sour apple [Z.M]

Do not tell anyone my place

[به من اعتماد کن، من از وداع بی زارم...]

دستش رو آرام از دور زین برداشت و به پشت خوابید
ساعدش رو روی پیشانیش گذاشت و به سقف خیره شد.

خواب از چشم های لیام فرار کرده بود و به جای اون خیالات و اوهام به مغزش حمله کرده بودن...

حس خوبی به برنامه ی راجر نداشت
با اینکه راجر هنوز حرفی نزده بود ولی لیام میدونست که ممکنه تمام این کار ها جواب ندن و در اون صورت لیام از دو سو باخته
هم معامله ی مادام و هم خانواده ش رو...

کلافه روی تخت نشست و نفسش رو فوت کرد
دستش رو روی صورتش کشید و سرش رو با دو دستش گرفت.
مغزش دیگه جوابگو نبود.

به آرامی کشوی زیر چراغ خواب رو کشید تا جعبه ی سیگار و فندکش رو برداره و به چند پک نیکوتین پناه ببره.

بدون کمترین سر و صدا از روی تخت بلند و از اتاق خارج شد.

پله ها رو پایین رفت و متوجه چراغ روشن حیاط خلوت شد.
میتونست از پشت شیشه هیکل فواد رو تشخیص بده.

در رو باز کرد و با شنیده شدن این صدا فواد به پشت سر نگاه کرد
" چشمای تو هم با خواب لج کردن؟" فواد با آرام ترین تن پرسید.

لیام سر تکون داد کنار مرد نشست و نفسش رو فوت کرد .
بعد از چند لحظه سکوت گفت " نگرانم ... میترسم نقشه ی راجر جواب نده "

فواد سرش رو به معنی تایید تکان داد " میدونم... حق داری ... اما حواسم هست خیالت راحت "

لیام به آسمون دود آلود لندن نگاه کرد و نتونست ستاره ی امیدی رو به چشم ببینه.

فواد به مسیر نگاهش دقت کرد " ستاره ای نیست "
لیام " هوم " گفت اما نگاهش رو از آسمون نگرفت.

فواد چند بار دهان باز کرد اما هربار پشیمون شد.

لیام از گوشه ی چشم نگاهی کرد " چی شده؟"

فواد مکث کرد و بعد زمزمه کرد " سیگار "
لیام به جعبه ی دست نخورده ی کنارش نگاه کرد و دو نخ بیرون کشید.

چند لحظه بعد پک های عمیق زده میشد و خط سفید دود به هوا بر میخواست .

صدای قدم های محکم کسی به گوش رسید قبل اینکه لیام سوالی بپرسه فواد‌ گفت " فقط راجر نصفه شب اینطوری پله ها رو پایین میاد "

و چند ثانیه بعد صحت حرف فواد با دیده شدن صورت پف آلود و اخمالو ی راجر تایید شد.

لیام لبخند نرمی زد و عقب ایستاد و نگاه کرد.

فواد به سمت پسر رفت و سعی کرد حواسش به تلو تلو خوردنش باشه " مشکلی هست راجر؟"

راجر موهاشو عقب داد و سرشو تکون داد.
خش دار گفت " خوبه بیداری پین "