Fırtına

67.Bölüm

Gözlerimi açtığımda ilk önce nerede olduğumu algılayamasam da Ömer 'i , daha doğrusu sırtını ve saçlarını görmemle dün gecenin anılarını hatırlarken elimde olmadan gülümsedim.

Ömer yüz üstü yatıyordu ve kafasını camdan tarafa çevrilmişti . Benim başımsa onun sırtındaydı. Hafifçe doğrulurken gözlerinin kapalı olduğunu görüp kıkırdadım ve tekrar sırtına yattım .

Şu an Ömer William İplikçi 'nin sırtında yatıyordum , bir zamanlar gülümsemeye bile korktuğum adamın sırtında . Herkese karşı duvarları olan , o ulaşılması zor adamın sırtında . Muhteşem bir adamın sırtında.

Dayanamayıp sırtının en uç noktasına doğru dudaklarımı kaydırdığımda derin bir nefes aldım . Sırtı çok güzeldi ve uyurken yastığa sarıldığı için kasları gerilmişti . Belinin başladığı yerden itibaren omurgası hizzasında sırtına öpücükler kondurarak boynuna kadar çıktım .

"Daha fazla devam edersen kendini altımda bulursun." Uykulu mırıltısına karşı sıçrarken hafifçe gülümsedim ve bir kez daha öptüm . Tam o anda onun gerçekten beni altına alması bir oldu . Uykulu gözleri gözlerimi bulduğunda hafifçe güldü ve dudaklarını dudaklarıma bastırdı . Ona hemen karşılık verirken elini çıplak olan sırtımın altına koydu ve beni de kendiyle birlikte dikleştirdi .

Öpücükleri dudaklarımdan boynuma yönelirken dudağımdan çıkan mırıltı gibi sese karşı hafifçe güldü ve tam boynuma acıtacak bir ısırık bıraktı .

Boynumdan aşağıya doğru iniyordu ki kapının çalmasıyla "Siktir ," diye hırlayıp durdu . Başını göğsüme yaslayıp derin derin nefesler alırken , kapının dışından gelen Mert 'in sesine karşı fazlasıyla ağır bir küfür etti ve başını göğsümden çekip ayağa kalktı .

Ayağa kalkınca tamamen çıplak olan bedenini görmemle utançla bakışlarımı kaçırdım . Vücudu gerçekten çok iyiydi . Buna karşı Ömer'in hafifçe güldüğünü duydum ama üzerimdeki örtünün ucuyla oynamaya başlayıp , başımı çevirmedim .

Ömer sadece siyah kotunu ve ayakkabılarını giyip kapıyı açmaya gittiğinde , kapıyı açıp söylediği ilk şey "Senin çalacağın kapıyı sikeyim , yine ne var ?" olunca sırıttım.

"Ece dün çok sinirlendi Ömer ," dedi Mert kendisinde çokta alışık olmadığım ciddi bir tonda . "Beni burada bırakıp , uçakla sabahın köründe geri dönmüş . Elif 'e her boku anlatmış. Dönmemiz lazım ."

Kaşlarımı çattım . Yine mi Elif ? Bir süre Ömer 'den ses gelmedi . En sonunda sıkıntı dolu bir sesle "Elif'in düşüncelerine göre hareket etmeyeceğim . Bu haraketiyle sadece Elif'in ve kendisinin canını yakar." dedi . Soğuk ve gerçekten gergindi sesi .

"Senin canını zaten kimse yakamaz , sadece sıkar ." Mert'in sesi kendinden emin olsa da Ömer 'in cevabı ikimizinde beklemediği gibiydi . "Bende insanım Mert."

Mert sessiz kaldı . Bende onun gibi sessizdim . Ömer'den beklediğim cevap kesinlikle bu değildi . "Annen sana bir şey söyledi mi ?" Mert 'in sorusuna Ömer'in cevabı netti. "Hayır." Bir süre ikiside konuşmadı .

"Sende hazırlan , dönüyorum." Ömer 'in net sözlerine karşı Mert "Tamam kardeşim nasıl istersen." dedi dostane bir sesle ve ardından kapı kapandı .

Ömer yanıma geldiğinde yüzünden bütün keyfinin kaçtığı belli oluyordu . Düz bir ifade vardı. Gözlerinden şu an çok daha başka bir şeyi düşündüğü belli olurken "Hazırlan , dönüyoruz." dedi sesine de soğukluğunu yansıtarak .

Bir an kendimi çok kötü hissetsem de bunu yansıtmamaya çalışarak "Neden ?" diye sordum ama Ömer'in tek cevabı koltuğun yanında yerde duran tişörtünü alıp spor çantasına tıkmak ve daha sonra da yeni bir tişört giymek olunca sıkıntıyla nefesimi bıraktım . Dün geceden sonra böyle davranması kırıcıydı .