Fırtına

57.Bölüm

Boş gözlerle nota bir süre daha baktı . Sonra boş bakışlarını bana çevirdi ve "Ben bu notu yazanı sikerim ." dedi gözlerimin içine bakarak .

Gözlerinde ki boşluk yerini yavaş yavaş öfkeyle doldururken "Hangi pezevenk yazdı lan bunu ?" diye gürlemesiyle sıçradım .

Elinde ki nota kısa bir bakış attıktan sonra gözlerimin içine bakarak notu yırttı . "Elimden kayacakmışsın kızıl kafa ." dedi gülerek ama öfkeyle güldüğünü biliyordum.

"Bok yakalarlar ." diye hırladıktan sonra arabanın kapısını açarak parçalara ayırdığı notu attı ve kapıyı sertçe kapattı.

Korku dolu gözlerime tekrar baktığında gözlerinin içinden adeta lavlar fışkırıyordu sanki. "Niye öyle bakıyorsun?" dedi öfkeyle . "İnandın mı o notta yazılanlara ?"

Dehşete düşmüş bir şekilde ağzımı cevap vermek için açtım ama şaşkınlıktan dolayı tekrar kapattım . Burada bana kızmasını gerektiren şey neydi ?

"Korktun mu Defne ?" dedi gözlerini kısıp , bana tehditkar bir bakış atarken . "Korktuysan gidebilirsin."

Hayretle gözlerim büyürken "Ne ?" dedim anlamsızca . Korkum yerini öfkeye bırakıyordu .

''Ben ne yaptım da bana sinirleniyorsun ?'' diye sesimi yükselttiğimde , öfkeyle soludu . ''Defne , korkmana gerek yok , boş bir tehditten başka bir şey değil bu .''

''Bunun için bana kızmana gerek var mı peki ? Burada tehdit edilen benim , korkmakta da gayet haklıyım bence .''

Kafasını iki yana sallayıp , gözlerini kapattığında bir süre öfkeyle ona baktım ama hemen sonra kafama esen ilk şeyi yapmaya karar verdim ve kapıyı çarparak arabadan indim .

Öfkeyle evden ters istikamete yürürken Ömer 'in arkamdan seslenmesi ve arabanın kapısının açılması sadece birkaç saniyeyi almıştı . ''Defne ! Saçmalama , gel şuraya .''

Ona döndüm ve ''Gelmiyorum !'' diye bağırdım . Bu sırada o da yavaş adımlarla üzerime geliyordu . ''Yeter artık ! Daha dün bana nasıl davranıyorken şimdi nasıl davranıyorsun ? Benim ne suçum var ya? Bence sen tehditten korktun , o yüzden bütün bu öfken !''

Birkaç adımda aramızda ki mesafeyi kapattı ve beni kolumdan tutarak arabaya götürmeye başladı . ''Bırak kolumu ! Öküz ! Önce ağzıma sıç , sonra da peşinden sürükle ! Yeter artık !''

Ömer konuşmama dudaklarını dudaklarıma bastırarak son verdiğinde şaşkınlıktan gözlerim büyümüş bir şekilde ona bakıyordum . Onunda gözleri açıktı ama gözlerinde saf bir öfke vardı . Geri çekilmeden önce alt dudağımı canımı acıtacak şekilde ısırdı ve ''Bence de yeter .'' diye hırladıktan sonra arabanın kapısını açtı .

Ben hala şok olmuş bir şekilde ona bakarken , başıyla arabaya binmem için işaret verdi . Hala inatla ona bakmaya devam edinceyse ''Sabrım taşmak üzere .'' dedi üzerine bastırarak .

Öfkeyle nefesimi bıraktıktan sonra arabaya bindim ve kollarımı göğsümde birleştirdim . Şu an istediğim tek şey Ömer 'i tekmelemekti . Ömer kapımı sertçe kapattığında ''Hayvan !'' diye bağırsam da bir tepki vermedi ama duyduğundan eminim . Kendi yerine geçtikten sonra yine sert bir şekilde kapısını kapattı ve arabayı çalıştırdı . Gaza basmasıyla araba fırlarken , öfkeyle kemerimi taktım .

''Çocuk gibisin .'' dedi boş bir sesle . ''Hiçbir boktan anlamıyorsun .'' Bakışlarımı cama çevirdim ve yolu izlemeye başladım . Ona cevap vermeyecektim çünkü gerçekten bende öfkeliydim .

''Bir de şu konuşmama gibi aptal bir huyun var . Hemen küsüyorsun , cidden çocuksun sen .''

Söylediklerine yine cevap vermedim . Sabredecek ve susacaktım .