အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 91 (Epilogue)

(Unicode)

ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာခဲ့ရာ အပေါ်ဝတ်ရုံအထူကြီးများ ဝတ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယခုအခါ လူများမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ချောင်ချောင်ချိချိရှိသည့် အဝတ်အစားများကို ပိုနှစ်သက်လာခဲ့ကာ နူးညံ့ပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိ၍ လေဝင်လေထွက်ကောင်းသည့် အဝတ်အထည်များကို အပြေးအလွှား ဝယ်ယူလာခြင်းကြောင့် လီယွိချန်း၏ ကျောင်းနန်ပိုးထည်ဆိုင်မှာ စီးပွားရေးပြန်လည်ဖြစ်ထွန်းလာသည်။

ညနေခင်းတွင် ယင်ဖျင်လုက တော်ဝင်စာပေဌာနမှ ပြန်ရောက်လာမည့် ကျောက်ယဲ့လန်နှင့် တွေ့ရန် အချိန်ကိုက်၍ စံအိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့၏။ သူ ကျောက်ယဲ့လန်နှင့် ငွေစာရင်းများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် လာခဲ့ရခြင်းပင်။

သူတို့နှစ်ယောက် စာကြည့်ခန်းထဲ၌ စီးပွားရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးနေကြချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌မူ အလွန်တရာ လှုပ်ရှားသက်ဝင်လျက်ရှိသည်။ ဇော်ရန်နှင့် ခေါ်ဆွေးကျောင်းက ခြံဝင်းထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာယှဉ်ပြိုင်နေကြ၏။

ယန်မျင်ထျင်က ပက်လက်ကုလားထိုင်တွင် လှဲ၍ သူတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ လက်ထဲတွင်လည်း စပျစ်သီးတစ်ခိုင် ရှိနေကာ ရံဖန်ရံခါ အကြံဉာဏ်များပေးရင်း ထင်ရှားစွာပင် ထိုတိုက်ပွဲကို အတော်လေး သဘောကျနေသည်။

ယန်မျင်ထျင်၏ ပြောစကားအရဆိုလျှင် စံအိမ်ထဲ၌ပင် တစ်နေကုန် နေရခြင်းက ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာကောင်းလွန်း၍ ရူးသွားလိမ့်ပေမည်။

အစက ကျောက်ယဲ့လန်မှာ မဒမ်ချင်းကို ခေါ်၍ သူနှင့် အဖော်လုပ်စကားပြောခိုင်းသော်လည်း ထိုအဒေါ်ကြီးမှာ အတင်းအဖျင်းကြိုက်လွန်းသောကြောင့် ယန်မျင်ထျင်ကိုပင် လမ်းလွဲသွားစေလုနီးပါး။ ကျောက်ယဲ့လန်လည်း ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ သူ့ကို အနောက်ခြံသို့ ပြန်ပို့လိုက်ကာ ထိုအစား ပုံပြောသူတစ်ယောက်ကို စံအိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်ယွင်က ချောင်ပန်တောင်စောင်းမှ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြေးလိုက်လွှားလိုက်၊ နောက်ဆုတ်လိုက်လုပ်နေသည့် အကြောင်း(1) ကို ပုံပြောပြသူက ခုနှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောပြပြီးနောက်တွင် ယန်မျင်ထျင်မှာ အထင်မကြီးဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူက ပုံပြောပြသူ၏ တူကို ယူ၍ စားပွဲပေါ်တွင် ရိုက်လိုက်ကာ သူ့အကြောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မရပ်မနား စပြောလေတော့သည်။