Fleva Forever After

Hoofdstuk 24

Wolfs

'Drie, twee, één', telt Fleur af, voor de deur van Sepps kamer. Op één opent ze de deur en lopen we zingend het kamertje in. Met z'n vieren staan we rond het ledikantje, 'lang zal hij leve', te zingen, het slaperige kereltje kijkt ons schaapachtig aan. Gedesoriënteerd beschouwt hij het spektakel in zijn kamer, maar hij klapt algauw enthousiast in zijn handjes. 

'Hoera, hoera', roept hij vrolijk. 'Gefeliciteerd konijn', jubelt Eva terwijl ze hem uit zijn bedje vist, ze drukt een kusje op zijn neus. Sepp trappelt wild met zijn beentjes in zijn slaapzak. 'Kom eens even hier vent', zeg ik en ik til hem uit Eva's armen. 'Gefeliciteerd jochie, één jaar alweer ongelofelijk', zeg ik glimlachend tegen hem. 

'Jaa hoera Seppie, ik vind het zo fijn dat je bij ons bent', roept Fleur vrolijk terwijl ze een kus op zijn hoofdje drukt. Van Rafael krijgt Sepp een hartstochtige knuffel, 'congratulations little bonus brother', zegt hij vrolijk. 'Kom konijn, gaan we even snel aankleden', zeg ik tegen Sepp terwijl ik hem overneem van Rafael. 

Ik leg het ventje op de commode terwijl Eva, Fleur en Rafael vast naar beneden lopen. Ik verschoon zijn luier en kleed hem aan, daarna boetseer ik een kuif in zijn, door de zon geblondeerde, haren. 'Zo', zeg ik tevreden, 'helemaal klaar voor je eerste verjaardag'. Ik til hem van de commode en met Sepp op mijn heup loop ik naar beneden. 

Op de laatste treden van de trap blijf ik staan. 'Kijk eens Sepp', zeg ik en ik wijs naar de vlaggetjes aan het plafond, de ballonnen in de kamer en naar de tafel met cadeautjes. Sepps ogen worden zo groot als schoteltjes bij de aanblik van de berg cadeautjes. 'Los, los', roept hij en spartelt wild met zijn armen en benen. Ik zet hem op de grond en wiebelend loopt hij naar de tafel. 

'Kom maar vent', wenkt Eva en ze tilt hem in zijn versierde kinderstoel. Als we met zijn allen aan tafel zitten, mag Sepp zijn eerste cadeautje openmaken met een beetje hulp van Eva lukt het om het plakband los te maken. Er komt een grote doos met houten blokken tevoorschijn. 'Mooi, mooi', roept Sepp enthousiast. 'Mooi hè konijn', zegt Eva tevreden en ze aait over zijn bolletje. 

We hebben een paar weken geleden met de grootste zorg cadeautjes voor hem uitgezocht en ze is blij dat het in de smaak valt. Hij krijgt nog een stapel prentenboeken, een puzzel en van Fleur en Rafael krijgt hij een houten autogarage met auto's. Sepp is totaal overdonderd door alle aandacht en cadeaus en vind het allemaal prachtig. 

Na het verjaardagsontbijt met bananenwafels, is er nog één cadeau over. Een groot pakket dat naast de tafel staat. 'Wil je nog een cadeautje Seppie', vraag ik. Hij knikt zo wild met zijn hoofd, dat het lijkt alsof hij zijn hoofd er probeert af te schudden. 'Kom maar eens even kijken dan', zeg ik en ik til hem uit zijn kinderstoel. 

Als hij op de grond staat, waggelt hij naar het pakket en scheurt met hulp van Fleur het cadeaupapier eraf. Onder het papier zit een gloednieuwe loopfiets met driewielen. 'Wauwie', roept Sepp en hij springt uitgelaten op en neer. 'Zullen we hem even uitproberen', vraag ik grijnzend en ik til Sepp op het zadel. 

Zijn voetjes bungelen naar beneden, met zijn tenen kan hij net bij de grond. Hij zwaait enthousiast met zijn benen maar is nog niet sterk genoeg om vooruit te komen. Ik duw hem voorzichtig door de keuken en zo trots als een pauw zwaait hij naar Eva en Fleur aan tafel. Ik steek mijn duim glimlachend op naar Eva, 'volgens mij hebben we goede cadeaus gekocht Eef'. 

Grijnzend kijkt ze me aan, 'dat weet ik wel zeker'. 'Zeg ik wil de pret niet drukken', zegt Fleur voorzichtig, 'maar wij moeten eigenlijk naar college' zegt ze met een knikje naar Rafael en zichzelf. 'Wij moeten er ook vandoor', zegt Eva en ze begint de borden op te stapelen. Rafael en Fleur helpen even mee de tafel opruimen en verdwijnen dan naar boven om hun spullen te pakken. 

