အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 43

(Unicode)

Warning - torture

ဆောင်ကြာမြိုင်ရှိ အနီရောင်ပိတ်ကျဲလိုက်ကာများမှာ အမွှေးနံ့မျိုးစုံ ထုံသင်းနေလျက်။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ညဘက်ကဲ့သို့ ဆူညံနေခြင်းမရှိပေ။ မိန်းကလေးအများစုက အနားယူနေကြဆဲဖြစ်ပြီး အစေခံမိန်းကလေးတချို့နှင့် ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးကသာ စားပွဲဝိုင်းရှိ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သေရည်ငှဲ့ပေးနေကြသည်။

"လီကုန်းဇီက တော်တော်အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။ ကျောက်တာ့ယွမ်လိုမျိုး လူတစ်ယောက်ကိုပါ ရောက်လာအောင် ခေါ်နိုင်တယ်" ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်ခြင်းပင်။

"အမှန်ပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အောင်မြင်ကျော်ကြားမှုက သာမန်မဟုတ်ဘူး" လီယွိချန်းကလည်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ ထိုအမျိုးသမီးက ကျောက်ယဲ့လန်ကို သေရည်ငှဲ့ပေးတော့မည့်အခိုက် သူ ထိုအမျိုးသမီးကို လှမ်းတားလိုက်ရသည်။ "ကျောက်ရှုန်းက သေရည်မသောက်ဘူး။ သူ့ကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လောက် ငှဲ့ပေးလိုက်ပါ"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မမှာ အထူးဧည့်သည်တွေတော်တွေကိုပဲ ဧည့်ခံတဲ့ အကောင်းဆုံးမင်ချန်လုံကျင်လက်ဖက် ရှိပါတယ်" ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက လက်ဖက်ရည်အိုးသစ်တစ်လုံးဖြင့် လဲလိုက်ပြီးနောက် သူ့ထံ ညုတုတုအပြုံးတစ်ခုကို လှစ်ဟပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီယွိချန်း၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ရန် လှမ်းလိုက်ရာ သူ ဆက်တိုက် ရယ်မောကျသွားမိသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ပါးပြင်ထက်တွင် အမာရွတ်သာမရှိပါက အမှန်တကယ် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ယဲ့လန်က သက်သောင့်သက်သာ မဖြစ်သလို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွား၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် လီယွိချန်းက အမြန်ပင် သူ့ကိုယ်နေဟန်ထားကို တည့်မတ်လျက်မိသား။ ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးနှင့် နောက်ပြောင်ကျီစယ်မည့်အစား သူ လေးနက်စွာ မေးကြည့်လိုက်သည်။ "တံခါးတွေ သေချာပိတ်ထားပြီးပြီလား"

"သေချာတာပေါ့ရှင်။ လီကုန်းဇီက တစ်နေရာလုံးကို ငှားထားတာပဲ။ ဘယ်သူမှ မဝင်လာအောင် ကျွန်မတို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်မှ ဝင်မလာစေရပါဘူး" ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်။