အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 75

(Unicode)

ကျောက်ယဲ့လန် အသေးအမွှားကိစ္စတစ်ခုအကြောင်းကို အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။

သူ ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်က တခြားလူများရှေ့တွင် သူ့အရည်အချင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီးလေပြီ။ မင်းသားတချို့က သူ့အကြောင်းကို သိကာ သိမ်းသွင်းရန်အတွက် လူများလွှတ်ခဲ့ကြ၏။

အဆိုးဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုမှာ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းပင်။ သူ့ကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ခေါ်သွားကြကာ တံခါးပိတ်သွားချိန်တွင် အမွှေးနံ့သာများကို ထွန်းညှိလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် မိန်းမငယ်လေးများတချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့မျက်နှာကို ထိကိုင်ကာ ပိုးဇာလွှာများဖြင့် ကလူမြှူဆွယ်လာခဲ့သည်။

လူအတော်များများက အချစ်၏ အရသာကို တွေ့ကြုံခံစားကြပြီးပြီဖြစ်သည့် အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် သူက မလှုပ်မယှက်ဖြင့်သာ။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိုမိန်းကလေးများကို မည်သူက စေလွှတ်လိုက်သည်ဆိုသည်ကို တွေးဆနေကာ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် မည်သို့ ဖြစ်မည်ကိုသာ တွက်ချက်နေခဲ့မိ၏။ သူ ထိုလူအားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် မထိခိုက်ဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်လား။

မိန်းမလှလေးများက သူ့ကို ဖြားယောင်းရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုအလျှင်းမရှိဘဲ မသုန်မမှုန်ဖြစ်လာသည့် သူ့မျက်နှာထားကိုသာ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လာရကာ ဘေးသို့ နေရခက်စွာ ရှောင်ဖယ်ကုန်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အချိန်မီ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သူက ကျောက်ရွှမ်းပင်။ သူက စနောက်သလို အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောဆိုလာခဲ့၏။ "မင်းက ဘာဖြစ်တာလဲ။ တကယ်ပဲ နည်းနည်းလေးတောင် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘူးလား"

မည်သို့သော တုံ့ပြန်မှုမျိုးကို ပေးရမည်နည်း။

ကျောက်ယဲ့လန်က ထိုမိန်းကလေးများကို စဉ်းတီတုံးပေါ်က ငါးတစ်ကောင်ဟုသာ မြင်သည်။ သို့မဟုတ်လည်း အပေးအယူလုပ်ကြသည့် အရာများအဖြစ်သာ ရှုမြင်၍ ထူးခြားခြင်း မရှိပေ။