ZAKOŃCZONE książka dla beki tak trochę
Wiedziałam,że bez niego nic już nie będzie takie samo.
Nic.
Żaden pokój,żadne miejsce...
Czułam,że sobie nie poradzę.
Czy właśnie na tym polega miłość ?
-Nienawidzę chodzić na zakupy...-zaczął marudzić. -Nie przesadzaj. Adrian wybrał mi jeszcze gorzej niż się spodziewałam.
Cudownie.
Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.
-Jak menel.-powiedziałam. -Teraz chociaż nikt się nie spojrzy. -Nie bądź taki zazdrosny. -Nie jestem,bo i tak jesteś moja. -Jesteś,bo jak ktoś się spojrzy to jesteś zły. -Bo jesteś tylko moja i sobie nie życzę żeby ktoś się kurwa patrzył,dociera do ciebie ?-podniósł głos. -Spokojnie. -Teraz jedziemy tam gdzie ja chce,do moich znajomych pójdziemy. -Pojebało ci się we łbie ?-spytałam. -Nie,przecież lubisz moich znajomych,a tych akurat nie znasz jeszcze. Wsadził mnie do auta i zapiął pasy. Szymona wsadził do tyłu. Po 40 minutach byliśmy pod domem mojego taty. -Mieli być twoi znajomi,a nie mój ojciec. -A z Szymonem co zrobisz ? Westchnęłam tylko. Adrian wyszedł z auta i dał Szymona mojemu tacie z dupy. Pev.Adrian -Jutro po niego przyjedziemy.-powiedziałem. -Okej...-powiedział wzdychając. Wróciłem do auta,Aniela była już w złym humorze. -Popraw tą minę bo to nie koniec świata. -Zostaw mnie. -W lesie ?-spytałem. Nie odpowiedziała mi. Dojechałem do domu moich znajomych. Pociągnąłem Anielę i zapukałem. Odrazu otworzył Piotrek. -Co cię sprowadza ?-spytał zdziwiony. -Chlanie.-uśmiechnęłam się. -W takim razie zapraszam. -A to twoja dziewczyna czy kto ?-zebrał się już ich cały tłum. -Tak.-odpowiedziała Aniela. -Co ty pierdolisz ? Jesteśmy przyjaciółmi. -O wiesz co ? Zapomniałam,że jestem z kimś już umówiona. -Gdzie i z kim ?-byłem już zazdrosny. -Przyjaciele.-przeliterowała mi i wyszła trzaskając drzwiami. Pev.Aniela Zamówiłam taksówkę,ale po chwili zobaczyłam wybiegającego za mną Adriana. -To nauczka za ten zły humor. -Pierdol się. -Aniela... -Zostaw mnie,idź się nachlaj bo to ci wychodzi najlepiej. Wsiadłam do taksówki i pojechałam do domu taty po Szymona. Adrian cały czas do mnie pisał : Przepraszam kurwa Nie chciałem Ja : Trzeba było myśleć wcześniej. Adrian : Nachlam się i nie wrócę zobaczysz. Ja : Ale mnie to wzrusza,że wcale. Adrian : Tak ci właśnie zależy. Ja : Teraz już przestaje po tym co odwalasz.
