Οδεύοντας προς την τρίτη Ιουνίου [Ολοκληρωμένο]

Κεφάλαιο 69

                                     Ηλέκτρα              

Εναπόθεσα την Ηχώ απαλά στην κρύα πέτρα. Το σώμα της ήταν τόσο παγωμένο όσο και αυτή. Η ενέργεια της είχε κυλήσει μέσα μου σαν κύμα... Κράτησα αυτή την ζεστασιά ώστε να την θυμάμαι για πάντα και την αποχαιρέτησα ορίστηκα. Το σπαθί του Ορέστη μετέτρεψε τον εαυτό του στην αρχική του μορφή και με πλησίασε. Την ίδια στιγμή η πόρτα που είχε χαθεί μαζί με τον Ορέστη εμφανίστηκε και άνοιξε απότομα. Σύννεφα ομίχλης διοχετευόντουσαν προς τα έξω σταθερά. Μια σκιά κρατώντας κάτι στα χέρια της άρχισε να διαφαίνεται

Στάθηκα όρθια και περίμενα

Το κάτι ήταν ένα σώμα

Η σκιά το κρατούσε ευλαβικά στην αγκαλιά της, ακίνητο σαν νεκρό

Περπατούσε αργά

Έφτασε απέναντι μου και κατέβασε την κουκούλα

Το φίδι δίπλα μου έτρεξε πάνω του και διπλώθηκε στο πόδι της σκιάς χαρούμενο που επέστρεψε στον αφέντη του!

   «Τι συνέβη;» ρώτησα
   «Η αυτοκρατορία πείραξε τον αδελφό μου... Έστρεψε το τελευταίο μέλος της οικογένειας μου εναντίον μου...» είπε με τρεμάμενη φωνή έτοιμη να σπάσει
   «Είναι νεκρός;»
   «Δεν ξέρω... Από την αρχή δεν ένιωθα το σώμα του . Μια μεταλλική αράχνη βγήκε από το στόμα του...» ο Ορέστης σταμάτησε, χάιδεψε τα μαλλιά του αδελφού του για μια στιγμή και συνέχισε να μιλάει «Το πάλεψε και το αφαίρεσε μόνος του... Ο καλύτερος όλων μας»

«Απίστευτο» αναφώνησα σιγανά σκεπτόμενη την Ηχώ που βρισκόταν ξαπλωμένη δίπλα μου όμως οι σκέψεις άρχισαν να φεύγουν! Μια νέα αλυσίδα γεγονότων ξεκινούσε... Όλη η εγκατάσταση βυθίστηκε στο σκοτάδι! Το έδαφος άρχισε να τρέμει... Ένιωθα ότι η πυραμίδα έχανε ύψος απότομα!

«Τι στο διάβολο!» Άκουσα τον Ορέστη δίπλα μου να λέει και αμέσως προετοιμαστήκαμε για την πρόσκρουση!!!