Mafia King's Innocent Bride [PUBLISHED UNDER IMMAC PPH]

LET'S TALK

Sophie's POV

"Miss Sophie, hinihintay na po kayo ni Mr. Jacobs sa may conference room."

Nang marinig ko iyon ay kaagad na bumili

s ang tibok ng puso ko. 

Ito na.

"O..Okay. Pupunta na ako ron ngayon."

"Okay, Miss Sophie."

Tumayo ako saka tinignan na muna ang sarili ko para siguraduhing mukha akong presentable bago pumunta sa conference room. Suot ko ang isang white office top and black pencil skirt.

Kaagad kong nakita si Vincent na nakaupo sa isang swivel chair habang nakaharap sa may glass walls ng conference room. 

"Mr. Jacobs." hindi ko mapigilan ang mapairap nang tinawag ko siya roon. 

Nang marinig niya ako ay kaagad niyang inikot ang swivel chair para harapin ako. Isang ngiti ang gumuhit sa mga labi niya. 

"Sophie."

"Mr. Jacobs, salamat sa pag-accept ng offer namin. At dahil nag-request ka namagpa-tour sa buong company building, pwede na ba tayong mag-umpisa ngayon?" pormal kong tanong sa kanya. 

Nagulat ako nang bigla siyang naglakad palapit sa akin saka ako hinapit sa bewang palapit sa kanya. 

"A..Anong ginagawa mo?!"

"I miss you so much, Sophie...." bulong niya sa akin.

Itinulak ko siya palayo sa akin. "Nasa loob tayo ng company building at oras ng trabaho ngayon, kaya please umakto ka nang tama."

"Sophie, why are you acting like this? Don't you even miss me? Whydo you act like you don't know me?" inis niyang sabi sa akin.  

"Mr. Jacobs, tawagin mo nalang ako kapag ready ka na." sabi ko saka nagsimulang maglakad palayo sa kanya. 

"Fine. If that's what you want. Let's act as if we don't know each other. I'll give you what you want."

Naglakad siya palabas ng conference room kaya naman sumunod na lamang ako sa kanya hanggang sa makarating kami sa may company lobby. 

"This is our company lobby, Mr. Jacobs. We sometimes hold our meetings with other investors here."

Naglalakad lamang si Vincent at halatang wala naman siyang pakialam sa mga pinagsasabi ko. Marahil nagalit siya nang itinulak ko siya kanina. 

"Now, this is our company lounge, this is where----

"I want to go toyour other branch. Where is it located?" tanong niya sa akin.

Tumingin ako sa kanya.  "The other one is just located near here. Would you like to go there, Mr. Jacobs?"

"Call me Dylan, or maybe Vincent."

"Mr. Dylan."

"Just Dylan."

"Shall we proceed now? We have our company car, they can send us there. This way, please..."

"We're going to ride my car. You can just tell me the directions."

Tumango ako. "Okay, Mr. Dylan."

Nagsimula na kaming maglakad palapit sa kotse niya. Uupo na sana ako sa may backseat nang bigla siyang nagsalita. "Why are you going to sit there? Am I your driver?"

Napairap na lamang ako saka hinayaan siyang gawin ang gusto niya dahil alam kong hindi siya titigil sa pagsasalita hangga't hindi ko siya sinusunod.

Walang sinuman sa amin ang nagsasalita habang nasa biyahe. Naa-awkward nga ako dahil panay ang sulyap sa akin ni Vincent.

"How are you now?" bigla na lamang niyang binasag ang katahimikan. 

"Ayos lang ako. Ayos na ayos lang ako gaya ng nakikita mo ngayon." 

Tumango siya. "That's good to hear then. That's good to hear."

"How about you?"

Sandali pa siyang lumingon sa akin. "I'm good. But not so good since you're not with me anymore."

"Tingin ko nandito na tayo." pag-iiba ko ng usapan. Pumasok kami sa loob ng Felestine Boutique habang nakasunod lang siya sa akin. 

"This is our biggest branch, actually. Here, you can see our bestdesigns, and would you believe me that Taylor Swift already wore this reddress?" sabi ko sa kanya habang siya naman ay nakatitig lamang sa akin.

Nagpatuloy lamang ako sa paglalakad sa kabuuan ng boutique habang ine-explain sa kanya ang mga detalye na halata namang wala siyang pakielam. 

"Ngayon, bababa na tayo sa may stock room." sabi ko habang naglalakad pababa ng hagdan papunta sa stock room. Nakasunod lamang sa akin si Vincent. 

Laking-gulat ko nang bigla na lamang niyang isinara ang pinto nang makapasok na kami roon. 

"B..Bakit mo isinara ang pinto?"

"Sophie, I want you to talk to me."

"Please, buksan mo ang pinto."

Nakasandal lamang siya sa may pinto, kaya wala talaga akong choice kundi ang lumapit sa kanya bago mabuksan iyon. 

"I said talk to me first." pag-uulit pa niya.

"Then talk. Makikinig ako sa'yo. Go on." inis kong sabi.

Bumuntong-hininga pa siya bago muling nagsalita. "About what happened during your----

"Ilang beses ko ba dapat sabihin sa'yo na tapos na 'yon? Wala nang point pa para pag-usapan ang past dahil hindi na natin maibabalik pa 'yon! Hindi mo ba nakikitang masaya na ako sa kung anong meron ako ngayon, Vincent? Hindi mo ba nakikita na masaya na akong wala ka?!"

"Really? You're happy without me?"

"Oo! Sobrang saya ko na wala ka!"

Tumangu-tango siya habang nag-iigting ang panga. "So, that means you don't love me anymore?"

Hindi ako kaagad nakapagsalita.

Bwisit talaga.

"See? You can't even answer me. Because the truth is---

"Hindi na kita mahal! Iyon ba ang gusto mong marinig?! Hindi na kita mahal, Vincent! Hindi--

At bago ko pa man matapos ang sasabihin ko ay bigla na lamang niya akong hinapit sa bewang at inilapit sa kanya. 

"Then let's see if you're telling the truth." bulong niya saka inangkin ang mga labi ko.