(Unicode)
ကျောက်ယဲ့လန် အပြင်ထွက်လာခဲ့သည့်အချိန်တွင် ရှောင်ကောင်းက သူ့နောက်မှ အလိုလို လိုက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂူညှောင်ညှောင်ကို သွားရှာမည်ဟု ပြောပြီး ရှောင်ကောင်းကို ပြန်လွှတ်လိုက်၍ သူတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခဲ့၏။
ဟုံရှို့ဆောင်သို့ ပွင့်လင်းစွာ သွားမည့်အစား သူတို့ဆက်သွယ်ကြရန်အတွက်အသုံးပြုသည့် အိမ်အသေးလေးထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ရင်း မြေအောက်ဥမင်ကို ဖြတ်ကာ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။
ခေတ္တကြာပြီးနောက် တံခါးပွင့်လာပြီး ပခုံးများဖော်လျက် အဝတ်ပါးလေးတစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဂူညှောင်ညှောင်က သမ်းဝေလျက် တံခါးဝတွင် လာရပ်သည်။ "မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ကို ချက်ချင်း လာပြေးတွေ့တယ်ဆိုတာ သိပ်တော့ မသင့်တော်ဘူးမလား"
ကျောက်ယဲ့လန်က အခန်းတွင်းသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။
"အထဲဝင်လေ။ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး" ကျောက်ယဲ့လန် အထဲဝင်သွားသည်ကို စောင့်နေလိုက်ပြီးမှ ဂူညှောင်ညှောင်က လျှို့ဝှက်တံခါးကို ပိတ်ကာ အနားရှိ အစေခံများကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ သူ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာ၍ လက်ဖက်ရည်ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီးနောက် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းလိုက်၏။
"လနဲ့ချီမတွေ့ရသေးပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာသေးတာပဲ။ နင့်ရဲ့ကံက ကောင်းလာပြီထင်တယ်"
ကျောက်ယဲ့လန်က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး အမွှေးနံ့သာအိတ်တစ်အိတ်နှင့် ပုလဲဆံထိုးတစ်ခုကို ယူထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။
"တစ်ခုခု ဝယ်လာပေးရကောင်းမှန်းတော့ သိသေးတယ်ပေါ့။ အင်း၊ ဒါဆိုရင် ငါလည်း မယဉ်ကျေးနေတော့ဘူးနော်" ဂူညှောင်ညှောင်က ပြုံးရင်း ထိုင်ချလိုက်၍ ဆံထိုးကို ကောက်ယူကာ တစ်ခဏမျှ ကြည့်နေပြီး။ "ကြည့်ရတာ ဆန်းသားပဲ။ နင်က မိန်းကလေးတွေရဲ့ အကြိုက်ကို ဒီလောက်သိတယ်လား"
"လမ်းကြုံလို့"
ယင်ဖျင်လုက ထိုဆံထိုးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမှန်း တွေ့ကာ ထိုမိန်းကလေး၌လည်း ငွေပြတ်နေမှန်း တွေ့သည်နှင့် ယန်မျင်ထျင်ကို သူ့အတွက် ဝယ်ခိုင်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခုပါ ထပ်ဝယ်ခဲ့လိုက်ခြင်းပင်။
YOU ARE READING
အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်
Humorမီယမ်မာထရန်စလေးရှင်း Genre - Comedy, Romance, Yaoi Total Ch - 92 Ch + 13 extra အော်သာ - ကုစန်းယွဲ့
