𝑴𝑶𝑳𝑻

part67: The monster inside me

#پارت_67

عنوان پارت: "هیولای درون من "

تهیونگ بی توجه به سوبین که نگران و وحشت زده بنظر می‌رسید به آرومی زخم بازوش رو چک کرد و بعد با رضایت سر تکون داد:

_کارت خوب بود؛ دوباره!

سوبین برای چند لحظه با ناباوری به مرد که در کمال خونسردی دوباره گارد گرفته بود خیره موند و بعد تلاش کرد با دم و بازدم عمیقی تمرکزش رو برگردونه.
اگر این مرد چندتا زخم میخواست پس سوبین تلاش میکرد تا اونها رو بهش بده!
خنجر رو بین مشتش چرخوند و به آرومی خیره به چشم های مصمم تهیونگ گارد گرفت.
دوباره چند تلاش بی نتیجه انجام داد و درست مثل دفعه قبلی تهیونگ در برابر یکی از ضرباتش دفاعی انجام نداد!
تیغه خنجر به راحتی یک خط از زیر سینه راست تا روی سینه چپش کشید و سوبین بی وقفه حرکت بعدیش رو انجام داد؛ اینبار ته اگرچه که به قصد دفاع از خودش حرکت کرد اما بازهم حرکت سوبین چنان سریع و ماهرانه انجام شد که یک زخم کوچیک و فوق ظریف درست بالای ابروی راست پسر به جا گذاشت.
قطره خون به سرعت به ابروش رسید و تهیونگ دست بلند کرد و به کندی انگشت هاش رو به رد خونی که درحال گذر از ابروش بود کشید و بعد دستش رو با ابروی بالا رفته ای مقابل نگاهش گرفت.
سوبین در سکوت مقابلش ایستاده بود و قفسه سینه اش به سرعت بالا و پایین می‌رفت، نمی‌تونستی بفهمی به خاطر تقلاهاش درحال نفس نفس زدنه و یا ترس و نگرانی!

_افرین

تهیونگ حین پایین آوردن دستش خیره به چهره پسر کوچکتر به آرومی زمزمه کرد و بعد سر به سمت یونجون که چند پله پایین تر ایستاده بود چرخوند:

_خنجر و اسلحه رو همینجا بزارید؛ یه گوشی هم بهم بده و بعد همتون به سرعت از این مکان دور بشید

یونجون بی حرف اطلاعات کرد و اسلحه رو روی پله گذاشت و با گرفتن خنجر از دست سوبین اونو کنار اسلحه جا داد، با بیرون کشیدن موبایل خودش از جیبش اونو به سمت تهیونگ گرفت و بعد با اشاره کوتاه دستش جلوتر از افرادش از راهرو بیرون زد.
ته صبوری به خرج داد تا اونها کاملا دور بشن و بعد درحالی که با خستگی لب پله می‌نشست موبایل رو به دهنش نزدیک کرد:

_جین، صدامو می شنوی؟

تنها یک لحظه زمان برد تا جواب از راه برسه:

_میشنوم

_گوشی پاکه؟

تهیونگ درحالیکه با دست آزادش جلوی شره خون به سمت چشمش رو می‌گرفت پرسید و مرد بعد از چند لحظه جواب داد:

_پاکه.

_خوبه پس....

قبل از اینکه تهیونگ فرصت کامل کردن حرفش رو داشته باشه مرد کاملا ناخودآگاه بین حرفش پرید:

_تهیونگ

_هوم؟

چند لحظه سکوت برپا شد چرا که جین عمیقأ نسبت به پرسیدن این سوال تردید داشت با اینحال بعد از یک جنگ درونی سریع به آرومی پرسید: