အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 60

(Unicode)

စွင်းအိမ်တော်မှာ လိုအပ်သည့် ပရိဘောဂပစ္စည်းများအကုန် ပါဝင်သည့် ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပန်းနံ့သင်းသင်းကို ရှူရှိုက်နိုင်ပြီး အခန်းထဲတွင်လည်း သစ်ခွပန်းအိုးများက အမြောက်အမြားပင်။

ကျောက်ယဲ့လန် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခိုက် လူတစ်ယောက်က သူ့ကို အနောက်မှ ပွေ့ဖက်လာခဲ့၏။ ယန်မျင်ထျင်က သူ့ပခုံးကို နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်၍ ခပ်ဖွဖွ နမ်းလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် စွင်းအိမ်တော်မှ လူများ ရှိသေးရာ ကျောက်ယဲ့လန်က သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်မိသော်လည်း ထိုလူက နည်းနည်းမျှ မရွေ့ပေ။ ထိုအစား တစ်ဖက်သို့ လှည့်လာပြီး သူ့ခေါင်းကို စောင်းကာ ကျောက်ယဲ့လန်၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းရှုပ်လာလေသည်။

တစ်ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် ယန်မျင်ထျင်က သူ့ကို ချီမရင်း ပြတင်းပေါက်နားရှိ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်၏။

ကျောက်ယဲ့လန်က စားပွဲပေါ်တွင် လက်ထောက်လျက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေရင်း မေးကြည့်လာသည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးစွင်းက တစ်ခန်းတည်း ပြင်ပေးထားတာလား"

"အဲဒီလိုမဟုတ်ရင်ရော" ယန်မျင်ထျင်က စားပွဲအစွန်းကို ဖိလိုက်၍ သူ့ပါးပြင်ကို နမ်းရှုပ်ပြီးနောက် သူ့လည်ပင်းဆီ ရောက်သွားသည်။ "ကိုယ်တို့က လက်ထပ်ပြီးသားလေ။ တစ်ခန်းတည်း နေသင့်တာပေါ့။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးစွင်းက လုပ်တတ်ကိုင်တတ်တဲ့လူပဲ"

ကျောက်ယဲ့လန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်၏။ အနည်းငယ် ယားယံသလို ခံစားနေရကာ သူ့ခေါင်းကို အနောက်သို့ မသိမသာ စောင်းလိုက်မိသည်။ ယန်မျင်ထျင်က သူ့လည်စလုတ်ကို အသာကိုက်ခဲလိုက်ရာ သူ့ထံမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းညူသံ ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူ ယန်မျင်ထျင်၏ လက်မောင်းများထဲသို့ ပွေ့ဖက်ခံရကာ ထိုသူ၏ လက်များက သူ့နောက်ကျောသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာရာ သူ့မျက်လုံးများကို အထိတ်တလန့်ဖြင့် ပြန်ဖွင့်လိုက်ရသည်။ သို့နှင့် အနားတွင်ရှိသည့် ပန်းအိုးကို မတော်တဆ တိုက်မိသွားခဲ့သည်။