Fırtına

49.Bölüm

O keskin acı ... Karnımda hissettiğim keskin acı öyle fazlaydı , öyle yakıcıydı ki insan nefes almayı bile unuturdu . Çok acıydı , acıtıyordu ama Ömer kadar değil . Bir el silah sesinden sonra başıma koşan Ömer 'in gözlerinde bariz kendini belli eden endişe daha acıydı . Onun bana değer vermediğini bilsem de değer veriyormuş gibi aldığım yaradan korkması çok daha acıydı .

Görüntü arada bulanıklaşsa da Ömer 'in Hakan'ı vurduğunu anlamıştım , Hakan 'ın cebinden çıkarttığı telefonla kısa bir görüşmesi yaptıktan sonra yanıma koşmuştu.

Oturur pozisyonda durmama rağmen gittikçe gücümün çekildiğini ve yatay pozisyona doğru kaydığımı fark edebiliyordum .

Gücümün gittikçe bedenimi terk ettiğini hissediyordum .

Ömer 'in başımı kaldırması ve dizine yaslamasıyla yüzümü buruşturdurdum . Parmağımı kıpırdatsam canım yanacaktı sanki , bütün vücudum acının etkisi altına girmişti  .

"Sakın kapatma gözlerini !" dedikten sonra hırkasını çıkarttı ve yarama bastırdı . Acıyla hıçkırırken sarsılarak ağlamaya başladım . Duygularım da vücudumda olduğu gibi kontrolden çıkmıştı sanki .

"Özür dilerim ." diyen sert sesini  "Çok özür dilerim ." diye fısıltı halinde ki buram buram acı kokan sesi takip etti .

Parmaklarını yüzümde hissedebiliyordum . Boşta kalan eliyle yüzümü okşuyordu . "Şimdi yardım gelecek . Sakin ol güzelim ."

Ne derse desin , ne söylerse söylesin ağlamam durmayacaktı . Sadece karnımda ki yaraya ağladığımı düşünüyorsa yanılıyordu . Yaşadığım her şey , her kırgınlığım toplanıp katlanmış ve göz yaşlarımla akmaya başlamıştı sanki.

Hıçkırıklarım çoğalırken "Sen ," dedim . Söylediklerim hıçkırıklarımın arasında zor anlaşılsa da umrumda bile değildi . "Beni umursuyormuş gibi davranmayı kes artık ."

"Umrumdasın işte gerizekalı !" diye bağırmasıyla sanki mümkünmüş gibi ağlamam şiddetlendi. "Saçma sapan konuşup nefesini harcama ." dediğindeyse ses daha sakindi.

Elleri saçlarımı okşadığında derin bir nefes aldım . "Korkuyorum."

"Korkma , iyi olacaksın ."

Gözlerimi kapatmamla , hızla beni sarstı ve acıyla çığlık atmam bir oldu . "Uyuma ! Gerekirse acıdan kıvran ama sakın uyuma . Benim için uyuma kızıl kafa ." Sesinin kontrollü olması bana güven veriyordu, o her zaman kontrollüydü .

Bıçağın tenimi delip geçmesi takip edemeyeceğim kadar kısa sürede olmuştu . Bir anda öyle keskin bir acı hissetmiştim ki nefesimin de yok olduğunu zannetmiştim . Hakan saniyeler içerisinde bıçağı sertçe karnımdan çıkarttığındaysa gerçekten nefesim kesildi . Öyle bir acıydı , öyle kötüydü ki anlatamazdım .

Gözlerim kapatma isteğim güçlenirken , derin bir nefes aldım . "Uykum geliyor."

"Uyuma . Eğer uyursan uyandığında karşında hiç iç açıcı bir Ömer William İplikçi bulmazsın ." diye otoriter ses tonunu , çok kısık sesli bir yalvarış takip etti . "Lütfen,"

Hafifçe gülmeye çalıştım . Dudaklarımın kıvrılması bile çok zor geliyordu . "Uyumam ."

"Aferin güzelime ." dedi küçük bir tebessümle . Gözleri eskisi gibi acı dolu bakmasa da , ifadesizliği büyük ölçüde sarsılmıştı ; her şeyden önce çok şaşkın olduğunu da hissedebiliyordum .