Co ty kurwa pierdolisz Aniela,przecież nadal w chuj ci na nim zależy i nie zostawisz go nawet jak zrobi ci najgorsze gówno. Adrian : Fajnie wiedzieć. Pev.Adrian Kończyłem wypijać żubrówkę gdy nagle Piotrek wyrwał mi butelkę. -Adrian,dość. -Nie mam już gdzie wrócić,ta laska to całe moje życie...-powiedziałem już schlanym głosem. -Przesadziłeś trochę,ukrywając to,że jesteście razem... -Teraz już jej nie zależy... -Zależy,widać było ten ból w oczach jak jej to mówiłeś. -Boje się,że zabroni mi widywać się z Szymonem...-powiedziałem. -Kto to Szymon ?-spytał Piotrek. -Moje szczęście...-powiedziałem-Mój syn...-dodałem szeptem. -Jeżeli nie chcesz żeby ci zabroniła kontaktu z nim musisz się ogarnąć,walczyć o nich,nawet gdyby wszystko się pieprzyło,bo w tym momencie tracisz najważniejsze osoby w twoim życiu.-powiedział. -Daj mi wódkę.-powiedziałem. -Nie,jedziesz do domu. -Nieee, nie jadę do żadnego domu. Zacząłem się szarpać. -Wsiadaj.-powiedział. -Nieeee-krzyczałem. Wciągnął mnie do auta i zamknął drzwi. -Gdzie masz kluczyki ?-spytał. -W kieszeni... Zaczął mi grzebać po wszystkich kieszeniach,jakbym mu coś ukradł jebany. Uchlałem się tak,że nie wiedziałem nawet gdzie jestem. -Czyje to auto ?-spytałem. -Twoje. -A gdzie jest Aniela ? -Gdzie mieszkasz ?-spytał. -Nie pamiętam. Zabrał mi telefon. Pev.Piotrek Zadzwoniłem do Anieli o której mówił. -Gdzie mam ci dostarczyć scalanego Adriana ?-spytałem. -Zostaw pod drzwiami,nie obchodzi mnie to,niech zmoknie. -Pod które drzwi ? -Ten jeden duży dom na wypizdowiu nad morzem,nie dzwoń do mnie. Rozłączyła się. Zawiozłem Adriana na jego wypizdowie i zostawiłem pod drzwiami tak jak mi kazała. -Trzymaj się stary,ogarnij się i pamiętaj,nic się samo nie zrobi,musisz walczyć. Samochód zaparkowałem mu pod domem. Zamówiłem sobie taksówkę,a po chwili pojechałem. Pev.Adrian Mokłem na deszczu. Próbowałem się podnieść,ale było za trudno. Napisałem do Anieli : wpuść mnie Aniela : Nie. Wszystko straciłem,ktoś mnie zamorduje pod tym domem. Pev.Aniela Włączyłam muzykę,tak aby nie obudzić Szymona. Wyjrzałam przez okno. Na chodniku leżał Adrian. Było mi go szkoda,ale go nie wpuściłam. Otworzyłam okno i podkręciłam muzykę. (SB Maffija-Twerk) Zasnęłam lecz po kilku godzinach budząc się postanowiłam wpuścić przemokniętego Adriana. -Adrian...-powiedziałam cicho. Nie odpowiadał. -Żyjesz ?-spytałam podchodząc do niego. -Do domu...-powiedział niewyraźnie. -No to się podnieś. -Pomóż... -Nie uniosę Cię. -Daj rękę...-powiedział. Dałam mu rękę,a on się podniósł. Zarzuciłam sobie jego rękę na szyje i wprowadziłam go do domu. -Cicho bo Szymon śpi...-powiedziałam pomagając mu zdjąć buty. -Ooo moje szczęście...-powiedział. -Co ?-spytałam. -Szymuś...-strasznie przedłużał. -Idź się przebierz. -Pomożesz mi ?-spytał. -Aż tak jesteś zchlany ? -Nie,ale odrazu jak się rozbiorę to się kładę na łóżeczko i przytulę się do Ciebie. -Do przyjaciółki ?-spytałam. -Że co ? Jesteś moją żoną.-język mu się plątał. -Jeszcze pare godzin temu byłam przyjaciółką,w takim razie kim jestem ?-spytałam. -Moim skarbem. -Dawaj,wchodź.-podałam mu rękę i razem weszliśmy po schodach. Posadziłam go na łóżko i zaczęłam zdejmować mokre ubrania. Ubrałam go w szare dresy i czarną koszulkę oraz białe skarpetki. -Już. -Ziiimnoooo...-trząsł się z zimna. Usiadłam obok i go przytuliłam. -Cieplej ?-spytałam. -Może trochę... -Połóż się pod kołdrę. -Nadal mnie kochasz ?-spytał nagle. -Jak widzisz,jak myślisz ? -Myśle,że skoro mnie wpuściłaś to jednak kochasz. -To trudne... -Mimo to,że czasem jestem dość nieznośny zawsze będziesz moją małą-pocałował mnie w usta. Przytuliłam go i okryłam kołdrą. -Ciepło już ? -Tak,ale pamiętaj,że zrobię wszystko żebyś już nigdy nie musiała przeze mnie płakać,tylko żebyś się uśmiechała. -Dobra,cicho już...idź spać.