အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 16

(Unicode)

"အကြောက်လွန်သွားတာနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းတာ ပေါင်းပြီး မေ့လဲသွားတာပါ၊ ဗိုလ်ချုပ်။ ကျွန်တော် အရှင့်ကို အပ်စိုက်ကုပေးပြီးတော့ ‌ကောင်းကောင်းအနားယူရအောင် နောက်ထပ် ဆေးတစ်ခွက် ဖော်စပ်ပေးထားပါတယ်။" သမားတော်က ဆိုလာသည်။

ယန်မျင်ထျင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းချင်းအား သူ့နောက်ကို လိုက်ကာ ဆေးသွားယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သမားတော်ကို ပို့ဆောင်ပြီးသည်နှင့် ကောင်းထန်၏ မကျေမချမ်း မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လေရာ သူ နေရခက်စွာ ပြုံးပြမိ၏။ "မင်း မသိပါဘူး။ အဲဒီတုန်းက အခြေအနေ တော်တော်ပြင်းထန်တာ။ ငါသာ သူ့ကို မဆွဲခေါ်သွားရင် ရန်သူဆီမှာ လုပ်ကြံခံရလောက်ပြီ"

ကောင်းထန်၏ မျက်နှာထားမှာ နာကြည်းနေဆဲ။

"တကယ်၊ မင်း ငါ့ကို ယုံသင့်တယ်။ ငါက မင်းသခင်ကို တကယ် ကာကွယ်ပေးချင်တာပါ" ယန်မျင်ထျင်က အိပ်ရာဘေးသို့ လျှောက်သွားရင်း အိပ်ရာပေါ်တွင် အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေသည့် လူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုသူက မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့နေသည်ပင်။ သူက အံကြိတ်၍ တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ "ငါ သူ့အတွက် စွတ်ပြုတ်လုပ်ပေးဖို့ အဲဒီကြက်အိုကြီးကို သွားသတ်လိုက်တော့မယ်"

ခြေသံများက တဖြည်းဖြည်း ဝေးသည်ထက် ဝေးသွားခဲ့သည်။ ကျောက်ယဲ့လန်၏ မျက်တောင်များက နှစ်ကြိမ်မျှ လှုပ်ခါသွားပြီး သူ့မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကာ ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်မိသွားသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် မဟုတ်ဘဲ အိမ်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်းကို အတည်ပြုပြီးသည့်အခါ သူက အိပ်ရာပေါ်သို့ လက်ထောက်လိုက်ရင်း ထိုင်ရန် ပြင်လိုက်၏။

"သခင်၊ နိုးလာပါပြီလား" ကောင်းထန်က သူ့ကို ကူညီရန် အမြန်ရှေ့တိုးလိုက်ကာ သူ့ကို ရေနွေးတစ်ခွက် ကမ်းပေးလာသည်။

ကျောက်ယဲ့လန်က နှစ်ငုံသာ သောက်လိုက်၍ အားနည်းစွာ မေးမြန်းသည်။ "ငါ ဘယ်လို ပြန်ရောက်လာတာလဲ"