အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 83

(Unicode)

ယန်မျင်ထျင်မှာ စံအိမ်သို့ အရင်ပြန်သွားပြီးနောက် ချီရှားဓားကို ယူကာ ဘိုးဘေးခန်းမဆောင်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် အမွှေးနံ့သာ ထွန်းညှိလိုက်ပြီးမှ ဓားနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်နန်းတော်သို့ သူ့လူများနှင့်အတူ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ခေါ်ဆွေးကျောင်းနှင့် ကျန်လူများက မရှိတော့ပေ။ အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေသည့် အစေခံများသာ နန်းတော်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို သူ မေးကြည့်လိုက်၏။ "ကျောက်ရွှိက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ"

"သူ...သူက ထွက်ပြေးသွားပါပြီ" အစေခံက တုန်ယင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "အခုလေးတင်ပဲ ဝတ်စုံနက်နဲ့ လူတစ်စုပေါ်လာပြီး တပ်သားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်းကနေ သူ့ကို တိတ်တိတ်လေး ခေါ်ထုတ်သွားတာပါ"

ယန်မျင်ထျင်က ထပ်ရှာကြည့်လိုက်သေးသည်။ ခေါ်ဆွေးကျောင်းနှင့် ကျန်လူများနှင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူများရှိလိမ့်မည်သာ။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် တောင်အောက်သို့ ဆင်းရာလမ်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် ရုပ်အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ ထိုအလောင်းများမှ မျက်နှာဖုံးကို ဖြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အဝတ်အစားများနှင့် အသုံးအဆောင်များအရ နန်ကျောင်းမှ ဖြစ်နေသည်မှာ အထင်အရှား။ သူတို့မျက်နှာများက မည်းနက်နေပြီဖြစ်၍ အဆိပ်မျိုခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

တစ်ခဏမျှအကြာတွင် အချက်ပြမီးရှူးကြောင့် မိုးကောင်းကင်၌ သူတို့၏ အချက်ပြမြားပုံစံပေါ်လာသည်။ သူ ချက်ချင်း ထိုနေရာသို့ ကမန်းကတန်း သွားရောက်ခဲ့ရာ ခေါ်ဆွေးကျောင်းနှင့် ကျန်လူများကို မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်၊ အဲဒီအုပ်စုက အဆိပ်ငွေ့တွေ၊ အဆိပ်မြားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး လွတ်မြောက်သွားကြပါပြီ" ခေါ်ဆွေးကျောင်းက အပြစ်ရှိဟန် ဆိုလာ၏။

"ဘယ်ဘက်ကို ပြေးသွားကြတာလဲ"

"သူတို့က ဉာဏ်တော့ကောင်းကြတယ်။ ဘက်ပေါင်းစုံကို ပြေးသွားကြတာပါ။ သူတို့နောက်လိုက်ဖို့ လူတွေလွှတ်လိုက်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ လူအင်အားမလုံလောက်တော့ သူတို့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်မိပါတယ်" ခေါ်ဆွေးကျောင်းက ဆက်ပြောလာသည်။