အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 79

အရှေ့မှာ တစ်ပိုင်းတင်ထားပါတယ်။ နိုတီမတက်တော့ မသိလိုက်မှာစိုးလို့ပါ။

(Unicode)

ခန်းမဆောင်ကြီးက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

နန်ကျောင်းဘုရင်က ယန်မျင်ထျင်၏ လက်ရှိလက်တွဲဖော်အပြင် မင်းသမီးကို အဓိကကြင်ရာတော်အဖြစ် လက်ဆက်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းလာချိန်၌ လူတိုင်းမှာ အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူတို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခိုက် ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ ထန်ဟူလုများကို တိတ်တဆိတ် စားနေကြပြီး ရာထူးအဆင့်အတန်းမြင့်သည့် လူများဖြင့်ပင် မတူပေ။

သို့သော်လည်း ကျောက်ယဲ့လန်က အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့်အချိန်တွင် ထန်ဟူလုကို သူ ဝါးလိုက်သည့်အသံက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုသူ့မျက်နှာထားက လွန်စွာ ထူးခြားလှခြင်းမရှိသော်လည်း သူ့ရန်လိုစိတ်က ရုတ်တရက် ပြင်းပြလာသယောင် ခံစားရသည်။ သို့ရာတွင် အနောက်သို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်မှီလိုက်ပြီး သာမန်ကာလျှံကာဖြင့်။ "မင်းသမီးက ယန်မျင်ထျင်ကို ဘာကြောင့်များ သဘောကျရတာပါလဲ"

"သူက တာ့ရွှမ်းမှာ အရည်အချင်းအရှိဆုံးနဲ့ စစ်ရေးအကျွမ်းကျင်ဆုံးယောက်ျားလို့ ငါမင်းသမီး ကြားတယ်။ ဒီလိုယောက်ျားမျိုးကမှ ငါနဲ့ ထိုက်တန်တာ" နန်ကျောင်းမင်းသမီးက ဂုဏ်ယူစွာ ထရပ်လိုက်၍ သူ့ကို ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီလိုကိုး။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး သူ့လက်တွေခြေတွေကို ချိုးပြီး တစ်သက်လုံး အိပ်ရာပေါ်မှာပဲ တစ်သက်လုံး လှဲနေရအောင် လုပ်လိုက်ပါ့မယ်။ ဒါဆိုရင်ရော မင်းသမီးက သူ့ကို သဘောကျဦးမှာပါလား" ကျောက်ယဲ့လန်က မေးလာခဲ့၏။

လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လွန်း၍ ယန်မျင်ထျင်ဘက်သို့ အလိုလို လှမ်းကြည့်မိကြသည်။ သို့သော်ငြား ထိုသူက ဂရုစိုက်သည့်ပုံပင် မပေါ်ဘဲ ကျောက်ယဲ့လန်ကိုသာ မေးထောက်လျက် မော့ကြည့်နေသည်။ ဘေးရှိ လီကျင်ယွီကိုလည်း တီးတိုးပြောဆိုရန် မမေ့သွားပေ။