အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 17

(Unicode)

ကောင်းထန်မှာ ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့၏။ သစ္စာရှိသော်လည်း ခပ်တုံးတုံးပုံပေါက်သည့် ဤအစေခံက အမှန်တွင် ကိုယ်ခံပညာကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း လူအများစုမှာ သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ပေ။

အလိုလိုသိစိတ်ကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ယန်မျင်ထျင်က ထိုကလေးမှာ အနည်းငယ် ထူးခြားသည်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။

ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ကျောက်ယဲ့လန်မှာ လူတစ်ယောက်က လက်စားချေရန် အချိန်မရွေး ရောက်ရှိလာသည်ကို သိသည့်တိုင်အောင် စိတ်ချလက်ချရှိနေခဲ့သည်။ အပြင်ထွက်သည့်အခါတွင်လည်း အစေခံတစ်ယောက်သာ ခေါ်သွားလေ့ရှိ၏။ သို့သော်လည်း မနေ့က သူအပြင်ထွက်သည့် နှစ်ကြိမ်လုံး ကောင်းထန်မှာ သူနှင့် မလိုက်လာခဲ့ချေ။

ဒုတိယအနေဖြင့် ကျောက်ယဲ့လန်မှာ ဇီဇာကြောင်လှပြီး တခြားအစေခံများအား ဈေးဝယ်ခိုင်း၍ ရသည်ကို ကောင်းထန်အား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားဝယ်ခိုင်းတတ်သည်။ သို့ရာတွင် ကောင်းထန် အပြင်ထွက်သရွေ့ သူက ထိုအချိန်အတွင်း၌ စံအိမ်ထဲ၌သာ နေတတ်ကာ အပြင်သို့ မထွက်ပါပေ။ ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း၏ မူမမှန်သည့် အချက်ကိုတော့ ယန်မျင်ထျင် သဘောမပေါက်နိုင်သေး။ သူ ခြင်းထဲမှ ချယ်ရီသီးများကို နှစ်ကြိမ် လှမ်းနှိုက်ကြည့်သော်လည်း ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ရချေ။

ကောင်းထန်၏ ခြေသံများက တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ့ပါးပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လေးလံလှပေရာ ခွဲခြားနိုင်ရန် ခက်ခဲပေသည်။ သေသေချာချာ လေ့လာအကဲမခတ်ပါက ထိုသူ၏ ကိုယ်ခံပညာ ကောင်းမွန်ခြင်းကို သတိပြုနိုင်ရန် ခဲယဉ်း၏။ ထို့ပြင် ကောင်းထန်တွင် တပ်သားများကဲ့သို့ အသားမာတက်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ယန်မျင်ထျင်မှာ ထိုသူက ကိုယ်ဖော့ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မနေ့ကလည်း ထိုစွမ်းရည်များဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုအချက်အားလုံးက တိုက်ဆိုင်မှုမျှသာဆိုလျှင်ပင် ယန်မျင်ထျင်၏ ခန့်မှန်းမှု မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြရန် နောက်ထပ်အထောက်အထားတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။