The broken badboy

77. Gelukkig weerzien

Perspectief Eva

Weken zijn verstreken en ik ben volledig gerevalideerd van mijn wondes. Seth zit langs mij op het terras als ik naar hem kijk. 'Wanneer ga je naar hen?' Mompel ik nu. Hij grijnst en gaat dan over me heen staan. 'Ik heb geen flauw idee.' Grinnikt hij. Zoals altijd doet hij alsof niks hem raakt maar ik voel de stress van hem glijden. Ik duw hem weg en sta nu op. 'Ze verdienen je terug te zien aangezien je leeft.' Zeg ik uitdagend. Hij zucht en wil een sigaret opsteken. Ik trek het uit zijn handen en zeg dan. 'Seth.' Met een toontje. 'Ik haat het als je gelijk hebt Eva.' Grijnst hij. 'Ik ga wel mee als je wil.' Stel ik voor en hij knikt dan. 'Kom maar mee.' Mompelt hij. We gaan samen te voet richting zijn huis. Hij is stil maar stiller dan anders. Ik zie zijn huis in de verte al staan als hij diep zucht. 'Ik heb die sigaret echt nodig.' Grinnikt hij koud mijn kant op. Ik schud mijn hoofd en wijs dan zijn kant op. 'Je moet niet bang zijn. Ze gaan gelukkig zijn!' Zeg ik en zie dan zijn moeder in de voortuin werken. 'Vanaf hier doe je het alleen.' Mompel ik en hij knikt dan. Hij strompelt verder als ik blijf staan. De druk op zijn schouders zal vast groot zijn maar ze zullen hem met open armen ontvangen. Hij is enkele meters van zijn moeder verwijderd als ik hem hoor praten. 'Mama.' Mompelt hij. Ze schrikt en haar lichaam huivert. 'S- Seth?' Mompelt ze zonder om te draaien. Hij legt zijn hand nu op haar schouder en zegt nu. 'Ik ben thuis.' Ze draait zich met een ruk om en schreeuwt het uit. Ze springt half op en valt op hem. Hij kan haar nauwelijks vangen en zijn vader loopt nu door de voordeur naar de twee en ze huilen het allemaal uit.

Zelfs Seth onze gevoelloze. Ik grijns en wil me omdraaien als ik Alex langs me voel staan. 'Je hebt hem overtuigt te gaan?' Grinnikt hij nu. Ik pak zijn arm en knik dan. 'Hij is eindelijk thuis.' Zeg ik als ik mijn ogen richt om hem. Hij grijnst nu en zegt dan. 'Ik ook.' Ik kan niet stoppen met te lachen en druk mijn lippen op de zijne. Hij trekt me in en mompelt dan. 'Ik hou van je Eva.'

'Ik heb altijd van je gehouden Alex.' Lach ik zijn kant op en op precies dit moment wist ik het. Ik ben gelukkig, ik heb mijn perfecte leven gevonden en dat ook nog eens met de badboy van mijn school. Hij won mijn hart op zoveel manieren dat ik niet meer kon stoppen.

Hij is alles voor mij. Ik trek me uit zijn armen en wandel dan samen met hem op Seth af. Hij loopt nu op mij af en trekt me in een knuffel en fluistert dan in mijn oor. 'Dankjewel Eva. Door jou gaf ik nooit op.' Ik lach en trek hem goed tegen me op. 'Ik ben blij dat je terug bij ons bent.' Lach ik. Hij wrijft over mijn hoofd en zijn moeder roept ons nu. We wandelen zijn huis in en ik lach nog eens breed.

Liefde overwint alles vooral als je beide er alles aandoet. Niets of niemand is perfect maar toch voelt mijn simpele leven zo perfect nu. Ik had nooit gedacht dat ik me zo goed ging voelen met deze perfecte vriendschappen. Iedereen is anders maar niemand valt uit de boot.

Dat was het dan. Mijn leven kort geschreven met een gigantische twist. Ik zwaai je uit voor nu. Maar je ziet me ooit wel eens terug. Misschien wel in je eigen leven.