'Ik ga even tandenpoetsen boven, ja', vraagt Eva. Ik knik, 'tuurlijk ik pak Sepps spullen vast in dan'. 'Okidoki', antwoord ze en ze sprint met twee treden tegelijk de trap op. Terwijl Sepp op de grond met zijn nieuwe blokken speelt, pak ik zijn tas in. Ik vul de melkpoedertoren en stop die samen met een flesje in de rugzak. Ik haal een zelfgemaakt fruithapje uit de vriezer en stop zijn knuffelkonijn in de tas. 

Als laatste pak ik de traktatie, zelfgebakken cupcakes, voor op de crèche en zet die naast de luiertas op tafel. 'Zo konijntje', zeg ik tegen Sepp, 'je bent helemaal klaar om te gaan'. Eva komt de trap af gehuppeld, 'wil jij ook nog even tandenpoetsen', vraagt ze en ze klopt op mijn schouder. 'Ga ik nu even doen', antwoord ik, 'dan kunnen we daarna gaan'.

Eva

Terwijl Wolfs boven tandenpoetst, maak ik Sepp klaar om de deur uit te gaan. Ik trek zijn schoenen aan en pak voor de zekerheid zijn jas in. Terwijl Sepp vrolijk door de keuken kruipt met zijn auto's, ren ik snel de trap op om mijn schoenen uit de gang te pakken. Een paar tellen later sta ik weer in de keuken met mijn schoenen in mijn hand. 

'Vroem, vroem', bromt Sepp terwijl hij wild met de auto over de bank rijdt, op de automatische piloot strik ik mijn veters. Ik pak de autosleutels en mijn telefoon van tafel, en slinger de luiertas over mijn schouder. 'Kom konijntje, we gaan ervandoor', zeg ik tegen Sepp en steek mijn armen naar hem uit, wiebelend rent hij mijn kant op. 

Hij slaat zijn warme armpjes om mijn nek en klemt zich stevig tegen mij aan. Beschermend sla ik mijn arm om hem heen en druk een kus op zijn kruin, 'blijf nog maar heel lang klein, schatje', mompel ik tegen hem. 'Lief mama', lacht hij en drukt een kwijlkusje op mijn kin. Ik laat mijn blik nog even door de keuken glijden om te checken of ik niks vergeten ben en loop dan naar boven de gang in. 

Daar lopen Fleur en Rafael net de deur uit. Sepp krijgt van beiden nog een aai over zijn bol, 'dag jarige jop', zwaait Fleur, dan stappen ze op de fiets. 'Wolfs kom je', roep ik ongeduldig door het trapgat. 'Jaa', bromt hij vanaf boven, Sepp friemelt met zijn handje door mijn haar. Lachend kijk ik mijn zoontje aan, 'wat een slome duikelaar is je vader ook'. 

'Paapaa', brult ook hij nu naar boven. Ik druk mijn neus in zijn haren en snuif zijn heerlijk babygeurtje op. Ik toeter een paar keer op Sepps neus terwijl we wachten op Wolfs, maar na een tijdje wordt het mannetje ongeduldig en begint te jengelen. Sussend wip ik op een neer, 'sshht konijntje, ik weet het. Wachten is saai hè', brom ik. 'Ik zet Sepp vast in de auto', gil ik naar boven. 

'Prima', klinkt er terug. 'Nou konijn je hoort het, dan gaan we maar vast', zucht ik. 'Ga je zelf lopen', vraag ik aan hem. 'Ikke zelluf', kraait het jochie. Ik zet Sepp op de grond en pak zijn handje vast, met een waggelende peuter aan mijn hand loop ik richting de auto. Onderweg moeten we honderd keer stil staan om naar de mieren op de straatstenen of de vogels in de lucht te kijken. 

Als ik eindelijk het portier van de auto open, hoor ik dat Wolfs de voordeur op slot draait, 'ah daar is papa', babbel ik tegen Sepp. Ik til het ventje op en maak hem stevig vast in de gordels van zijn autostoeltje, ondeugend kijkt hij me aan en verstopt wat achter zijn rug. 'Wat heb jij Seppie', vraag ik gemaakt streng. 

Trots steekt hij zijn vuist in de lucht er ligt een klein geel autootje op zijn handpalm. 'Ikke auto', roept hij vrolijk. 'Heb je een auto meegesmokkeld', zeg ik lachend en ik kriebel in zijn buik. 'Kleine boef', grinnik ik, 'niet kwijtraken op de crèche hè', zeg ik waarschuwend. Wild schudt hij zijn hoofd, 'goed zo', stem ik in en ik geef hem een kus op zijn voorhoofd. 

Sepps rugzak gooi ik naast hem op de achterbank en dan stap ik naast Wolfs op de bijrijdersstoel. 'Rijden maar', zeg ik en ik klop op Wolfs' bovenbeen. Als we de jarige job met zijn traktatie hebben afgezet op het kinderdagverblijf. Vertrekken we naar het bureau waar we uitgebreid gefeliciteerd worden met Sepps verjaardag en natuurlijk een stukje vlaai eten.