အီဗယ်လ်စတားဂျန်နရယ်

Chapter 48

(Unicode)

ယန်မျင်ထျင် ယခင်က မွေးနေ့ပွဲများကို ကျင်းပလေ့မရှိပေ။ သူ့ဘဝ၏ အချိန်အများစုကို နယ်စပ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ရရာ မွေးနေ့ပွဲကျင်းပရန် သူ စိတ်မဝင်စားနိုင်ချေ။ ထို့ပြင် သူ့ဆွေမျိုးများလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဆုံးပါးသွားခဲ့ချိန်မှစပြီး မွေးနေ့ဟူသည့် အရာကို သူ မစောင့်စားမိတော့။ အတူဆင်နွှဲသည့် မိသားစုဝင်မရှိသည့်အခါ ထိုနေ့၏ အရေးပါမှုသည်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ထိုအစား ဂြိုလ်ဆိုးဆိုသည့် အမည်နာမကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့ကာ ဤလောကကြီးတွင် သူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို သတိပေးနေသယောင်။

သို့သော်လည်း ဤနှစ်က မတူပေ။

ယခုအခါတွင် သူ့ဘေး၌ လက်ထပ်မှုဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည့် လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့ပြီ။ အမည်အားဖြင့် သူတို့က တစ်သားတည်းဖြစ်နေကြကာ ယခုအချိန်တွင် သူနှင့် အနီးကပ်ဆုံးအဖော်လည်း ဖြစ်၏။

ကျောက်ယဲ့လန်နှင့် ပတ်သက်သည့် အတွေးများက မည်သည့်အချိန်တွင် စပြောင်းလဲခဲ့မှန်း သူ အသေအချာ မပြောနိုင်ချေ။

အစက တစ်ဖက်လူမှာ လမ်းထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည့် ကောလာဟလများနှင့် မတူသည်ကို သတိထားခဲ့မိသော်လည်း သူ အလွယ်တကူ စိတ်မလျှော့ခဲ့မိပေ။ တစ်ဖက်လူကို စောင့်ကြည့်ရင်း ပြုမူဆက်ဆံနေရင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ထိုသူကို သူ စိတ်ဝင်စားလာခြင်းပင်။

ကျောက်ယဲ့လန်က အပေါ်ယံတွင် အေးတိအေးစက်နိုင်ကာ နှလုံးသားမဲ့သည့်ဟန်ထင်ရသော်ငြား သူ တကယ်ဒေါသထွက်လာသည့်အခါ အနောက်ခြံရှိ ကြက်များကိုသာ ဒေါသပုံချတတ်သည်။ ယုန်ကိုလည်း သူ စိတ်မဝင်စားသည့်ပုံရှိသည့်တိုင် ယုန်ခေါင်းနှပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက် ချက်ချင်း သွားစစ်ဆေးတော့သည်။

ကြင်နာသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း အလေးအနက်ဖြစ်လာသည့်အခါတွင် ယမမင်းကဲ့သို့လည်း ကြောက်စရာကောင်းသေး၏။ ဆောင်ကြာမြိုင်ထဲတွင် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရှိရာ ယန်မျင်ထျင်၏ စိတ်ထဲ၌ ရှင်းလင်းစွာ စွဲကျန်ရစ်နေဆဲ။