အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 90

(Unicode)

စံအိမ်မှာ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခဲ့လေပြီ။ ရှောင်ကောင်းက သမားတော်ကြီးနှစ်ပါးကို သွားပင့်ရန် ယောင်အိမ်တော်သို့ အမြန်ထွက်သွား၍ အိမ်တော်ထိန်းချင်းမှာမူ အကောင်းဆုံးစားသောက်ဖွယ်ရာများကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာပင် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရောက်စီမံနေသည်။

အိမ်တွင်းရော အိမ်ပြင်ပါ သွက်လက်မြူးကြွလျက်ရှိ၏။ ထိုအခါမှ အိမ်တော်ထိန်းချင်းမှာ အပြင်ဘက်တွင် ဧည့်သည်များ စောင့်ဆိုင်းနေသေးသည်ကို သတိရသွားသည်။ သူ တံခါးဆီသို့ ပြေးလာကာ ကောင်းစွာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားကြသည့် မိန်းကလေးများကို ဆိုလိုက်ရသည်။ "သခင်က အခုလောလောဆယ် အရမ်းအလုပ်များနေလို့ပါ။ ပြန်သွားပြီးတော့ သတင်းစောင့်နေတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ အားသွားတဲ့အချိန်မှ မိန်းကလေးတို့ဆီ သူ လာရှာပါလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ချင်းယန်းက မိန်းကလေးများကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သမားတော်နှစ်ယောက်နှင့် ယောင်မုဇစ်က အချိန်ကိုက် ရောက်လာ၏။ အသက်ပင်မရှူနိုင်သေးခင်တွင် ရှောင်ကောင်းနှင့် အိမ်တော်ထိန်းချင်းက သူတို့ကို ခရီးဦးကြိုပြု၍ အိပ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေးသည်။

သူတို့ တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် ကျောက်ယဲ့လန်နှင့် ယန်မျင်ထျင်တို့မှာ အချင်းချင်း နီးကပ်စွာ တိုးဝှေ့ပူးကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ အကြည့်ဖလှယ်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူကမျှ အသံမထွက်ကြပေ။

အိမ်တော်ထိန်းချင်းက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်၏။ သူတို့ မလှုပ်သေးသည်ကို တွေ့သည့်အခါ တံခါးခေါက်လိုက်မိသည်။ ထိုအချိန်မှ ကျောက်ယဲ့လန်မှာ ယန်မျင်ထျင်ကို တံတောင်ဖြင့် ခပ်ဖြည်းဖြည်း တို့လိုက်၍ ယန်မျင်ထျင်က သူတို့ကို မကျေမချမ်းဖြစ်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

သမားတော်နှစ်ယောက်မှာလည်း အားကိုးရာမဲ့ကာ သူ့အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရှေ့တိုးသွားရ၏။ သမားတော်ခေါင်းဆောင်က ပြုံးပြုံးနှင့် ဆိုလာသည်။ "အခြေအနေက မဆိုးပါဘူး။ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်တာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒီလိုကပ်ဘေးဒုက္ခမျိုးကို ရှင်သန်ကျော်လွှားနိုင်ပြီဆိုတော့ နောက်ကျရင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေနဲ့ပဲ ကြုံရတော့မှာပါ။ အခုအချိန်ကစပြီး ကောင်းကောင်းအနားယူပြီးတော့ အားပြန်ဖြည့်ဖို့အတွက် များများစားပေးပါ"