ESER

85.BÖLÜM

🖤🔥🖤

Gözümü açtığımda hava kararmıştı. Uyku dengem artık bozuluyordu.

Sabah yatıyor akşam kalkıyordum. Düzeltmem lazımdı. Yalnızca uyku dengemi değil.

Tüm dengemi düzeltmem lazımdı. Düşüncelerimi bırakma açılan kapı neden olmuştu.

Bilin bakalım gelen kimdi. Kapı çalmadan girildiğine göre.

Efe:uyandın mı bakalım

Ben:hı hı

Diye bir ses çıkmıştı ağzımdan. Yanıma yaklaştığlnda doğrulmaya çakışmıştım.

Ama karnımda hissettiğim acı sayesinde kalkamamıştım.

Bana yaklaşıp kollarını koltuk altıma geçirip başımı yatağın başına yaslamıştı.

Bir anda ayağıma giren acı nefesimi kesmişti. Karnımdan da beter acıydı bu.

Anlamış olacak ki yatağın yanındaki çekmeceden krem alıp ayak uvuma oturmuştu.

Örtüyü çekip ayağıma bakmıştı. Ben ne yapacak diye düşünürken o yavaş haraketlerle ayağımdaki sargıyı çözüyordu.

Bu işlem canımı ne kadar yaksa da içime atmıştım. Ayağıma hava vurduğunda baya acımıştı.

Kremi ayağıma sürüp çok yedirtmeden yeni sargıyla  sarmıştı.

Sonra da örtüyü örtmüştü. Ben ona şaşkın şaşkın bakarken o odadan çıkmıştı.

Çok geçmeden geri gelmişti. Ellerini yıkamıştı galiba. Kremin kokusu çok ağırdı. Kim bilir zehiri nasıl kuvvetlidir.

Eskilerden niye çıkmamıştın karşıma. Kim bilir belki kaçardım buralardan.

Belki mutlu olacaktım. Belki de pişman olacaktım.

O kara gözleri izlemeye başlamıştım. O da beni izliyordu.

Derin nefes alıp yanıma oturmuştu.

Efe:canım sıkıldı. Ev çok sessiz. Aşağıya inelim mi.

Ben:olur...

Kıyafet dolabıma yaklaşıp bir svit almıştı. Üzerime baktığımda sadece etlet vardı.

Allah kahretsin. Sabahtan nereye bakıyordu gözlerim.

Sviti başımdan sokup giydirmişti. Altıma baktığımda dizlerimin biraz üstünde biten bir şort vardı.

Ev o kadar da soğuk değildi aslında. Nazikçe beni kucağına aldığında kollarımı boynuna sarmıştım.

o anda uzaktan hayran kaldığım kokusu etrafımı sarmıştı.

Aşağıya indiğimizde salon karanlıktı. Beni koltuğa oturtup kendi de  ışığı yakıp yanıma gelmişti.

Efe:karnın acıktı mı

Bebekmişim gibi davranıyordu. Aslında hoşuma gitmedi değildi.