Fleva Forever After

Hoofdstuk 73

Wat een heerlijke aflevering weer gisterenavond. Zo schattig hoe Wolfs met dat meisje omging en het gesprek tussen hem en Eva aan tafel, een hartverwarmend stukje televisie. En dat stuk met Larry en zijn geweldige gezichtsuitdrukking, nou je kon me echt wegdragen. 

Mijn vingers hebben bedacht om de date nog een deeltje te verlengen. Dus bij deze, iets eerder dan gepland, het laatste deeltje van de date. Én in dit deeltje nog een beetje 16+ actie, gewoon omdat het kan. Voorlopig kunnen we hier wel weer even mee vooruit volgens mij. Veel leesplezier ;)

Eva

Hij slaat zijn armen om me heen en trekt me tegen zich aan. Ik druk mijn neus in zijn hals en voel een vreemde soort rust in mijn lichaam. Alsof alles ineens is, zoals het hoort te zijn. Geen van ons beide maakt aanstalten om los te komen uit de omhelzing, we blijven wel een minuut of vijf zo staan. Dan wurm ik me toch uit zijn armen, 'ga je mee', vraag ik, hij knikt. 

'Ja', bromt hij schor. We stappen in de auto en ik draai de radio aan. "Ik heb je lief" van Paul de Leeuw knalt door de speakers. Terwijl we wegrijden blèren we luidkeels mee met de muziek. Al veel te snel rijden we onze straat in. Ik baal dat de avond al voorbij is en leg mijn hand even op Wolfs' arm 'bedankt voor vanavond.. Flo', mompel ik. 

Hij glimlacht kleintjes, 'graag gedaan. En ehm.. Flo, is dat nieuw'. 'Alleen voor speciale gelegenheden', bloos ik. Snel druk ik een kus op zijn lippen, 'dit doen we eigenlijk te weinig, met z'n tweetjes even er tussen uit. Volgende keer verras ik jou', knipoog ik. 'Ik ben benieuwd', grijnst hij. 'Ben jij al moe', vraag ik, hij schudt zijn hoofd. 

Ik trek zijn pols naar me toe en kijk op zijn horloge. 'We hebben nog tijd om voor de nachtvoeding een filmpje te kijken op de bank' stel ik vast. 'Met een pizzaatje', vult Wolfs aan. Ik schiet in de lach, 'deal'. We lopen naar binnen, in de gang doen we heel zachtjes onze schoenen uit. 'Ik ga nog even boven kijken', fluister ik. 'Bestel ik vast een pizza', knikt Wolfs. 

'Wel een lekkere hè', waarschuw ik. 'Tuurlijk', antwoord hij met een uitgestreken gezicht, 'lekker met een beetje tonijn'. Ik trek een vies gezicht, 'vis, gadver. Als je het maar uit je hoofd laat'. Hij knipoogt, 'ik zou niet durven'. Op mijn tenen sluip ik naar boven en werp even een blik in Sepps kamertje. Hij ligt op zijn buik, zijn wilde haren plakken aan zijn voorhoofd. 

Uit zijn mond druipt een sliertje speeksel en zijn wangen hebben een gezonde rode blos. Met het oor van zijn konijnenknuffel veeg ik het kwijldraadje zachtjes van zijn kin. Ik kan wel uren naar hem kijken als hij slaapt. Overdag lijkt hij al zo groot, als hij dapper op zijn eigen houtje door de wereld stapt. 

Maar 's avonds in zijn ledikant transformeert hij weer naar dat ieniemienie mensje, dat twee jaar geleden op mijn borst werd gelegd. Ik wil dat hij voor eeuwig zo klein blijft en in mijn armen past. Maar tegelijkertijd kan ik niet wachten tot hij me straks voorbij is gegroeid en ik in zijn armen pas. Als hij zijn vader achternagaat, is hij over een jaar of dertien, veertien een kop groter dan ik. 

Het is een gek idee, dat iets wat is begonnen als twee microscopisch kleine cellen, uit kan groeien tot zoiets groots en bijzonders. Mijn hand veegt voorzichtig wat losse plukken uit zijn gezicht, ik buig over de rand van het ledikant en druk een kus op zijn oor. 'Welterusten konijntje', mompel ik, 'ik kan niet wachten op alle avonturen die we gaan beleven samen'. 

Ik drapeer het lakentje wat bij zijn voeteneinde ligt over hem heen, dan sluip ik zijn kamertje uit. In de masterbedroom is het ook stil. Zus ligt heerlijk te slapen met de kenmerkende vuist aan haar haren. In tegenstelling tot Pip is ze een diepe slaper, en hoe druk zo overdag is zo kalm is ze 's nachts. Ik friemel voorzichtig aan haar teentjes onder haar laken. 

'Hey Snuitje, papa en mama zijn weer thuis hoor', fluister ik. Dag buig ik me over Pips bedje. In het schemerdonker zie ik dat haar speen uit haar mond is gevallen, voorzichtig stop ik het speentje terug in haar mond. Ze kreunt tevreden, heel zacht druk ik een kus op haar neus, 'tot straks, frommel', mompel ik.