echt de leukste drie uit de winkel hoor'. Hij schiet in de lach, 'en we kregen nog korting ook, twee voor de prijs van één'.

Er glijdt een schampere glimlach over mijn lippen en kijk Wolfs met een schuin oog aan, 'staat de uitnodiging voor dat potje voetbal nog'. Hij grijnst en knikt, 'als je zin hebt om te verliezen'. Ik sla speels op zijn bovenarm, 'maak je borst maar nat'. Ik krabbel overeind en trek een sprintje naar Sepp die ervandoor gaat met de voetbal.

Achter me komt Wolfs wat langzamer overeind, 'kom je nog slome', roep ik plagend over mijn schouder, 'anders beginnen we vast'. Hij geeft een brul en stormt dan mijn kant op. 'Deze Wolf komt jullie pakken', gromt hij woest. Gillend slaan Pip en Zus op de vlucht. Sepp grijpt mijn hand, 'kom mama, rennen', jubelt hij.

Ik voel Wolfs' hete adem in mijn nek en lachend laat ik me meetrekken door mijn zoon. Mijn losse haren dansen over mijn schouders bij elke stap die ik zet, Sepps handje glipt uit de mijne als we beide een andere kant op rennen. Ik voel Wolfs' ogen branden in mijn rug. Ik heb een minder grote voorsprong dan normaal aangezien ik het eerste stukje met Sepps tempo mee moest.

Met mijn tanden op elkaar probeer ik Wolfs voor te blijven. 'Sneller mama, sneller', word ik driestemming aangemoedigd. Ik hoor een grom in mijn oor, 'hebbes', en dan zijn er alleen nog maar twee armen om mijn middel die me omvertrekken.

Het gras komt razendsnel dichterbij en plots lig ik languit op mijn rug op de grond. Mijn handen liggen gelaten naast mijn hoofd en ik hoor het opgewonden gejoel van Sepp, Pip en Zus op de achtergrond. Wolfs zit hijgend boven op me, 'wie is hier nou de slome'.

Ik probeer de ondeugende glimlach die om mijn lippen speelt tegen te houden maar mijn mondhoeken winnen en kruipen langzaam omhoog. Wolfs laat één van mijn haarlokken door zijn vingers glijden, 'eens denken wat ik met mijn gevangen prooi ga doen'. Zijn wenkbrauwen wiebelen geheimzinnig en zijn ogen glinsteren begerig.

'Niet vergeten dat we buiten zijn hè', spot ik. Hij rolt met zijn ogen, en klakt met zijn tong, 'nou ik weet niet wat jij van plan bent, maar ik was nog niet zover'. 'Oh nee, tuurlijk niet. Daar dacht jij helemaal niet aan', lach ik schamper. 'Nee, ik wilde alleen een..', hij drukt zijn lippen op die van mij, '..kusje jatten'.

Trots kijkt hij me aan. Ik bijt op mijn lip, trek zijn hoofd naar me toe en plant mijn mond op de zijne, 'je kunt niet stelen wat ik al aan je wilde geven'. Hij kijkt me hoofdschuddend aan, 'wat een cliché, dat ben ik niet van je gewend'. 'Ik wil jou ook wel eens verrassen', grijns ik flauw.

Hij schiet in de lach en buigt zich naar me toe, 'elke dag is er wel iets aan jou wat me verrast. Ik raak nooit op jou uitgekeken, dat weet je toch wel'. Blozend kijk ik hem aan. 'Papa jij was toch een boze wolf die ons ging pakken', Sepp staat met zijn handen in zijn zij naar ons te kijken.

'Jij bent helemaal niet eng', de stem van het ventje klinkt beschuldigend. 'Oh nee', Wolfs trekt een wenkbrauw op en kijkt het jochie uitdagend aan. Dan grijpt hij zonder waarschuwing Sepps enkels en kiepert het ventje ondersteboven. Aan zijn voeten houdt hij het ventje vast en slingert hem door de lucht.

Sepps schaterlach vult mijn oren. Pip en Zus komen onze kant op gerend, 'ik ook papa. Nu ik. Tillen papa'. Wolfs zet een giechelende Sepp weer op de grond en slingert dan één voor één de meiden door de lucht. Er verschijnt een brede glimlach op mijn gezicht, ik hou van dit soort momentjes. Als Wolfs een magische herinnering creëert voor onze blije kuikens.

Nadat Wolfs iedereen twee keer door de lucht heeft geslingerd, veegt hij het zweet van zijn voorhoofd. Hij kijkt me ondeugend aan, 'wil jij ook nog even'. 'Nou ik denk dat ik even oversla', bedank ik. Ik kriebel even door Pips haren die inmiddels boven op mij ligt, 'Pipster, gaan jullie nog even lekker spelen'.

Het meisje knikt en krabbelt overeind, ze grijpt de hand van haar broer, 'kom Sepp, spelen'. Sepp volgt zijn zusje braaf, maar niet voordat hij ook Zus' hand vast heeft. Met zijn drieën rennen ze naar de voetbal een eindje verderop.

Wolfs laat zich naast mij in het gras vallen en slaat een arm om me heen, zijn vinger maakt figuurtjes op mijn schouder. Ik duw mezelf met mijn elleboog omhoog zodat ik hem aan kan kijken. Zwijgend kijkt hij terug. Zijn haren die hij vanochtend met zoveel zorg in model heeft gebracht zitten door de war en er prijken rode blosjes op zijn wangen.

Er schittert een lichtje in zijn ijsblauwe ogen en er kleeft een paardenbloempuisje in zijn linker wenkbrauw. Voorzichtig pluk het pluisje uit zijn wenkbrauw, mijn vinger glijdt over de contouren van zijn gezicht. Langs zijn oorschelp naar beneden over zijn kaaklijn, over zijn onderlip.

En dan via het getrimde randje van zijn baard weer omhoog. Ik voel dat hij een stukje gemist heeft bij het scheren. Waarschijnlijk omdat hij gestoord werd door Sepp of omdat Pip hem nodig had of misschien dat Zus zijn aandacht opeiste. Er is altijd wel een kleine schaduw die iets van ons wil als we net even bezig zijn.

Mijn vinger kriebelt over zijn slaap en kruipt door zijn haar. 'Eef, kom eens met je oor', gebaart hij. Ik frons mijn wenkbrauwen, 'hoezo', maar leg toch mijn oor op zijn lippen. Zijn hete adem kriebelt tegen mijn wang, 'ik ben gek op jou', fluistert hij zachtjes. Verliefd kijk ik hem aan en wrijf mijn neus tegen die van hem, 'ik allang op jou, gek'.

*****