(Unicode)
ယန်မျင်ထျင်က နောက်ပြောင်ရန် ကြိုးစားနိုင်သေးသည်ကို တွေ့ရသည့်အခါ ကျောက်ယဲ့လန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သူ့ကို ဂူထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုသူ ပြောလာသည့် စကားကို ကြားလိုက်ရ၏။ "အာ၊ ကျားသားရေတောင် မယူလာခဲ့ရဘူး"
"ဒီလိုအချိန်ကြီးမှာ ကျားသားရေက ဘာလုပ်မလို့ လိုမှာလဲ" ကျောက်ယဲ့လန်က အစေခံများကို အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာလေ" ယန်မျင်ထျင်က တစ်ဖက်သို့ လှည့်ပြီး သွားယူရန် ပြင်သည်။
"မင်း ဒီမှာ စောင့်နေ၊ ငါ သွားယူခဲ့မယ်" ကျောက်ယဲ့လန်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် တစ်ယောက်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးမှ ကျားသားရေယူရန် ပြန်ရောက်သွားခဲ့၏။ သူ ထွက်ခွာသွားတော့မည့်အခိုက်မှာပင် ကူတွဲခံထားရသည့် ကျောက်ရွှမ်းနှင့် တိုးရာ မေးကြည့်လိုက်မိသည်။ "အရှင်မင်းကြီးလည်း ဒဏ်ရာရထားတာပါလား"
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါ..." ကျောက်ရွှမ်း စကားပြော၍ မဆုံးခင်၌ပင် ကျောက်ယဲ့လန်မှာ ကျားသားရေကို ယူလျက် ထွက်ခွာသွားတော့၏။ "......"
ဗိုလ်ချုပ်စံအိမ်သို့ ရောက်ပြီးသည့်နောက် များမကြာမီမှာပင် နန်းတွင်းသမားတော် ရောက်လာကာ နန်းတွင်းမှ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတချို့လည်း ပါလာခဲ့သည်။ သမားတော်က ယန်မျင်ထျင်၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးပြီးသည့်အခါ ညွှန်ကြားချက်တချို့ပေးပြီးသည်နှင့် ထွက်သွားတော့သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် အပေါ်ယံဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်၍ ခဏနားပြီးသည်နှင့် ပြန်လည်သက်သာသွားပေလိမ့်မည်။
ကျောက်ယဲ့လန်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားဆဲ။ သူ အဝတ်အစားလဲကာ ယန်မျင်ထျင်ကို အိပ်ရာဆီသို့ တွဲခေါ်သွားပြီးနောက် သူ့ဒဏ်ရာများကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ခြစ်မိရုံလောက်လေးပဲ" ယန်မျင်ထျင်က သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။
"နားလိုက်တော့၊ မင်း ဒီနေ့ တော်တော်ပင်ပန်းခဲ့တာ" ကျောက်ယဲ့လန်က ဆိုလာသည်။
YOU ARE READING
အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်
Humorမီယမ်မာထရန်စလေးရှင်း Genre - Comedy, Romance, Yaoi Total Ch - 92 Ch + 13 extra အော်သာ - ကုစန်းယွဲ့
