အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 62

(Unicode)

ကျောက်ယဲ့လန်မှာ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အလွန်အလုပ်များခဲ့ရာ နားချိန်ပင် မရချေ။ ပထမဦးစွာ ပြည်သူများအား ရေကို ချွေတာသုံးစွဲရန်၊ သင့်တော်စွာ သိမ်းဆည်းထားရန်နှင့် အထိတ်တလန့်မဖြစ်ဘဲ အလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် အသိပေးစာ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒုက္ခသည်များကို မမောင်းထုတ်ဘဲ သူတို့ကို ခိုလှုံရာစခန်းသို့ လမ်းပြပေးရန် အကြံပြုခဲ့၏။

ဒုက္ခသည်စခန်းများက နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးမပြုခဲ့ရပေ။ သို့ဖြစ်၍ ကျောက်ယဲ့လန်မှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်အတွက် အုပ်ချုပ်ရေးရုံးမှ တပ်သားများနှင့် အရာရှိများကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။ စိမ့်စမ်းရေကိုလည်း ရေသိုလှောင်ရန် လမ်းလွှဲစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရေရင်းမြစ်များကို လေ့လာရန် လူများစေလွှတ်ခဲ့သေးသည်။

ထို့နောက် ရှောင်ကောင်းကိုလည်း အပြင်သို့ လွှတ်လိုက်၏။ "ခွောင်းရှန့်က နှေးတော့ အနားက ဒေသတွေလောက်ပဲ စစ်ဆေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေကို တိတိကျကျ စုံစမ်းနိုင်ဖို့ဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က ဒီထက် ဝေးဝေးအထိ သွားကြည့်ဖို့လိုတယ်။ မင်း ချွီကျိုးနဲ့ လုံကျိုးကို သွားပြီး မိုးခေါင်တဲ့ဘေးကြုံနေရလားဆိုတာ သွားစစ်ဆေးကြည့်။ မင်း တွေ့တယ်ဆိုရင်တော့ ချက်ချင်း နီးစပ်ရာအုပ်ချုပ်ရေးရုံးဆီ သတင်းသွားပို့။ ဒုက္ခသည်တွေကို လက်ခံထားဖို့ ပြောပြီးတာနဲ့ သူတို့ကို အဆင်ပြေအောင် နေရာချပေးဖို့ပါ သေချာပြောခဲ့"

တစ်ရက်ကြာပြီးသည့်အခါ ခွောင်းရှန့်က အနီးဆုံးကင်းထောက်အဖွဲ့ဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်။ နေလောင်ခံရခြင်းကြောင့် သူ့အသားအရောင်က မည်းနက်နေ၍ ထိုင်ချလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ့ခြေထောက်များက တုန်ယင်နေဆဲ။ သူ့မျက်နှာထားကမူ တင်းမာနေသည့်နှယ်။

"အခြေအနေမကောင်းတော့ပါဘူး။ ဒီဒေသတစ်ဝိုက်က ကောက်ပဲသီးနှံတွေအကုန်လုံးလည်း ခြောက်သွေ့ပြီး အစွန်အဖျားကျတဲ့ ရွာတွေမှာဆို လူက နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားကြမှန်းလည်း မသိရပါဘူး"